ကၽြန္မဖြင့္လိုက္မိေသာ စိတ္တစ္စံု

လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အေထြေထြ ဆိုသည့္စကားလံုးသည္ ေလာကအတြင္း ရွင္သန္ေနထိုင္ၾကေသာ သက္ရိွ လူသားမ်ား၏ ျဖစ္တည္မႈ တစ္ခုပင္..။ လူ႔ဘဝ ေန႔စဥ္က်င္လည္ ေနရသည့္ အခိုက္ ေဘးနားဝန္းက်င္တြင္ ရိွေနေသာ သူမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေျပာဆို ေနၾကစဥ္အတြင္း မိမိစိတ္ႏွင့္ သဟဇာတ ျဖစ္မည့္သူမ်ား၊ မိမိႏွင့္ ယံုၾကည္ခ်က္ မတူႏိုင္မည့္ သူမ်ား၊ ကို္ယ္က်ိဳးရွာသည့္သူမ်ား၊ အျခားသူမ်ားႏွင့္ မွ်မွ်တတ ဆက္ဆံတတ္သူမ်ား ကို အမ်ားအျပား ေတြ႔ေနရေပမည္.။

အခ်ိန္ႏွင့္အမွ်  မိမိဘဝ လူေနမႈ အတြက္ ႀကိဳးစားေနၾကသူ အမ်ားအျပား၏ စိတ္တြင္း ခံစားခ်က္ မ်ားမွာလည္း အဘယ္ကဲ့သို႔ တူႏိုင္ ပါမည္လဲ။ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ၏ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းအရာမ်ား ကဲြျပားျခားနား ၾကသလို ေရွ႕ဆက္ ေလွ်ာက္ေနရသည့္ အေျခအေနသည္လည္း မတူႏိုင္ၾကေပ။ ထိုသို႔ မတူနိုင္ေသာလမ္းေပၚတြင္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနရသည့္ အေလ်ာက္ စိတ္အေျခခံမ်ားသည္လည္း မတူနိုင္ၾက.။ တခ်ိဳ႕မွာ ဘဝ၏ ေစခိုင္းရာအတုိင္း လိုက္ပါေနရေသာေၾကာင့္ စိတ္ေစရာ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ အေျခအေနတြင္ ရိွေနေပလိမ့္မည္။

ငယ္စဥ္ဘဝျဖစ္တည္ လာခဲ့ၾကရေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ မွ တုံ႔ျပန္မႈမ်ား၊ အသိုင္းအဝိုင္းမ်ား၏ တန္ျပန္ ဆက္ဆံမႈမ်ား ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႔သူမ်ား စိတ္အေျခ ေျပာင္းလဲ သြားၾကရေပသည္။ ေအးဆက္ဆက္ တံု႔ျပန္မႈမ်ားေၾကာင့္ ဘဝတေလွ်ာက္လံုး ယံုၾကည္မႈ အားနည္း သြားၾကသူ မ်ားလည္း ရိွေလသည္။ မိသားစု အဝန္းအဝိုင္းမ်ား၏ ေႏြးေထြး ဆက္ဆံမႈသည္ မ်ားစြာ အေရးႀကီးေပသည္။ ထိုသို႔ ေႏြးေထြးစြာေနခဲ့ ၾကရေသာ သူမ်ားသည္ ဘဝ တေလွ်ာက္လံုးတြင္ မိမိကိုယ္တိုင္ ယံုၾကည္မႈ ကို တည္ေဆာက္နိုင္ၿပီး ေအာင္ျမင္ေန ၾကေပသည္။ ထိုသူမ်ားသည္ မိမိစိတ္ကို မိမိ ေအာင္ႏိုင္သူမ်ား ျဖစ္သြားၾကေလသည္။

 

ထိုကဲ့သုိ႔ ငယ္ဘဝေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရေသာ အျပဳအမူမ်ား. စိတ္ခံစားခ်က္မ်ား. သည္ လူတိုင္းကို မဆိုလိုေသာ္လည္း လူအေတာ္ မ်ားမ်ားတြင္ ျဖစ္ေလ့ ရိွသည္ကို ေတြ႔ျမင္ ရေလသည္။

 

တခ်ိဳ႕ေသာ သူ၏စိတ္သည္ အသက္အရြယ္ အရေျပာင္းလဲ သြားတတ္ၾကသည္။ ထိုေျပာင္းလဲမႈသည္ ငဲ့ညွာတတ္ေသာ အေျခခံ ဇာစ္ျမစ္မွ ေပါက္ဖြားလာခဲ့ၾကေလသည္။ စာနာ နားလည္ ေပးႏိုင္ေသာစိတ္ ရိွသူသည္ သူ၏ ငယ္ဘဝ ေတြ႕ႀကံဳမႈမ်ားကို နမူနာယူၿပီး တပါးသူအေပၚ မွ်တစြာ စဥ္းစားေပးႏိုင္သူ ျဖစ္လာသည္။ သူတပါး အခက္အခဲမ်ားကို ကိုယ္ႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ စိတ္ႏွင့္ျဖစ္ေစ မိမိျပဳလုပ္ႏိုင္ရာ ကို တနည္းနည္းျဖင့္ ျဖည့္ဆည္း ေပးေနသူမ်ား ျဖစ္သည္။

တပါးသူ၏ စိတ္ကို ဖ်က္ဆီး ပစ္တတ္ၾကသူ မ်ားလည္း ရိွပါေသးသည္။ ထိုသူ၏ စိတ္အရင္းခံမွာ ေကာင္းျခင္းဆိုးျခင္း ကို ရည္ရြယ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မရည္ရြယ္သည္ျဖစ္ေစ တပါးသူ၏စိတ္ မွာေတာ့ ပ်က္ဆီး သြားေပသည္။ ထိုသူ၏စိတ္သည္ အထီက်န္စြာ ျဖတ္သန္း လာခဲ့ေသာ ဝန္းက်င္၏ ရိုက္ခတ္မႈ တစ္ခု ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္..။ 

မိမိ၏စိတ္ေလာဘေၾကာင့္ သူတပါး၏စိတ္ လမ္းခင္းေပးခဲ့ရျခင္းပင္....။ 

ငယ္ဘဝတေလွ်ာက္ ခ်မ္းသာစြာေနရၿပီး သူတပါး၏ ခက္ခဲ ဆင္းရဲမႈကို ခံစား နားလည္ေပးႏိုင္သူ မ်ားမွာလည္း ေလးစားစရာ ေကာင္းလွေပသည္။

လူတိုင္းသည္ အသက္ရွင္ ေနထိုင္စဥ္အတြင္း ႀကိဳးစား လႈပ္ရွားေနၾကရေသာ္လည္း ဘဝ၏ အေျခအေနအရ ျပည့္စံု ခ်မ္းသာသည္ျဖစ္ေစ၊ ရုန္းကန္ ေနၾကရသည္ျဖစ္ေစ၊ အခက္အခဲ မ်ားစြာ ရိွေသာ္လည္း လူ႔ေလာကရိွ လူ႕အႏၶမ်ား၏ ႏိုင္လိုမင္းထက္ ျပဳမူမႈမ်ားကို လ်စ္လ်ဴ မျပဳပဲ ဖိႏိွပ္ခံရသူမ်ားဘက္မွ ရပ္တည္ေပးသူမ်ား လည္း ရိွေလသည္။ ထိုသူတို႔၏ မူလရင္းခံ စိတ္ႏွလံုးသည္ ႏူးညံ့မႈ ျပယုဂ္တစ္ခု ျဖစ္ေသာ မွန္ေသာဘက္မွ ေတြးေခၚ စဥ္းစားေပးတတ္သူမ်ားပင္…။ 

မိဘရင္ေငြ႕ေအာက္မွ သာယာေသာ လမ္းတြင္ ေလွ်ာက္လွမ္း လာရေသာ သူတခ်ိဳ႕၏ စိတ္အေျခခံသည္ အေကာင္းျမင္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ရႈျမင္ တတ္ၾကေလသည္။  မိဘႏွင့္အတူ မေနခဲ့ရေသာ တခ်ိဳ႕ေသာ သူမ်ားမွာမူ  အားငယ္တတ္သည့္ စိတ္ျဖင့္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၿပီး စိတ္အလို မက်မႈမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကေလသည္။ ေမာင္ႏွမ အခ်င္းခ်င္းၾကားတြင္လည္း မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ား၏ ခဲြျခား ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ မတူေသာ သေဘာထားမ်ားႏွင့္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၿပီး စိတ္ဒဏ္ရာ ရခဲ့ၾကေပသည္။ သူတို႔၏ စိတ္ဒဏ္ရာကို သူတပါးအေပၚ ဖံုးလႊမ္း ပံုခ်ရင္း ကုစားၾကျပန္သည္။ ထိုသို႔ ကုစားမႈသည္ သူတပါး၏ဘဝနွင့္စိတ္ ကို ဒဏ္ရာေပးသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္ကို မသိဟန္ေဆာင္ေနတတ္ၾကသည္။ သူတို႔၏ စိတ္ကို အေကာင္းျမင္တတ္ေသာ စိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚလာရန္ ထိုသို႔ေသာ ခဲြျခားဆက္ဆံမႈမ်ား မရိွေအာင္ ဆက္ဆံေျပာဆို သင့္ေပသည္။ 

ေႏြးေထြးေသာ. ေမတၱာတရားမ်ား ျပည့္ႏွက္ေနေသာ ဝန္းက်င္ တစ္ခုတြင္ ေနထိုင္ခြင့္ရၾကရန္ အုပ္မိုးေပးသင့္ ပါသည္။ သို႔မွသာ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ အေကာင္းျမင္တတ္ေသာ မိမိကိုယ္ကိုယ္ အားကိုးတတ္ေသာ ယံုၾကည္မႈ ရိွေသာ သူမ်ား မ်ားျပား လာေပလိမ့္မည္။ ထိုႏွင့္အတူ တၿပိဳက္နက္တည္း မွာပင္ မိမိကိုယ္ကိုယ္ တာဝန္သိတတ္ေသာ၊ တာဝန္သိမႈႏွင့္အတူ တာဝန္ယူႏိုင္ေသာ၊ သူတပါး၏ ကိုယ္၊ စိတ္၊ ႏွလံုး၊ ခံစားမႈကို ေလးစား တန္ဖိုးထား၍ ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ေသာ၊ လူ႕ယဥ္ေက်းမႈကို နားလည္လာေသာ သူမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

ကၽြန္မ ယံုၾကည္ခဲ့ေလေသာစိတ္.. ကၽြန္မ ေလးစားခဲ့ေသာစိတ္.. ကၽြန္မႏွလံုးသားကို ကိုင္လႈပ္ခဲ့ေလေသာစိတ္. ကၽြန္မအတြက္ ခြန္အားတစ္ခု ျဖစ္ေစခဲ့ေသာစိတ္..  ကၽြန္မဝိညဥ္အတြင္းသို႔ ခိုလံႈခဲ့ေလေသာစိတ္.. 

ထို စိတ္တစ္စံု သည္ကား....

ေအာင္ျမင္ျခင္း ႏွင့္ ရံႈးနိမ့္ျခင္း

လူတို႔၏ သတ္မွတ္ခ်က္ အတုိင္းအတာအရ ေအာင္ျမင္ေသာသူ၊ ရံႈးနိမ့္ေသာသူ၊ မ်ားအျဖစ္ ေလာကဇာတ္ခံုေပၚတြင္ အလွည့္က် ေနရာေပးေနရေပသည္။ ဘဝတစ္ေကြ႔၏ အလွည့္အေျပာင္း၊ အခ်ိန္ႏွင့္ အေျခအေန၊ ႀကိဳးစားမႈ အေနအထား မ်ားႏွင့္ ေျပာင္းလဲျခင္းကသာ မေျပာင္းလဲေသာ နိယာမတစ္ခု အရ ေအာင္ျမင္မႈမွ ရံႈးနိမ့္မႈ၊ ရံႈးနိမ့္မႈ မွ ေအာင္ျမင္မႈ အျဖစ္ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို အၿမဲ ႀကံဳဆံု ေနရေပမည္။ အစဥ္သျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈ မရိွႏိုင္သလို က်ရံႈးျခင္းလည္း အစဥ္ မရိွႏိုင္ေပ။ ရံႈးနိမ့္မႈမွ ေအာင္ျမင္မႈ သို႔ တက္လွမ္းရသည့္အခါ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ခံစားခ်က္သည္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ခံစားခ်က္ျဖစ္မည္မွာ မလဲြဧကန္ပင္.။

ေအာင္ျမင္မႈ မွ ရံႈးနိမ့္မႈ အျဖစ္ လက္ခံရသည့္အခါတြင္ ခံစားရမည့္ ခံစားခ်က္သည္ လူတစ္ဦးစီ၏ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕မႈ ႏွင့္ ခံႏိုင္ရည္ရိွမႈ၊ အေတြ႕အႀကံဳ ရင့္က်က္မႈ တို႔အလိုက္ မတူညီစြာ ခံစား ရေပလိမ့္မည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ရံႈးနိမ့္မႈကို အဘယ္လူသားကမွ် လြယ္လင့္တကူ လက္ခံႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။

တခါတရံ မည္မွ်ပင္ ႀကိဳးစား အားထုတ္ေစကာမူ ရံႈးနိမ့္ျခင္း မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရသည့္အခါ ပို၍ဝမ္းနည္း နာက်င္ရေပသည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္လာသည့္အခါ မိမိရံႈးနိမ့္ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းသည္ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္သလဲ ဆိုသည္ကို ျပန္လည္ ေတြးေတာသင့္ေပသည္။

အစုအဖဲြ႕အေပါင္းႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမ်ိဳးတြင္ ရံႈးနိမ့္ခဲ့ရသည့္အခါ ရံႈးနိမ့္မႈ၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ တစ္ဦးခ်င္းစီ၏ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈႏွင့္ နားလည္မႈ၊ အခ်င္းခ်င္း အေပးအယူ မွ်တမႈ၊ တကိုယ္ေကာင္းမဆန္မႈ၊ တာဝန္သိမႈႏွင့္ တာဝန္ယူႏိုင္မႈ၊ တာဝန္ေဆာင္ႏိုင္မႈ၊ ဇြဲရိွမႈ မ်ား မည္မွ် လိုအပ္ေနသလဲဟု သံုးသပ္ရေပမည္။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပင္ တျခားေသာ အစုအဖဲြ႔အေပၚတြင္ အႏိုင္ရလိုမႈ မႀကီးျခင္း၊ တဘက္သတ္ အႏိုင္မက်င့္ျခင္း၊ မွ်တစြာ အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံျခင္း၊ ေလးစားမႈရိွျခင္း၊ မ်ားလည္း ရိွေနပါရဲ႕လားဟု ဆန္းစစ္ရေပမည္။ ရံႈးနိမ့္မႈ၏ ရလာဒ္ကို အေသအခ်ာ ပိုင္းျခားစဥ္းစားသင့္ေပသည္။

မိမိႏွင့္အတူ အဖြ႔ဲအေပါင္းတစ္ခု၏ ေအာင္ျမင္ျခင္းသည္ ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ေအာင္ျမင္မႈ ျဖစ္ရေပမည္။ ရံႈးနိမ့္သည့္အခါတြင္လည္း ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ရံႈးနိမ့္မႈ ျဖစ္ရေပမည္။ ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ရံႈးနိမ့္မႈတစ္ခုသည္ ရံႈးနိမ့္မႈျဖစ္ေသာ္လည္း ေလးစားစရာေကာင္းၿပီး လွပသက္ဝင္ေနလိမ့္မည္။

တစ္ဦးခ်င္းယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ ၿပိဳင္ပဲြမ်ိဳးတြင္ ရံႈးနိမ့္သည့္အခါ မိမိ၏ လိုအပ္ခ်က္ကို ကိုယ္တုိင္လြတ္လပ္စြာ ေဝဖန္ပိုင္းျခားခြင့္ ရိွေပသည္။ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ ေဝဖန္မႈမ်ိဳးကို လက္ခံရေပမည္။ ထိုအခါ လိုအပ္သည့္ အရာကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သေဘာေပါက္ သိရိွ၍ ျပန္လည္ျပဳျပင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေအာင္ျမင္မႈကို ရရိွႏိုင္ပါမည္။ ထိုေအာင္ျမင္မႈကိုလည္း ဆက္လက္တည္တံ့ေနေစရန္ အစဥ္ႀကိဳးစားေနရေပမည္။ ေလာကသေဘာတရားအရ အစဥ္အၿမဲ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ အစဥ္အၿမဲ ရံႈးနိမ့္ျခင္း မရိွေသာ္လည္း  မည္သူမဆို ေအာင္ျမင္ျခင္း ဆိုသည္ကို ႏွစ္သက္သျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈရရန္ တစိုက္မတ္မတ္ အားထုတ္ေနရေပလိမ့္မည္။

ၿပိဳင္ပဲြတစ္ခုကုိ စတင္ယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါမ်ိဳးတြင္လည္း အေတြ႕အႀကံဳ မရင့္က်က္ေသးသျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈကို လက္ခံ ႏိုင္ေသာ္လည္း ရံႈးနိမ့္မႈကို လက္ခံႏိုင္ရန္ ခက္ခဲေပသည္။ ထိုသို႔ ရံႈးနိမ့္လာလွ်င္ ရံႈးနိမ့္မႈကို လက္ခံႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ထားသင့္သည္။ ရံႈးနိမ့္ျခင္း၏ လကၡဏာအျဖစ္ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသူ၏ မ်က္ရည္စက္မ်ား၊ ဝမ္းနည္းဖြယ္စကားလံုးမ်ား၊ ကို သတိထားျပဳျပင္သင့္သည္။ ထိုရံႈးနိမ့္မႈမွ သင္ခန္းစာေကာင္းမ်ား ရယူတတ္ရန္သာ အေရးႀကီးလွေပသည္။ ထိုသင္ခန္းစာသည္ ဘဝတစ္ခု၏ ၿပိဳင္ပဲြတိုင္းတြင္ အသံုးဝင္မည့္ လက္နက္ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ မွ်မွ်တတ၊ ျဖဴစင္မႈႏွင့္ တရားေသာ လက္နက္ျဖစ္ရေပမည္။

ေအာင္ျမင္ခဲ့လွ်င္လည္း ထိုေအာင္ျမင္မႈတြင္ မိန္းေမာမေနပဲ ေအာင္ျမင္မႈ၏အေၾကာင္းရင္းသည္  ၿပိဳင္ပဲြတိုင္းတြင္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ရန္ နည္းလမ္းေကာင္းတစ္ခု ေျခလွမ္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္ဟု ႏွလံုးသြင္း ထားရေပမည္။ ေအာင္ျမင္မႈ၏ အေၾကာင္းရင္းကို အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် သင္ၾကားေလ့က်င့္ရင္း ရံႈးနိမ့္မႈကို အကာအကြယ္ ယူရေပမည္။

ေအာင္ျမင္မႈ၊ ရံႈးနိမ့္မႈ တိုင္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ရိွေနေသာ အေၾကာင္းရင္းမ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ႏွင့္ သေဘာေပါက္ နားလည္စြာ ရွာေဖြႏိုင္ၿပီး၊ ထိုရွာေဖြမႈမ်ားထဲမွ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းႏွင့္ တရားမွ်တစြာ ျပင္ဆင္ေလ့လာႏိုင္ၿပီး၊ ဘဝတိုက္ပဲြမ်ားတြင္လည္း တပါးသူအေပၚ၊ တျခားေသာ ဝန္းက်င္တစ္ခုအေပၚ မထိခိုက္၊ မနာက်င္ေစပဲ အေကာင္းဆံုး ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ေပြ႔ပိုက္ ထားႏိုင္ေစရန္ ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

အစစ္လား အတုအေယာင္လား

ေလာကဝန္းက်င္အတြင္းတြင္ မည္သည့္အရာက အစစ္လား၊ မည္သည့္အရာက အေယာင္ေဆာင္ထားေသာအစစ္ (အတုအေယာင္) ဟု ထင္ရသည့္အရာလား ဆိုသည္မွာ ေဝခဲြမရႏိုင္ခဲ့ပါ။ ထိုအရာကပင္ က်မစိတ္ကို စိန္ေခၚေနေသာ အရာျဖစ္ခဲ့သည္ဟု သိလာရပါသည္။ မည္မွ်ပင္ က်မကို စိန္ေခၚေနပါေစ က်မ၏စိတ္ မယိမ္းမယိုင္ပဲ မည္မွ်ကာလထိ ရပ္တည္ထားႏိုင္ပါ့မလဲ ဆိုသည္ကိုလည္း က်မ၏ေရွ႕ဆက္ရမည့္ခရီးကို ႀကိဳတင္မျမင္ရသည့္အတြက္ က်မမသိႏိုင္ခဲ့ပါ။ က်ိန္းေသသည္မွာ လူတစ္ေယာက္၏ စိတ္အေျခခံသည္ အမွန္တကယ္ စစ္မွန္ျခင္း၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္ျဖစ္ျခင္း ဆိုသည္ကိုပင္ က်မစိတ္တြင္ ကိန္းေအာင္းမေနခဲ့ပါ။ 

အထူးသျဖင့္ လူသားမ်ား၏ အတြင္းစိတ္သ႑ာန္ထဲတြင္ ရိွေနမည့္ သေဘာထားမ်ား၊ တံု႕ျပန္လာမႈမ်ားကို အစစ္အတုဟု ခဲြျခားရေလာက္ေအာင္ က်မစိတ္တြင္ ယံုမွားသံသယ ရိွမေနခဲ့ပါ။ မ်က္စိႏွင့္ျမင္ႏိုင္စြမ္းရိွမည့္ အရာမ်ားကို အစစ္လား၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္လား ဆုိသည္ကို တိုင္းတာရန္ လြယ္ကူႏိုင္ေသာ္လည္း စိတ္၏ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုကိုျဖင့္ အစစ္လား၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္လားဆုိသည္ကို ဘယ္ေသာအခါမွ သံသယျဖင့္ မထင္မွတ္ခဲ့ပါ။ ဒါကိုပင္ က်မကို အယံုလြယ္သူဟု သတ္မွတ္လွ်င္လည္း ခံယူရပါမည္။ 

အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္ဆိုသည္မွာလည္း အစစ္အတိုင္းကဲ့သို႔ပင္ ပံုရိပ္တည္ရိွေနၿပီး တခ်ိဳ႕အရာမ်ားမွာ အစစ္ထက္ပင္ ပံုသ႑ာန္ႀကီးသေယာင္. စစ္မွန္ေသာ သေဘာထားရိွသူထက္ပင္ ပို၍ စိတ္ထားစစ္စစ္ ရိွသေယာင္ ရိွေနတတ္သည္ကို ေတြ႔လာရပါသည္။ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုကို လြန္ေျမာက္မွသာလွ်င္ ထိုအေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္ဆိုသည္မွာ ပံုရိပ္ေယာင္တစ္ခု ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာခဲ့ေလသည္။ ထိုသူတို႔သည္ ၾကာရွည္ အေယာင္ေဆာင္ မထားႏိုင္ေသာ သူမ်ားျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မည္သို႔ပင္ရိွေစ အေယာင္ေဆာင္ျခင္းဆုိသည္မွာ မည္သည့္အတိုင္းအတာ၊ အခ်ိန္မည္မွ်ၾကာ အထိ ထိန္းထားႏိုင္ပါမည္လဲ ဆိုသည္ကိုလည္း က်မ သိခ်င္ခဲ့ပါသည္။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ အသက္ရွင္ေနထိုင္ေနစဥ္ ကာလတစ္ခုပတ္လံုး အေယာင္ေဆာင္ျခင္းကို ထိန္းထားႏိုင္ၾကသည္လား။ သို႔မဟုတ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ ေခတၱ အေယာင္ေဆာင္ထားရျခင္းလား. အေျခအေနတစ္ခုအတြက္လား. ကိုယ္က်ိဳးအတြက္လား. သူတပါး၏ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ေစမႈအတြက္ ဆိုသည့္ ေယာင္ခ်ာခ်ာ စိတ္ကူးအတြက္လား. ဆိုသည့္  အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္လားဟု က်မေတြးမိခဲ့ပါသည္။ အခ်ိဳ႕အတြက္မူ အေယာင္ေဆာင္ျခင္း အတုအေယာင္ ဆိုသည္ကိုပင္ အစစ္ျဖစ္သည္ဟု အခိုင္အမာ ယူဆသြားျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးသည္။ 

အခ်ိဳ႕သူမ်ားကမူ ဆက္ဆံရသည့္ တဘက္သား၏ ျပဳမူပံုအရ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္အတုျဖင့္ တန္ျပန္ခဲ့ၾကေပသည္။ ထိုသို႔ေသာ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးသည္ ဘဝတခုအတြက္ ေနထိုင္ရမည့္ အခ်ိန္ကာလတြင္ ယံုၾကည္မႈ ဆိတ္သုဥ္းၿပီး စစ္မွန္ေသာ တန္ဖိုးရိွမည့္ စိတ္ထားတစ္ခု ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ဆက္ဆံေရးကို ေရရွည္ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ရန္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး၊ လူမႈတစ္ဖဲြ႔ႏွင့္တစ္ဖဲြ႔ ယံုၾကည္မႈရရန္ စစ္မွန္ေသာ စိတ္အစစ္ျဖင့္ ဦးစြာတည္ေဆာက္ရေပသည္။ ဆက္ဆံမႈ အစမပ်ိဳးခင္မွာပင္ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္အတုမ်ားျဖင့္ ျဖစ္ေစ ရည္ရြယ္ခ်က္ရိွရိွ ဆက္ဆံမည္ဆိုလွ်င္ ဘယ္ေသာအခါမွ စစ္မွန္ေသာ အရာတစ္ခုကို ရလာမည္မဟုတ္ေပ။ ထိုသို႔ေသာ  စိတ္အတုမ်ားျဖင့္ ေနထိုင္ေနေသာ သူမ်ားတြင္လည္း အစစ္လား၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာအစစ္ (အတုအေယာင္) လား၊ ဆိုသည္ကိုပင္ ခဲြျခား မသိျမင္ႏိုင္ေတာ့ပဲ သက္ရိွလူသားမ်ား ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ အစစ္ဟူေသာ ေဝါဟာရ တစ္ခုအေနျဖင့္ပင္ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္ျဖင့္ ခရီးဆက္ေလွ်ာက္ေနေပလိမ့္မည္။ 

ပို၍ဆိုးသည္ကား မိမိကိုယ္တုိင္ အေယာင္ေဆာင္ျခင္းပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မိမိ၏စိတ္ႏွလံုး၊ မိမိ၏အရိပ္၊ မိမိ၏ သစၥာတရား၊ မိမိ၏ေမတၱာတရားကို အေယာင္ေဆာင္ထားမိလွ်င္ မိမိကိုယ္တိုင္ပင္ ေခ်ဖ်က္ရေပမည္.။ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္တစ္စံုေၾကာင့္ မိမိမဟုတ္ေသာ အျခားတစ္ေယာက္. လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအတြင္း တြင္ နာက်င္စရာ၊ ဆံုးရံႈးစရာမ်ား ျဖစ္ႏိုင္လာလိမ့္မည္။ 

စိတ္ႏွလံုး စစ္မွန္မႈ ႏွင့္ အတုအေယာင္ကို သက္ရိွလူသားမ်ားသည္ မည္ကဲ့သို႔ ေပတံျဖင့္ တိုင္းတာၾကသနည္း။ မိမိအေပၚတြင္ မိမိလိုလားမည့္ အျပဳအမူျဖင့္ ေျပာဆိုဆက္ဆံသည္ကို အစစ္အမွန္ဟု ေျပာႏိုင္ပါမည္လား၊ သို႔မဟုတ္ မိမိမလိုလားမည့္ ထိုသူ၏အတံု႔အျပန္ကိုၾကည့္၍ အတုအေယာင္ရိွေသာ စိတ္ဟု ေျပာဆိုၾကမည္လား။ ကနဦး ေျပာဆိုဆက္ဆံေနစဥ္တြင္ မိမိ၏စိတ္အတြင္း အမွန္တကယ္ လိုလားသည့္စိတ္၊ အမွန္တကယ္ မလိုလားသည့္စိတ္၊ အမွန္တကယ္ ျပဳမူဆက္ဆံလိုေသာစိတ္၊ အမွန္တကယ္ မဆက္ဆံခ်င္ေသာစိတ္၊ အမွန္တကယ္ ထားႏိုင္ေသာ ေမတၱာတရားစိတ္၊ အမွန္တကယ္ မထားႏိုင္ေသာ ေမတၱာတရားစိတ္၊ အမွန္တကယ္ မထားႏိုင္ေသာ အမူအယာရိွခဲ့လွ်င္လည္း မထားႏိုင္သည့္စိတ္၊ မ်ားျဖင့္ ဆက္ဆံခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ အစစ္ႏွင့္ အတုအေယာင္ ကို ခဲြျခားႏိုင္ေပမည္။ မိမိ၏စိတ္တြင္ ထင္ဟပ္လာသည့္စိတ္. မိမိ၏စိတ္အရင္းခံျဖင့္သာ တံုျပန္ေျပာဆိုသင့္ေပသည္။ သို႔မဟုတ္ပါက တဘက္လူသား၏ စိတ္တြင္ မိမိေျပာဆိုဆက္ဆံေနသည့္ စိတ္ကို အစစ္ဟုသာ ထင္ေနခဲ့ၿပီး အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုကို ေရာက္ခဲ့၍ မိမိေျပာဆိုဆက္ဆံခဲ့ေသာ စိတ္သည္ အစစ္အမွန္မဟုတ္ပဲ တဘက္သားအေပၚ အတုအေယာင္စိတ္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္ကို သိရိွခံစားခဲ့လွ်င္ အတိုင္းအဆမရိွ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြ နာက်င္ရလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ဝမ္းနည္းနာက်င္မႈမ်ိဳးကို မိမိမခံစားခ်င္သလို မိမိမဟုတ္ေသာ သူတပါးကိုလည္း မခံစားရေစရန္ မိမိကပင္ ေနထိုင္ဆက္ဆံတတ္ရန္ အထူးလိုအပ္လွေပသည္။ မိမိ၏ စိတ္ရင္းစိတ္မွန္ စိတ္အစစ္ျဖင့္ တပါးသူ၏ စိတ္ႏွလံုးကို တန္ဖိုးထားရေပမည္။ 

အေယာင္ေဆာင္ထားေသာစိတ္ျဖင့္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် မတံု႕ျပန္မိေစရန္၊ အတုအေယာင္စိတ္ျဖင့္ မျပဳမူ မဆက္ဆံမိေစရန္၊ မိမိကိုယ္တိုင္ သတိေပးရင္း စစ္မွန္ေသာ စာနာမႈမ်ား ျပည့္ႏွက္ေနေသာ စိတ္တစ္စံုျဖင့္ စိတ္ရင္းအမွန္အတုိင္း မေျပာင္းမလဲေသာ စိတ္အစစ္မ်ားကို ပိုက္ေထြး၍ ေလာကဝန္းက်င္တြင္ အလွဆင္ ျပဳမူႏိုင္ၾကရန္ ဤစာစုေလးျဖင့္ ဆႏၵျပဳရည္မွန္းပါသည္။။။

အေတြးႏွင့္ အသက္ဆက္သူမ်ား

သက္ရိွလူသားတစ္ေယာက္၏ အေတြးထဲတြင္ စီးေျမာနစ္ဝင္ေနေသာ အရာသည္ ထိုသူ၏ ႏွလံုးသားထဲတြင္ စဲြနစ္ေနေသာ ပံုရိပ္အခ်ိဳ႕ပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ထိုပံုရိပ္မွ ထင္ဟပ္လာေသာ အရာအခ်ိဳ႕ကို စာရြက္ေပၚတြင္အစက္ခ်မလား၊ သံစဥ္ေတးသြားအျဖစ္ သီဆိုေဖၚက်ဴးေလမလား၊ ကဗ်ာအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းေလမလား၊ ပန္းခ်ီအျဖစ္ ပံုေဖၚဆဲြျခစ္ေလမလား၊ စာတပုဒ္အျဖစ္ ခ်ျပေလမလား၊ စသည္ျဖင့္ ဘဝတစ္ခုကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ပံုသ႑ာန္မ်ားျဖင့္ အေကာင္အထည္ေဖၚၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။

လြတ္လပ္ေသာ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ေပ့ါ။

လြတ္လပ္ေသာ လူသားတစ္ေယာက္တြင္ ရိွေနေသာ အေတြးတခုကို လုပ္ေဆာင္ ႀကိဳးပမ္းခြင့္ ရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္အားျဖင့္ လြတ္လပ္မႈမရိွေသာ သူတစ္ေယာက္၏ အေတြးတခုကို မည္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ခြင့္ရိွပါမည္လဲ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္အားျဖင့္ လြတ္လပ္မႈ မရိွေသာ္လည္း စိတ္လြတ္လပ္မႈ ရိွေနေသာ လူသားတစ္ေယာက္၏ အေတြးကို မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထား၍ ရမည္မဟုတ္ေပ။ ကိုယ္အားျဖင့္ လြတ္လပ္မႈရိွလာေသာ အခ်ိန္တခုတြင္ သူ၏အေတြးကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မည္မွာ မလဲြဧကန္ပင္။ ထိုကဲ့သို႔ လုပ္ေဆာင္မည္ဟူသည့္ အေတြးတစ္ခုထဲႏွင့္ပင္ အသက္ဆက္ရွင္ႏိုင္ရန္ အင္အားတစ္ခု ရခဲ့ေပလိမ့္မည္။ အေတြးနွင့္ပင္ အသက္ဆက္လက္ ရွင္သန္ရန္ စိတ္ခြန္အား ရခဲ့ေပမည္။

ကိုယ္အားျဖင့္ လြတ္လပ္မႈမရိွေသာ သူတစ္ဦးသည္အေတြးျဖင့္ပင္ အသက္ကိုဆက္၍ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တခုျဖင့္ အခ်ိန္ကာလကို ေမ်ာလြင့္ရင္း ကုန္လြန္ခဲ့ရေပလိမ့္မည္။ ထိုအေတြးျဖင့္ပင္ ေတြးမိသမွ်မ်ားကို စိတ္ကူးျဖင့္ပင္ ထုဆစ္ရင္း မိမိ၏စိတ္ကို အေတြးျဖင့္ပင္ ကုစားရေပမည္။ ထိုသူ၏အေတြးထဲတြင္ လွပေသာ အနာဂတ္တခု ရိွေနေပလိ့မ္မည္။ ရိုးရွင္းေသာ အေတြးတခုတြင္ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမ်ား ျပည့္ႏွက္ေနေသာ လူ႔ေဘာင္ေလာကေလးတခုကို တည္ေထာင္ေနေပလိမ့္မည္။ စိမ္းစိုလန္းဆန္းေသာ ဥယ်ာဥ္ႀကီးတစ္ခုကို ဖန္တီးေနေပလိမ့္မည္။ မွ်တေသာ ဝန္းက်င္တစ္ခုျဖစ္လာရန္ ႀကိဳးပမ္းေနေပလိမ့္မည္။

ကိုယ္ခႏၶာကို ေႏွာင္ဖဲြ႕ထားျခင္းခံရေသာ သူသည္ ေလးဘက္ေလးတန္ ပိတ္ေလွာင္ေနေသာ နံရံေလးဘက္၏ အခန္းတခုထဲတြင္ မႈန္ျပျပ အလင္းေရာင္တခု ရိွခ်င္ရိွမည္၊ သို႔မဟုတ္ ေမွာင္ပိန္းေနၿပီး အလင္းေရာင္မရိွေသာ အခန္းတခု ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မည္၊ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ကိုယ္ခႏၶာကို ေႏွာင္ဖဲြ႔ထားေသာ္လည္း ႏွလံုးသား ဝိညဥ္တခုကိုေတာ့ အဘယ္အရာကမွ် ခ်ဳပ္ေႏွာင္၍ ရမည္မဟုတ္ပါ။ ထိုသူ၏ စိတ္၊ ထိုသူ၏ အေတြးသည္ လြတ္လပ္စြာျဖင့္ ျဖန္႔က်က္ ေနေပလိမ့္မည္။ အေတြးျဖင့္ပင္ လုပ္စရာ ရိွသည္မ်ားကို ထြင္းထုေနေပလိမ့္မည္။


ကိုယ္လြတ္လပ္မႈ ရိွလာေသာ အခ်ိန္တြင္ မိမိ၏ အေတြးမ်ားကို စိတ္စြမ္းအားရိွသေလာက္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပမည္။ ထုိအခ်ိန္ကာလသည္ အလြန္ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းၿပီး တန္ဖိုးရိွေသာ ေန႔ရက္မ်ား ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မိမိကဲ့သို႔ လူသားမ်ားကို စိတ္ႏွလံုး ခ်မ္းေအးေစႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေပးခြင့္ရမည့္ အေတြးထဲမွ အေတြးတစ္ခု ျဖစ္ေနလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။ ထိုယံုၾကည္မႈႏွင့္အတူ ထပ္ဆင့္၍ အေတြးထဲမွ အေတြးမ်ားကိုလည္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခြင့္ရ ၾကမည္ဟု ေတာင့္တမိပါသည္။

လူတစ္ေယာက္၏ အေတြးထဲတြင္ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂတ္ ဆိုေသာ ကာလသံုးပါး၏ အေၾကာင္းျခင္းရာ မ်ားကား အုပ္မိုးထားေပလိမ့္မည္။ အတိတ္ကာလက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ ေကာင္းျခင္း ဆိုးျခင္းမ်ားကို ေတြးေတာရင္း၊ ျပင္ဆင္ျပဳျပင္စရာ ရိွသည္မ်ားကို ျပဳျပင္ရင္း ပစၥဳပၸန္ကာလတြင္ အေကာင္းဆံုး ေနထိုင္ၾကလွ်င္ ေအးခ်မ္းေသာ အတိတ္ ကာလတခုကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ရမည္ျဖစ္ေပမည္။

လြတ္လပ္ေသာ ဘဝေလးတစ္ခုတြင္ လြတ္လပ္ေသာ အေတြးမ်ားစီကံုးကာ လင္းေရာင္ေပးႏိုင္ေသာ လက္တစ္စံု ပိုင္ဆိုင္သူအျဖစ္ အသက္ဆက္ႏိုင္သူ လူသားတစ္ဦး အေနႏွင့္ ေလွ်ာက္လွမ္းခြင့္ ရႏိုင္ၾကေစရန္ ေမွ်ာ္မွန္း ရည္သန္မိပါသည္။။။

မွတ္မိျခင္း၏ေနာက္ကြယ္

ငယ္ဘဝတြင္ မိမိ၏မွတ္မိျခင္း စြမ္းရည္သည္ အေၾကာင္းအရာကိစၥမ်ား၊ သင္ၾကားေနေသာ ပညာရပ္မ်ား၊ ကိန္းဂဏန္းမ်ားကို မေမ့မေလ်ာ့ပဲ အၿမဲမွတ္မိ ေနတတ္ ခဲ့သည္ကို ျပန္စဥ္းစားလိုက္တိုင္း တရက္ၿပီးတရက္ ကုန္ဆံုးခဲ့ေသာ အခ်ိန္ကာလ၏ တိုက္စားမႈဒဏ္ေၾကာင့္ မွတ္မိမႈစြမ္းအား ယိုယြင္းလာတတ္သည္မွာ သဘာဝတရားေၾကာင္း အရဆိုၿပီး လက္ခံရေတာ့မွာလား။ အသက္အရြယ္အရ တာဝန္ဝတၱရားမ်ားႏွင့္ ေနထိုင္မႈဘဝ အတြက္ ေျပးလႊား ေနၾကရေသာေၾကာင့္ မွတ္မိမႈစြမ္းအား ေလ်ာ့က်လာ သည္လည္း ရိွႏိုင္ပါသည္။

ေမ့ေလ်ာ့သည္မွာ ခင္မင္ခဲ့ဖူးေသာ သူတေယာက္၏ အမည္နာမ၊ ဆရာသမား၏ အမည္နာမ၊ သင္ၾကားေနရေသာ ပညာတခု၊ မိမိပညာ၏ လက္ခံႏိုင္မႈ၊ လက္တေလာ လုပ္ကိုင္ေနေသာ အျခင္းအရာတခုကို ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့သလား၊ သူတပါး၏ ေက်းဇူး သိတတ္မႈႏွင့္ နားလည္မႈတို႔ ကို ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့သလား၊ ဒါမွမဟုတ္ မိမိကုိ တန္ဖိုးထားေသာသူ၏ တစံုတရာ သိတတ္မႈအေပၚ မွတ္မိႏိုင္မႈမရွိပဲ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ျခင္းလား။ မမွတ္မိသလို ေမ့ေလ်ာ့ ဟန္ေဆာင္ေနခဲ့ျခင္း ရိွေနေသာသူမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုးေဝွ႔ရေသာ အခါတြင္လည္း ႏွလံုးသားထဲတြင္ ထင္က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ နာက်င္မႈတို႔ကို မသိျခင္းေၾကာင့္သာ ျဖစ္မွာပါပဲဟု ေျဖေတြးေတြးရင္း ကုစားခဲ့ရပါသည္။

အခ်ိန္ကာလ ၾကာျမင့္မႈ တခုေၾကာင့္ မွတ္မိျခင္း စြမ္းအင္ ေလ်ာ့က်သည္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ကာလတို တခုအတြင္းမွာပင္ မွတ္မိႏိုင္ျခင္း မရိွပဲ မမွတ္မိေတာ့ဘူးဟု လြယ္ကူစြာ ေျပာဆိုလုိက္ျခင္းသည္ ထိုသူ၏ ေလးစားမႈ မရိွခဲ့ျခင္းေၾကာင့္သာ ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု နားလည္မိပါသည္။

မေတြ႕ျဖစ္တာၾကာေနေသာ သူတေယာက္က မိမိ၏နာမည္ကို မွတ္မိစြာ ေခၚဆို လိုက္ေသာအခါ ေဖၚမျပႏိုင္ေသာ ဝမ္းသာပီတိ ျဖစ္ခဲ့ၾကေပလိမ့္မည္။ သူငယ္ခ်င္းကလည္း မိမိသူငယ္ခ်င္း၏ မွတ္မိေနမႈကို ေမွ်ာ္လင့္မိေပလိမ့္မည္။ ေလာကလမ္းေပၚတြင္ သူငယ္ခ်င္းအခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့လွ်င္ေသာ္မွ ထိုသူငယ္ခ်င္း၏ အမည္နာမကို မမွတ္မိပဲ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့မိလွ်င္ မွတ္မိဥာဏ္ စြမ္းအားကိုပဲ အျပစ္တင္ရမွာလား၊ မွတ္မိႏိုုင္မည့္ ေျခရာ မထင္ က်န္ခဲ့၍လားဟု မိမိကိုယ္တိုင္ အေျဖထုတ္ရလိမ့္မည္။ ထို႔အတူ ဆရာသမားမ်ားက မိမိတပည့္ မိမိကို မွတ္မိေနျခင္းမ်ိဳးကို ေတာင့္တမိေပလိမ့္မည္။ တပည့္တေယာက္ကလည္း မိမိဆရာ မိမိအေပၚ မွတ္မိေနျခင္းမ်ိဳးကို လိုလားမိမွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

သူတပါးက မိမိ၏ အမည္နာမကို မွတ္မိေနျခင္း၊ မိမိအေလးထားေသာ အရာမ်ားကို မွတ္မိေနျခင္း၊ မိမိေလးစားေသာအရာမ်ားကို မွတ္မိေနျခင္း၊ မိမိေလွ်ာက္လွမ္းေနေသာ လမ္းကို မွတ္မိေနျခင္း သည္ ထိုသူ႕အေပၚတြင္ ခင္မင္စြာႏွင့္ မွတ္မိစဲြထင္စရာ ပို၍ ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။

ထိုကဲ့သို႔ မိမိအေပၚ မွတ္မိေနျခင္းကို လူသားတိုင္း လိုလားမိမွာပင္၊ မွတ္မိေနသည္ ဆုိကထဲက ဘာေၾကာင့္ မွတ္မိေနျခင္းလဲ ဆိုသည့္ အေျဖက ကပ္ပါေနပါသည္၊ မိမိ၏ ထူးျခားသည့္ အျပဳအမူေတြေၾကာင့္လား၊ မေမ့ႏိုင္မည့္ တန္ဖိုးထားစရာ အေၾကာင္းရင္းေၾကာင့္လား၊ တပါးသူက မိမိကို မွတ္မိေနျခင္းမွာ မိမိတြင္ရိွေသာ အရည္အခ်င္း တခုုခုေၾကာင့္လား၊ မိမိ၏ မွ်ေျခတခုသည္ တပါးသူ၏စိတ္ထဲတြင္ စြဲထင္စရာ တရားမွ်မႈေတြ ျဖစ္သြားခဲ့လို႔လား။ ထို႔ျပင္ ခက္ခဲေသာ အေျခအေနတခုႏွင့္ အတူျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရေသာ အခါတြင္ မေမ့မေလ်ာ့ မွတ္မိ ေနတတ္ခဲ့ပါသည္။ ထို မွတ္မိေနျခင္းမွာ ခက္ခဲ ရုန္းကန္ခဲ့ရသည့္ အေျခအေန၏ အရိပ္ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ တခါတရံ အလြယ္တကူ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကေသာ အေျခအေနထက္ ခက္ခက္ခဲခဲႏွင့္ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကသည့္ အေျခအေနတခုကို ပို၍ မွတ္မိေစပါလိမ့္မည္။

မွတ္မိျခင္း၏ေနာက္ကြယ္တြင္ ထိုသူ၏ ခင္မင္မႈ၊ တြယ္တာမႈ၊ တန္ဖိုးထားမႈ၊ ေလးစားမႈ၊ သတိရိွမႈ၊ သိတတ္မႈ၊ အေလးအနက္ထားမႈ၊ အသိအမွတ္ျပဳမႈ တို႔မ်ားစြာ ပါသည္ဟု က်မ ေလးနက္စြာ ယံုၾကည္ပါသည္။ ထိုအေရးပါေသာအရာမ်ား မပါခဲ့၍သာ မွတ္မိျခင္းစြမ္းရည္ ေလ်ာ့နည္းၿပီး ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု က်မေတြးျမင္မိပါသည္။

အေပးအယူ

တခါတရံမွာ သိပ္ကို အေပးအယူဆန္တဲ့ ဝန္းက်င္ေလးတခုကို အမွတ္မထင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အမွတ္ထင္ထင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပဳမူျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။

တဦးကတဦးကို တစံုတခုေသာ အတိုင္းအတာ… တစံုတခုေသာ သက္မဲ့ပစၥည္း…. တစံုတခုေသာ ေပးဆပ္မႈေတြေၾကာင့္ တဖန္ျပန္လို႔ ယူရမယ့္ သေဘာက အေပးအယူ ဝတၱရားဆန္ေနသလို ျဖစ္ေနပါ့လား။

တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ကိုယ္ကေပးတာထက္ အဆမ်ားစြာကို ျပန္လိုခ်င္သူ.. ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ေပးသေလာက္ပဲ ျပန္လိုခ်င္သူ… ကိုယ္ဒါေပးလို႔ ဒါပဲျပန္လိုခ်င္သူ…ေတြလည္း ရိွေလရဲ႕…။

တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုေပးတာထက္ ပိုလို႔ျပန္ေပးခ်င္သူ… ကိုယ့္ကိုမေပးခဲ့ရင္လည္း ကိုယ္ကေပးခ်င္ေနသူ..ေတြလည္း ရိွရဲ႕..။

တကယ္ဆုိ တစံုတခုကို ေပးတယ္ဆိုထဲက တစံုတခုကို ျပန္လိုခ်င္သူေတြပါပဲ.. ဒါကိုပဲ ေလာကရဲ႕ သဘာဝတရားႀကီးပါလို႔ ဇြတ္မိွတ္ သတ္မွတ္လိုက္ရေတာ့မွာလား.။

ေပးတယ္ဆိုတာ တပါးသူအတြက္ အခ်ိန္လား.. ပစၥည္းဥစၥာလား.. ပညာလား… မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ႏိုင္ေပမယ့္ ရင္နဲ႔ရင္းၿပီး ေပးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာလား.. ယံုၾကည္မႈလား.. နားလည္မႈလား.. သစၥာတရားလား..။

တပါးသူကို ေပးလိုက္တဲ့ အရာတခုအတြက္နဲ႔ တန္ဖိုးတူ အရာတခုကို ျပန္လိုခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ရတဲ့ ပင္ပန္းမႈဒဏ္ကိုလည္း ေတြ႕ႀကံဳေနၾကရတာပဲေလ.။ ဒါမွမဟုတ္ တပါးသူဆီက အက်ိဳးအျမတ္ တစံုတရာကို ရယူလိုေဇာနဲ႔ ကိုယ္ကအရင္ တစံုတရာကို ေပးခဲ့တာကေရာ စစ္မွန္တဲ့ ေစတနာျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ ကိုယ္က ဦးစြာ ေပးခဲ့တဲ့ အရာတခုအေပၚမွာ တန္ျပန္လိုခ်င္မႈ မရိွတဲ့ စိတ္ေလးသာ ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ရင္ အေကာင္းသားေပါ့..။

လူတဦးကတဦးအေပၚမွာ ေပးခဲ့ၾကတဲ့ မ်က္စိနဲ႔ျမင္ရတဲ့ အရာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မ်က္စိနဲ႔မျမင္ႏိုင္တဲ့ အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရာတခုရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ေစတနာေတြ ေမတၱာေတြ ကပ္ၿငိပါလာၾကမွာပါ။ ကပ္ၿငိေနတဲ့ ေမတၱာတရား. ကရုဏာတရားေတြေပၚမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြ.. တံု႕ျပန္မႈ အတံုအလွည့္ေတြသာ မထားရိွခဲ့ရင္ သိပ္ကို ေအးခ်မ္းသာယာတဲ့ အလွတရာေလး ေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနမယ့္ ဝန္းက်င္ေလးတခု ရွင္သန္လာမွာပါ။

ကိုယ္ေပးခဲ့တဲ့ အေပးတခုအေပၚမွာ ျပန္လို႔ရယူလိုစိတ္ မရိွခဲ့ၾကရင္. ကိုယ္ရယူခဲ့တဲ့ အယူတခု အေပၚမွာ ျပန္လို႔ ေပးကိုေပးရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ဝန္ပိမေနေစခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း…. လူသား တဦးရဲ႕စိတ္ ေပါ့ပါးလန္းဆန္း သြားေစရဲ႕…။

စစ္မွန္တဲ့ ေစတနာ ေမတၱာေတြပါတဲ့ ေပးဆပ္မႈ တခုအေပၚမွာ ျပန္ရယူလိုစိတ္ စိုးစဥ္းမွ် မရိွခဲ့ၾကတာကေရာ ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင့္ပါလိမ့္.။ ျပန္ရယူလိုစိတ္ မရိွခဲ့တဲ့ အရင္းခံစိတ္ေလးကို နားလည္ေပးႏိုင္ခဲ့ရင္ ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ေပးဆပ္မႈ အတြက္ ေက်နပ္ေနမွာအမွန္ပါ..။

အေႏွာင္အဖဲြ႕မပါတဲ့ ေစတနာ… ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြပါတဲ့ ေပးဆပ္မႈတခု.. သိတတ္မႈတခု.အေပၚမွာ ရယူခဲ့တဲ့ သူရဲ႕ ရိုးသားမႈကသာ အခရာ မဟုတ္ပါလား…!

အေပးအယူေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ဝန္းက်င္ေလးထဲကေန ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ခ်င္မိတယ္.။

မတူေသာအတၱသ႑န္မ်ား

တိမ္ေတြကင္းစင္လို႔ ထိန္ထိန္သာေနတဲ့ လမင္းႀကီးရဲ႕ လင္းေရာင္ျခည္ အမိုးေအာက္မွာ ဟိုတစု ဒီတစု ဟိုတေယာက္ ဒီတေယာက္နဲ႔ ဥဒဟို သြားလာေနၾကတဲ့ အတၱ၀တ္ရံုလႊာ လႊမ္းၿခံဳထားၾကတဲ့ ၀တ္ရံုလႊာေတြနဲ႔ လူသားေတြ…. လူသားေတြ………လူသားေတြ!!!

၀တ္ရံုလႊာေတြရဲ႕ အေရာင္အဆင္းနဲ႔ ပံုသ႑ာန္ေတြကေတာ့ မတူၾကပါကလား.။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ၀တ္ရံုလႊာအထူႀကီးေတြနဲ႔ အထပ္ထပ္၀တ္ထားလို႔။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း တထပ္တည္းေပ့ါ။ တခ်ိဳ႕ေတြရဲ႕ ၀တ္ရံုလႊာေတြကေတာ့ လွပအသက္၀င္ေနသလို… တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ မလွမပမသပ္မရပ္နဲ႔…။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀တ္ရံုလႊာေတြကို ၀တ္ထားၾကရမွာ ပါပဲလား.. မျဖစ္မေန ၀တ္ၾကရမွာလား.. ေတြးေတာရင္း… လမင္းႀကီးရဲ႕ အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ ေရာေႏွာ သြားလာေနမိတယ္။

တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ ၀တ္ရံုလႊာႀကီးကို ၀တ္ရတာကိုပဲ ဂုဏ္ယူပီတိျဖစ္ေနၾကေလရဲ႕..။ ၀တ္ရံုလႊာႀကီးရဲ႕ တန္ဖိုးက ဘယ္ေလာက္မ်ား ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေနလို႔ပါလိမ့္.။ မိမိရဲ႕ ၀တ္ရံုလႊာကိုပဲၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးေနသလို သူတပါးရဲ႕ ၀တ္ရံုလႊာေတြကို ၾကည့္ရတာ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕စရာေကာင္းေနပါရဲ႕လား..။ မိမိရဲ႕ ၀တ္ရံုလႊာက တပါးသူကို မထိခိုက္ပဲ တန္ဖိုးရိွၿပီး လွပအသက္၀င္ေနပါရဲ႕လား။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူသားအားလံုးရဲ႕ မတူေသာ ၀တ္ရံုလႊာေတြကို ၾကည့္မိရင္း ၀တ္ရံုလႊာမ၀တ္ထားၾကတဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာလူေတြရဲ႕ ပံုရိပ္လႊာကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္လိုက္မိတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ဘာလို႔မ်ား ၀တ္ရံုလႊာေတြကို မ၀တ္ထားၾကပါလိမ့္။ မိမိကိုယ္တိုင္က ၀တ္ခ်င္စိတ္မရိွလို႔ေပလား.. တပါးသူနဲ႔ မတူရေလေအာင္ မ၀တ္ထားျခင္းေပလား… ၀တ္ထားျခင္းကို မႏွစ္သက္လို႔ေပလား… လားေပါင္းမ်ားစြာ စဥ္းစားရင္းနဲ႔…!!!

တခ်ိဳ႕ရဲ႕ ၀တ္ရံုလႊာေတြကေတာ့ ၾကည့္ေကာင္းရံုတင္မက တန္ဖိုးရိွမယ့္ ၀တ္ရံုလႊာေကာင္းလို႔ အထင္ေရာက္ေစမယ့္ ၀တ္ရံုလႊာႀကီးေတြနဲ႔.။ တခ်ိဳ႕၀တ္ရံုလႊာေတြနဲ႔ တခ်ိဳ႕၀တ္ရံုလႊာေတြကေတာ့ တူညီေနတာကို ေတြ႔ရျပန္တယ္။ တူညီေနတာက အေရာင္အဆင္းလား. တန္ဖိုးလား.. ပံုသ႑ာန္လား… ႀကီးျမတ္မႈလား…. အံ၀င္ေနမႈေၾကာင့္မ်ားလား…… !

တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း ၀တ္ရံုလႊာႀကီးကို ၀တ္ဆင္ၿပီး လြင့္ေမ်ာ သြားေနတဲ့ တိမ္လႊာေနာက္ကို လိုက္လို႔.. တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း မေသခ်ာ မေရရာတဲ့ လမ္းခရီးေနာက္မွာ ေမ်ာပါလို႔.. တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း လြန္ဆန္ခြင့္ မရိွတဲ့ အခ်ိန္ကာလေနာက္ကို လိုက္ရင္း.... တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရစီးေၾကာင္းေနာက္ကို လိုက္ပါလို႔….

တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၀တ္ရံုလႊာႀကီးကို တထပ္ၿပီးတထပ္ ထပ္လို႔သာ ၀တ္ေနေတာ့တယ္။ အထပ္ထပ္ေသာ ၀တ္ရံုလႊာႀကီးေတြနဲ႔ အေနအထိုင္ က်ပ္တည္းမယ့္ အျဖစ္ကိုလည္း ေတြးၾကည့္မိပါရဲ႕။ ဘာလို႔မ်ားအထပ္ထပ္ ၀တ္ေနၾကပါလိမ့္။

တပါးသူရဲ႕ ရိုးစင္းတဲ့ ၀တ္ရံုလႊာကို မိမိရဲ႕ ရိုးစင္းတဲ့ ၀တ္ရံုလႊာနဲ႔ ျခယ္မႈန္းၿပီး တန္ဖိုးရိွတဲ့ အရာေလးတခု ဖန္တီးခြင့္သာ ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ေပါ့.။

လူသားအားလံုးလည္း တပါးသူရဲ႕ ၀တ္ရံုလႊာကို မထိခိုက္တဲ့ တန္ဖိုးရိွ ရိုးစင္းလွတဲ့ ၀တ္ရံုလႊာမ်ိဳးကို ၀တ္ဆင္ႏိုင္ၾကဖို႔ ရည္သန္မိပါတယ္။

က်မလည္း က်မရဲ႕ ၀တ္ရံုလႊာကို မသက္မသာ ငုံ႔ၾကည့္မိေလရဲ႕!!!!!

ဆႏၵေရာင္စံု

မပီ၀ိုးတ၀ါး ဆႏၵေတြနဲ႔ ထင္ရွားျပတ္သားလွတဲ့ ဆႏၵ ေတြၾကား လြန္ဆဲြပဲြတခုမွာ ဘာကိုမ်ား ၾကားခံတခု ထားေနမိပါလိမ့္။

မတူညီစြာ ကဲြလဲြခြင့္ရိွႏိုင္တဲ့ ဆႏၵေတြကို အခ်ိန္တခုမွာ အံထုတ္ဖို႔ အခြင့္ရိွခဲ့မယ္ဆိုရင္ေပါ့…။

အေရာင္အေသြး စံုလင္တဲ့ ဆႏၵေရာင္စံု ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီး တခ်ပ္ရဲ႕အလယ္ဗဟိုမွာ ဥဒဟို သြားလာ လႈပ္ရွားေနသူေတြ…. ျဖည္းျဖည္း ေအးေဆးစြာ သြားလာေနသူေတြ…. ေလာဘတႀကီး ေမာဟိုက္ သြားလာေနသူေတြ….. ပင္ပန္းတႀကီး သြားလာေနသူေတြ….. အတၱတခုတည္း အတြက္ သြားလာေနသူေတြ….. အတၱပရ မွ်တစြာ သြားလာေနသူေတြ…..  ယံုၾကည္ဆႏၵရိွရာကို သြားလာေနသူေတြ….. နဲ႔ ပ်ားပန္းခတ္မွ်..!!!

တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵေရာင္စံု ကားခ်ပ္ေလးေတြကို ေငးၾကည့္ေနရင္းးးးးးး တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ရဲ႕ ရင္ထဲကေန ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ဆႏၵေတြက အေရာင္စံုလွပါလား.. တကယ့္ကို ငြါးငြါးစြင့္စြင့္နဲ႔ အေသြးစံုလင္လွတဲ့ ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္ကို ေငးေမာေနရသလိုပါပဲ.. ေငးၾကည့္ေနရင္း တခ်ိဳ႕ဆႏၵေလးေတြက ျဖဴျဖဴစင္စင္နဲ႔ ျဖစ္လာသမွ် အရာအားလံုးကို ဆႏၵေလးအတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔ တာဆူေနၾကေလရဲ႕..။ ဒီထဲမွာေတာ့ ေဟာင္းႏြမ္းသြားၿပီျဖစ္တဲ့ အေရာင္မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေလးေတြကလည္း ဟိုတကြက္ ဒီတကြက္ ျပန္႔က်ဲလို႔..။ အေရာင္မိွန္သြားေပမယ့္ အရာေလးေတာ့ ရိွေနဆဲပဲမဟုတ္လား.. ရိွေနဆဲ အရာေလးေပၚကို အေရာင္တခု ထပ္ထည့္ျဖစ္ခဲ့ရင္… ပိုလို႔ထင္ရွား ေပၚလြင္ႏိုင္မွာေပါ့.။

တခါတရံမွာေတာ့ က်င္လည္ သြားလာေနၾကရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲမွာ တခ်ိန္တည္းမွာျဖစ္ျဖစ္ တေနရာတည္းမွာျဖစ္ျဖစ္ လူမ်ားစြာရဲ႕ ဆႏၵေရာင္စံုေတြကို ဖြင့္လွစ္ဟတဲ့အခါ တပါးသူအတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမ်ား ျဖစ္သြားခဲ့ေလမလား ေတြးေတာၾကည့္ရင္း မိမိရဲ႕ဆႏၵကိုေတာ့ မ်ိဳသိပ္ ေနာက္ဆုတ္လိုက္တဲ့ အခါ တပါးသူရဲ႕ လုပ္အားခြန္အားနဲ႔ စိတ္ခြန္အားေလးေတြ ေပါ့ပါးၾကည္လင္ သြားေစရဲ႕။

မ်ားျပားလွတဲ့ ဆႏၵေရာင္စံုေတြ က်ပ္ညပ္ ပိတ္ေလွာင္ ေနတဲ့ထဲမွာ တန္ျပန္ တံု႕ျပန္ခြင့္ ျပဳဖို႔.... ခက္ခဲေနသူ တေယာက္အတြက္ မိမိရဲ႕ဆႏၵကိုပါ ထပ္ေလာင္း ျဖည့္ရင္းနဲ႔ေတာ့ တပါးသူရဲ႕ သက္ျပင္းခ်လိုက္တဲ့ ရင္ေမာသံကို မျပဳလုပ္မိဖို႔ အသိအားေလး လင္းလက္ခြင့္ျပဳပါ..။

သဘာ၀တရားအရ လူသားတိုင္း လူသားတိုင္းရဲ႕ ကိုယ္စီစိတ္ထဲမွာေတာ့ ဆႏၵေရာင္စံု ရိွၾကမွာ ဧကန္ျဖစ္ေပမယ့္ မိမိရဲ႕ ဆႏၵေရာင္စံုေတြကို အခ်ိန္ေနရာ ေဒသနဲ႔ အေျခအေနကို လိုက္ၿပီးသာ ဖြင့္ထုတ္ တတ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ လွပတဲ့ ေရာင္စံု ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ အျဖစ္ သက္၀င္လႈပ္ရွားၿပီး အနာအဆာကင္းမယ့္ စိတ္တစံုကို ဖန္တီး တည္ေဆာက္ႏုိင္မွာ..။

ဆႏၵတစံုရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈတိုင္းကို ႏိႈင္းႏိႈင္းဆဆနဲ႔ ေခၽြခ်ျဖစ္တဲ့ အခါတိုင္း တပါးေသာသူရဲ႕ ဆႏၵေတြကိုလည္း ေလးစား အသိမွတ္ျပဳ ေခၽြခ်ခြင့္ျပဳရင္း…

ႏွလံုးသားထဲကို ၀င္ေရာက္ေနတဲ့ တစံုတရာ ဆႏၵအစစ္အမွန္အတြက္ ရင္ဘတ္ထဲကေန ထြက္က်လာမယ့္ ေလးနက္မႈ ရိွတဲ့ ဆႏၵေရာင္စံုေလးေတြကို စုပ္ခ်က္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေရးဆဲြဖို႔ ယံုၾကည္နားလည္မႈေတြနဲ႔ ရင္းထားရတဲ့ အရာေတြကလည္း အမ်ားသားပါကလား….!

ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေလး တခုကို အေရာင္အေသြး စံုစံုလင္လင္နဲ႔ ေဆးသားလွပေအာင္….. ဆဲြေနဆဲ သူတေယာက္ကေတာ့ျဖင့္....!!!!!

ေလာင္ၿမိဳက္ေစခဲ့ေလသလား…

ကမၻာေျမေပၚမွာ ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ လူသားေတြရဲ႔ စိတ္ထဲမွာ တစံုတခုအတြက္.. တစံုတရာေသာ ေမးခြန္းေတြ အတြက္… တစံုတရာေသာ မမွ်တမႈေတြ အတြက္… `……………ေတြ´ အတြက္ ေလာင္ၿမိဳက္ေနၾကရပါလား…။

ရင္ထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲမွာ တစံုတရာေသာ အေၾကာင္းအရာေတြအတြက္ ေလာင္ၿမိဳက္ခဲ့ၾကရတယ္။

ဘယ္ေလာက္မ်ား ေလာင္ၿမိဳက္မႈေတြ မ်ားခဲ့ရပါၿပီလဲ…!

သူတပါးရဲ႔ အေျပာအဆို၊ အျပဳအမူ၊ စိတ္ေနစိတ္ထားေတြနဲ႔ အက်င့္အႀကံ ေတြေၾကာင့္ ေလာင္ၿမိဳက္ ၾကရတယ္။ မိမိေၾကာင့္ `ငါ´ မဟုတ္တဲ့ သူတပါးအေပၚ ေလာင္ၿမိဳက္မႈေတြမ်ား ေပးခဲ့မိေလ သလားးးးးး

မိမိရဲ႔ မသိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ စိတ္ႏွလံုး၊ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆို၊ ဟန္ပန္ ေတြေၾကာင့္ တပါးသူရဲ႔ စိတ္မွာ မေလာင္ကၽြမ္းေစခ်င္ပါဘူး..။ တခါတရံမွာ မိမိရဲ႔ အေျပာအဆိုေလး တခုေၾကာင့္…. စိတ္ကူးေလး တခုေၾကာင့္… တပါးသူကို ျပင္းထန္ ေလာင္ၿမိဳက္ သြားေစႏိုင္ပါတယ္..။

မိမိရဲ႔ သိလိုစိတ္ ေမးခြန္းေတြေၾကာင့္လည္း သူတပါးရဲ႔ ရင္ထဲမွာ ေလာင္ၿမိဳက္မႈေတြ ျဖစ္သြားေစႏိုင္ပါတယ္.။ သူတပါးရဲ႔ စိတ္ မေလာင္ၿမိဳက္ေစဖို႔ မေျပာသင့္တာကို မေျပာမိဖို႔၊ မေမးသင့္တာကို မေမးမိဖို႔လည္း လိုပါတယ္။

မိမိရဲ႔ အေမးတခြန္းေၾကာင့္ တပါးသူမွာ မေျဖခ်င္ေပမဲ့. ေျဖခဲ့ၾကရတဲ့ အေျဖေလးေတြ အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေလာင္ၿမိဳက္သြားခဲ့ရၿပီလဲ……။ မေျပာခ်င္ေပမဲ့ ေျပာခဲ့ၾကရၿပီ….။ မေျဖခ်င္ေပမဲ့လည္း ေျဖလိုက္ၾကရၿပီ…။ ေျဖလိုက္ရေပမဲ့.. ေျပာလိုက္ရေပမဲ့ တပါးသူမွာေတာ့ အေျဖတခုအတြက္ ေလာင္ၿမိဳက္မႈေတြ ျဖစ္သြားခဲ့လိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါ သူတပါးရဲ႔စိတ္ ေလာင္ၿမိဳက္သြားခဲ့လား ဆိုတာ သတိျပဳမိ လိုက္ပါရဲ႔လား…။ သတိျပဳမိ ခဲ့ရင္လည္း ေလာင္ၿမိဳက္မႈ အတြက္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ရိွခဲ့ ပါ့မလားလို႔ ေတြးမိတယ္…။

ေလာင္ၿမိဳက္သြားမႈ အတြက္ ဘယ္လိုမ်ိဳး ေရခ်မ္းေလးနဲ႔ ျပန္ၿပီး ဖ်န္းပက္ ေပးႏိုင္ပါ့မလဲ…။ ဖ်န္းပက္ေပးတယ္ ဆိုအုံးေတာ့… ေလာင္ၿမိဳက္ခဲ့တဲ့ အပူရိွန္ရဲ႔ ပူျပင္းမႈေလးေတြကေတာ့ ထင္က်န္ေနခဲ့အံုးမွာပဲေလ..။

ဒါေၾကာင့္ သူတပါး အေျဖခက္မယ့္ ေမးခြန္းမ်ိဳးကို မေမးမိဖို႔.. မသိခ်င္ဖို႔ ႀကိဳးစားရလိမ့္မယ္..။ သူတပါး အေျဖခက္မယ့္ ေမးခြန္းမ်ိဳးကို မသိသား ဆိုးရြားစြာနဲ႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဆက္ၿပီး ေမးအံုးမွာလဲ…။

သူတပါးရဲ႔စိတ္ မေလာင္ၿမိဳက္ေစဖို႔ ေနထိုင္ႏိုင္တာလည္း ေလာကလူ႔ေဘာင္အတြက္ လွပတဲ့ အႏုပညာ ဖန္တီးျခင္း တမ်ိဳးပါပဲေလ...။

မိမိလည္း တပါးသူ အေျဖခက္ေစမယ့္ ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြ ေမးခဲ့မိေလသလားလို႔ တေမွ်ာ္ႀကီး စဥ္းစားေနရင္း အေတြး ေရယာဥ္ေၾကာႀကီးထဲ ေမ်ာခ်င္တိုင္း ေမ်ာေနေလေတာ့တယ္…။

သိမႈ အသိ နဲ႔ မသိမႈ အသိ

တခါတရံ သိမႈ အသိနဲ႔ မသိမႈ အသိဆိုတဲ့ တူညီမႈ မရိွတဲ့ အသိေတြေၾကာင့္ ရင္ထဲထိေအာင္ ရိႈက္တုန္လို႔ လႈပ္ရွား သြားခဲ့ၾကရတယ္။

ရံဖန္ရံခါ လူသားေတြဟာ ေလာဘေတြ တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ ျဖစ္ခ်င္ေဇာေတြ မႏိုင္မနင္းနဲ႔ ရေလ ပိုလိုအပ္ေလ ဆိုသလို ျဖစ္ၾကရတယ္။ ဒါကလည္း ျဖစ္ေလ့ ျဖစ္ထ ရိွတတ္တဲ့ လူ႔သဘာ၀ေၾကာင့္ပါ။

သိမႈနဲ႔ မသိမႈ အသိ ကို သိလိုက္ၿပီဆိုတဲ့ အသိေလး တခ်က္ ၀င္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့…..

ေလာဘကို ေလာဘလို႔ သိလိုက္တဲ့ အသိေလး တခ်က္ေၾကာင့္....ေပါ့.... လိုခ်င္ တပ္မက္တဲ့ ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းေတြ၊ ဂုဏ္ရိွန္ေတြ၊ ၾသဇာ ႀကီးမား ခ်င္မႈေတြ၊ ျဖစ္ခ်င္ လြန္းအားႀကီးတဲ့ စိတ္ဆႏၵေတြ၊ တပါးသူနဲ႔ တုၿပိဳင္ခ်င္မႈေတြ၊…….ေတြဟာ တဒဂၤ ၿငိမ္သက္လို႔..!

မသိမႈ အသိလို႔ အသိ၀င္ လိုက္တဲ့ အခ်ိန္ ေတြေ၀မိသြားတာ…

ဒါဟာ မလိုခ်င္လို႔ ေနာက္ဆုတ္ လိုက္တာလား… တပါးသူ အတြက္ ငဲ့ညွာ လိုက္တာလား… လိုအပ္ေနသူေတြ အတြက္ ေ၀ဌ လိုက္တာလား… မိမိ သိလိုက္တဲ့ အသိတခု အတြက္ အရံႈးေပး လိုက္တာလား…. ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြကို ရိုက္ခ်ိဳး ပစ္လိုက္ျခင္းလား…. ဒါမွမဟုတ္ ေလာဘကို မ်က္ကြယ္ျပဳလို႔ အံတုလိုက္ျခင္းလား….!

မသိမႈကို မသိမႈ အသိလို႔ သိလိုက္တာဟာ အေကာင္းဆံုး အသိတခု ျဖစ္ဖို႔ ဖန္တီး ပံုေဖၚလိုက္ျခင္းပါပဲ..။ အဲဒီအခါ ျဖစ္ေပၚလာမဲ့ ပံုရိပ္ ပန္းခ်ီ တခ်ပ္ဟာ အလင္းအေမွာင္ ညီမွ်မႈေၾကာင့္ စိုေျပ စိမ္းလန္းၿပီး သာယာ လွပတဲ့ ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္ အျဖစ္ ျမင္ေတြ႔ရမွာပါ..။

မသိမႈ အသိကို မသိမႈလို႔ မသိတဲ့ အခ်ိန္ကာလမွာေတာ့….

မလိုလားအပ္တဲ့ ေလာဘေဇာေၾကာင့္ သိမႈေတြ ပိန္းပိတ္ ေမွာင္ဖုံးၿပီး မသိမႈမိႈင္း ေတြဟာ မသိမသာျဖစ္ျဖစ္..၊ သိသိသာသာပဲ ျဖစ္ျဖစ္… ႀကီးစိုး ခ်ယ္လွယ္ လာလိမ့္မယ္။

သိမႈကို ေလာဘ အမိုက္ေမွာင္ႀကီးက ဖံုးလႊမ္း သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ မသိမႈေတြသာ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ထင္ေပၚလာခဲ့ၾကတယ္.။

ဘယ္ေလာက္ပဲ ေလာဘ ဖံုးလႊမ္းလႊမ္း အင္အား ထုထည္ႀကီးမားတဲ့ သိမႈ (အသိဥာဏ္) နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး ေကာင္းေသာဘက္ကို ဦးတည္တဲ့ အသိေလး တခ်က္ လင္းလက္ခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ျဖစ္ေပၚလာမ့ဲ ခံစားခ်က္ကလည္း ျဖဴစင္ ေအးျမတဲ့ ပီတိ အျဖစ္ ေအးခ်မ္းစြာ စီးဆင္း ေနမဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလး သဖြယ္ ၾကည္ႏူးမႈကို ေပးစြမ္း ႏိုင္မွာပါ။

မသိမႈေတြ နဲ႔သာ ျပည့္ႏွက္ ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ လူသား အားလံုး အတြက္လည္း အႀကီးမားဆံုး အႏၱရာယ္ ျဖစ္လာခဲ့လိမ့္မယ္.။ မသိမႈေတြ သာ ရိွေနတဲ့ အတြက္ သိမႈဆိုတာ ဘာလဲလို႔ မသိေတာ့ပဲ သိမႈ ေယာင္ေယာင္ ျဖစ္လာၾကတာလည္း အမ်ားႀကီး ရိွပါတယ္။

တခ်ဳိ႔ေသာ သူေတြကေတာ့ တပါးသူရဲ႔ အေျခအေနနဲ႔ ေနထိုင္မႈ ေတြကို ၿပိဳင္ဘက္သဖြယ္ သေဘာထားၿပီး သိမႈ ဆိုတဲ့ ဥာဏ္ပညာကို ေမ့ေလ်ာ့ ေနတတ္ၿပီး မသိမႈသာ စိုးမိုးလို႔ ၿပိဳင္ဘက္ တပါးသူရဲ႔ သားေကာင္ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္သြားၾကရတယ္။

ဒါဟာ သိမႈကို မသိမႈက ေအာင္ႏိုင္သြားတဲ့အတြက္ သိမႈဟာ မသိမႈရဲ႔ သားေကာင္ ျဖစ္သြားတာပဲေလ။

မသိမႈ ကလည္း ေလာဘေတြ မ်ားသထက္မ်ား၊ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မ်ားသထက္မ်ား၊ သာလြန္ခ်င္တာေတြ မ်ားသထက္မ်ား၊ သူတပါးထက္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မ်ားသထက္မ်ား ရာကေန မသိမႈေတြ ႀကီးထြား လာရတာပဲ…။

သိမႈ အသိေလး တခ်က္ လက္ကနဲ လင္းလက္လာတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ဘယ္လို အခ်ိန္ပါလိမ့္လို႔…….

အထပ္ထပ္ ေတြးေတာၾကည့္ရင္း...

တခ်ဳိ႔ကေတာ့ မသိမႈ အမိုက္ေမွာင္ကို မသိလို႔…. တခ်ဳိ႔ကေတာ့ သိေပမဲ့ ေလာဘေဇာ ေၾကာင့္ မသိမႈ အသိ ေမွာင္ထဲမွာ လူးလား ကူးခတ္ ေနေလရဲ႔….

အသိေတြထဲမွာမွ... မသိမႈ အသိ ဆိုတဲ့ ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ ၀ကၤဘာေတာ ထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္ ျဖစ္မေနပဲ သိမႈ အသိနဲ႔ မသိမႈ အသိ ကို ေ၀ဖန္ ပိုင္းျခား နားလည္ႏိုင္စြမ္း ရိွေသာသူသာ ျဖစ္ပါရေစ..။

လူသားတိုင္း လူသားတိုင္းလည္း သိမႈ အသိဆိုတဲ့ အလင္းေရာင္ ေတြနဲ႔သာ ေလာကႀကီးမွာ ရိွေနတဲ့ လူသား အားလံုးကို အလွပန္း ဆင္ႏိုင္ၾက ပါေစလို႔ ဆႏၵ ျပဳရင္း....

အက္ဆစ္ထက္ျပင္းမယ့္အဆိပ္

လူသားေတြဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနရတယ္ ဆိုတာ ကိုေတာ့ ျငင္းဆိုလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး.။ တခ်ိဳ႔ကလည္း ဒါလုပ္လိုက္မွ တစံုတခု ေျပာင္းလဲသြားမလား ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔….။ တခ်ိဳ႔ကလည္း ေျပာင္းလဲသြားမလား ဒါမွမဟုတ္ ပိုေကာင္း သြားႏိုင္မလားဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးႀကီးနဲ႔….။ တခ်ိဳ႔ကလည္း ဒါလုပ္ေပမဲ့လည္း ေျပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတဲ့ တိက်လွတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔….။

တခ်ိဳ႔ေသာ အေရးႀကီးဆံုးအရာေတြဟာ ဒါလုပ္လိုက္ေပမဲ့ ထင္ထား ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ေကာင္းတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳး ျဖစ္လာခ်င္မွာ ျဖစ္လာမွာပါ…။

ဒါဟာ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔လဲ…

ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြကို ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္မဲ့ အရာဟာ အသိဥာဏ္ ပညာျပည့္၀ၿပီး မွန္ကန္မွ်တမႈ ရိွတဲ့ လူသားဆန္တဲ့ လူသား ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ.။ အဲလို အေရးႀကီးတဲ့ လူသားေတြကမွ ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ ေပးႏိုင္မွာေလ… ။ ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္မယ့္ လူသားဟာ ဘ၀တန္ဖိုးကို နားလည္ၿပီး လူသားဆန္တဲ့ လူသားသာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳးေတြကို ေျပာင္းလဲေပးဖို႔ စိတ္ဆႏၵလည္း ရိွေနမွာပါ…။

ဒါလုပ္လိုက္လို႔ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္မလား.. မေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ဘူးလား… ပိုဆိုးလာႏိုင္မလား ဆိုတဲ့ ကိစၥေတြမွာေတာ့ လူသားေတြရဲ႔ ျမင့္ျမတ္လွတ့ဲ စိတ္ဓါတ္ နဲ႔ ေသသပ္ လွပစြာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ သစၥာႀကိဳးေလးသာ အဓိကပါ…။ အဲဒီႀကိဳးေလးသာ မခုိင္ခဲ့ရင္ေတာ့….!

ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္လို႔ ယူဆေနတဲ့ အရာေတြရဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာလည္း အဆိပ္ထက္ ျပင္းတဲ့ အဆိပ္ေတြ ကပ္ပါလာခဲ့ရင္……..! ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳးထက္ ဆိုးတဲ့ အဆိုးရြားဆံုး ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳး ျဖစ္သြားမွာ မုခ်ဧကန္ပါ…။

အဆိပ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနမဲ့ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳးကို လူသားဆန္တဲ့ လူသားေတြက ဘယ္လို လိုခ်င္တပ္မက္မိမွာပါလိမ့္…!!!

တစံုတခုကို အျပင္းအထန္ ေျပာင္းလဲခ်င္ေဇာနဲ႔ တခုခုကို လုပ္လိုက္တဲ့ အေျခအေနေတြမွာ အေရးႀကီးတာက လြတ္လပ္ မွ်တၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ျဗဟၼစိုတရားကို လက္ကိုင္ထားႏိုင္တဲ့ ေကာင္းမြန္လွတဲ့ စိတ္ေစတနာေကာင္းေလးေတြကို အေျခခံၿပီးမွ လုပ္ကိုင္ ျပဳမူသင့္ပါတယ္…

မွ်တမႈ မရိွတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ… `ငါ´ဆိုတဲ့ အတၱႀကီးကိုပဲ ဆုပ္ကိုင္ၿပီး `ဒါပဲျဖစ္ရမယ္´ ဆိုတဲ့ လူသားမဆန္တဲ့ စိတ္ရိုင္းေတြ…. `ငါ´ ေျပာတဲ့ ၾသဇာကိုပဲ နာခံရမယ္ဆိုတဲ့ တကိုယ္ေကာင္းဆန္မႈေတြ…. ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ေခါင္းပါးၿပီး တပါးသူရဲ႔ ေ၀ဒနာကို မသိက်ိဳးကၽြန္ ျပဳမူမႈေတြ…. ေလာဘေဇာႀကီးၿပီး လိုခ်င္တပ္မက္မႈ လြန္ကဲေနမႈေတြ….. နဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ မႊန္းထံုထားမယ္ဆိုတဲ့ လူသားေတြသာ ျဖစ္ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္သလို ေမွ်ာ္လင့္ထားေနခဲ့တဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြဟာ အက္ဆစ္ထက္ ျပင္းတဲ့ အဆိပ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနၿပီး အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္မွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္ မလဲြပါပဲ..။

ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳးကို လိုခ်င္ ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ လူသားေတြဟာလည္း မိမိကိုယ္တိုင္ ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳးကို ဘယ္လိုပံုစံလုပ္မွ ေျပာင္းလဲမလည္း ဆိုတာ သိနားလည္ခဲ့ရင္….!

မိမိ ကိုယ္တိုင္လည္း ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳးကို လိုခ်င္ တပ္မက္မိေလေတာ့……!!!

အဓိပၸါယ္ရိွပါရဲ႔လား…

အဓိပၸါယ္ျပည့္၀တဲ့ တခုေသာ ေနရာေလးကို ေရာက္သြား ခဲ့ရျပန္တယ္..။ ဒါဟာ တစံုတခု အတြက္ ခံျပင္းမႈ၊ အလိုမက်မႈ၊ အေပၚစီးဆန္မႈ၊ အႏိုင္က်င့္ခံလိုက္ရမႈ၊ ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ `………..မႈ´ ေတြေၾကာင့္ ပဲေလ.။

စိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ ဆံုးမေနတဲ့ ၾကားထဲမွာပဲ တခါတရံ ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ရဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္တဲ့ `စိတ္´ေလာကႀကီးထဲ ေခၚေဆာင္ သြားခံခဲဲ့ရတာ ကိုေတာ့ မျငင္းဆို ႏိုင္ပါဘူး…။ အဲဒီ အခါမွာ ဆန္႔က်င္ဘက္ `စိတ္´ ထဲ ေရာက္ေနၿပီ ဆိုတာ သိလိုက္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ စိတ္ကို အလ်င္အျမန္ ဖမ္းဆုပ္ၿပီး ျဖဴစင္တ့ဲ စိတ္ ဆီကို ဦးတည္ ခုတ္ေမာင္းလို႔..။

အဓိကက စိတ္ကို အႏိုင္က်င့္ မခံရဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္..။ တပါးသူရဲ႔ အဓိပၸါယ္ အျပည့္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ စိတ္ ကို အႏိုင္မက်င့္မိဖို႔ ပိုအေရးႀကီး ျပန္ပါတယ္။

တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လည္း မိမိ လုပ္လိုက္မိတဲ့ ကိစၥ တရပ္က တပါးသူရဲ႔ စိတ္ အေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ အႏိုင္ယူ လိုက္တယ္ဆိုတာ မသိလိုက္တာလား… မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ လိုက္တာလား…! ဒါမွ မဟုတ္ `အက်င့္´ပါ ေနလို႔ ပါလို႔ ေျဖရွင္းႏိုင္မဲ့…. ဒိုင္း သဖြယ္ အကာအကြယ္ ယူေနၾကတာမ်ားလား….!

တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လည္း မိမိ လုပ္လိုက္မိတဲ့ ကိစၥတိုင္း မွန္ကန္ ျပည့္၀ မွ်တ ေနပါတယ္လို႔ ယူဆ မိေကာင္း ယူဆလို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..!

တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လည္း မိမိေၾကာင့္ တပါးသူရဲ႔စိတ္ ထိခိုက္ရွနာ သြားမွာကိုပဲ စိုးရိမ္လြန္း ၾကျပန္တယ္.။ တပါးသူရဲ႔ စိတ္ အေျခ ကို အၿမဲ ဖတ္ေနျဖစ္တဲ့ သူမ်ိဳးပဲ..။ အဲဒီအခါ မိမိဘက္က တခုခု လြန္ကဲသြားရင္ေတာင္ ခ်က္ျခင္း ျပင္ၿပီး မိမိစိတ္ မခံႏိုင္မဲ့ လုပ္ရပ္မ်ိဳးကေန မလုပ္ျဖစ္ေတာ့မဲ့သူ တေယာက္ ျဖစ္သြားရလိမ့္မယ္…!

တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လည္း တပါးသူရဲ႔ စိတ္ကို မသိလိုက္ မသိပါသာ ေနတတ္တဲ့ သူမ်ိဳးမို႔ ထူးျခားတဲ့ လကၡဏာ မျဖစ္မိမူပဲ မိမိရဲ႔ စိတ္သြားရာ လမ္းအတိုင္း ေခ်ာေမြ႔လို႔….!

ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါေလ… အခက္ခဲဆံုးလို႔ ယူဆရတဲ့ မိမိ နဲ႔ သူတပါး စိတ္ ကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔၊ ေလးစားတတ္ဖို႔၊ မွ်ေ၀ ခံစား နားလည္ေပးတတ္ဖို႔…!

အဓိပၸါယ္ ျပည့္၀တဲ့ ေနရာေလး တခုမွာ ကိုယ္စိတ္ ႏွလံုး စိတ္ခြန္အား မွန္ကန္ ျပည့္၀စြာနဲ႔ ၀န္းက်င္ ပတ္လည္မွာလည္း ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ထားမ်ား ပိုင္ဆိုင္ထားသူမ်ား နဲ႔သာ ဆံုေတြ႔ခြင့္ ရရပါလို၏။

သူတပါးရဲ႔ ကိုယ္ စိတ္ ႏွလံုးကို.... နာက်င္ ထိခိုက္ ခံစားရေစမဲ့ လုပ္ရပ္… အႏိုင္က်င့္ လိုက္တဲ့ အျပဳအမူ လုပ္ရပ္… အႏိုင္က်င့္ လိုက္တ့ဲ စကား အေျပာအဆို လုပ္ရပ္… လွပတဲ့ အနာဂတ္ေလး ပ်က္စီး သြားမဲ့ လုပ္ရပ္…မ်ဳိး မလုပ္ျဖစ္ ခဲ့ရင္ အျပန္အလွန္ သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္တဲ့` စိတ္´ေတြ ထြန္းလင္း ေတာက္ပ ေနမွာပါ…။

ထိုထိုေသာ ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ရဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေစမဲ့ စိတ္မ်ိဳး… မိမိကိုယ္.. မိမိစိတ္ ၌ ဘယ္ေသာအခါမွ.. ဘယ္လိုကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေန… မ်ဳိးမွာမွ သေႏၶမတည္ မိဖို႔ သာ ငါ့အား စြမ္းေဆာင္ ေပးပါေလ……..!!!!!

ေနရာေလး…..တခု

ေနရာေလး.. တခုကို ေရာက္ဖူးၾကတဲ့ သူတိုင္း…၊ ေရာက္ခဲ့ၾကတဲ့ သူတိုင္း…၊ ေရာက္ေနၾကတဲ့ သူတိုင္း… အဲဒီ ေနရာေလး…တခု ရဲ႔ ပိုင္ဆိုင္မႈ တန္ခိုး အင္အား အရ အသိပညာ၊ ေက်ာ္ေစာမႈ၊ အတိမ္အနက္၊ အာဏာ တန္ခိုး၊ ၾသဇာ၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မုဒိတာ၊ မာနတံခြန္၊ သည္းခံႏိုင္စြမ္း၊ ဆင္ျခင္ႏိုင္မႈ၊ ေရာင့္ရဲႏိုင္မႈ၊ ………. ေတြက ကိုယ္ခႏၶာ အႏွံ႔အျပား ပ်႔ံႏွံ႔ ၀င္ေရာက္ လာတာ သဘာ၀ တရားႀကီးကပဲ ျခယ္လွယ္ လိုက္လို႔မ်ားလား…။

ဒါမွမဟုတ္ မိမိရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ဦးေႏွာက္ ေစစားရာ ေနာက္ကို လိုက္မိသြားလို႔မ်ားလား……..။

အဲဒီ ေနရာေလး တခုကလည္း ပုထုဇဥ္ လူသားတိုင္းလိုလို ေရာက္ဖူးခ်င္ၾက၊ ႀကံဳေတြ႔ခ်င္ၾက၊ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ၾကနဲ႔…….. အလုအယက္ေတာင္ ျဖစ္ေနေသး………!!

ေနရာေလး.. တခု….. က ဘယ္ေလာက္ေတာင္ တန္ခိုးေတြႀကီးၿပီး တန္ဖိုးေတြ ရိွေနလို႔မ်ားလဲ……….။

တစံုတခု အထိ ၾသဇာတန္ခိုးနဲ႔ တန္ဖိုးရိွလို႔လည္း ေရာက္ခ်င္ၾကတာလို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္…..။

ေနရာေလး..တခု ရဲ႔ သက္တမ္း အေနနဲ႔ေရာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာျမင့္မွာလဲ………။

ေနရာေလး..တခုက တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ခံစားခ်က္၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ေတြကို ေပးႏိုင္မွာလား……။

ေနရာေလး...တခု တဲ့လား!!!!!

ေနရာေလး..တခုကို ေရာက္ေနတဲ့ သူအတြက္ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၿပီး တျခား သူေတြအားလံုး အတြက္ ဆန္႕က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုရင္ေရာ အဲဒီ ေနရာေလး တခုက တန္ဖိုးရိွတဲ့ ေနရာေလး..တခု ဟုတ္ပါေတာ့မလား..!

ေနရာေလး..တခုမွာ ေရာက္ေနတဲ့ သူအေနနဲ႔လည္း ၀န္းက်င္က တျခား သူေတြကို ျပည့္၀တဲ့ သေဘာထား မွန္ကန္မႈေတြ..၊ ေမတၱာတရားေတြ…၊ ၾကင္နာမႈေတြ…၊ မွ်တမႈေတြ..၊ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားေတြ… ကို......မေပးႏိုင္ခဲ့ရင္…

ေပးဖို႔အတြက္ စိတ္အင္အားေတြ မရိွခဲ့ဘူးဆိုရင္… တန္ဖိုးႀကီးၿပီး လွပတန္ခိုးရိွတဲ့ လူ႔ေဘာင္အဖဲြ႔ႀကီးနဲ႔လည္း ေ၀းကြာလြန္းမက ေ၀းကြာသြားရလိမ့္မယ္..။

စစ္မွန္ ေႏြးေထြးၿပီး တန္ဖိုးရိွတဲ့ ေနရာေလး..တခုမွာ ေနျဖစ္ခဲ့ရင္ မိမိရဲ႔စိတ္လည္း ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ၿပီး စစ္မွန္တဲ့ သစၥာ.. စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာတရားနဲ႔ အၾကင္နာလက္တစံု ရိွဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တမိပါတယ္..။ မိမိရဲ႔စိတ္က အျခားဘက္ကိုသာ ေရာက္သြားခဲ့ရင္ မိမိနဲ႔အတူ မိမိေရာက္ေနတဲ့ ေနရာေလး..တခုရဲ႔ တန္ဖိုးလည္း က်ဆင္းသြားၿပီး ေနရာေလး..တခုရဲ႔ နာမည္လည္း ေမွးမိွန္ေလ်ာ့က်သြားစရာ အက်ည္းတန္ ေန၀င္ခ်ိန္ ေတြကသာ ဆီးႀကိဳေနလိမ့္မယ္..။

ေနရာေလး..တခုရဲ႔ နာမည္နဲ႔ ဂုဏ္ျဒပ္..ကို တန္ဖိုးရိွရိွ မွန္ကန္ တည္တံ့စြာ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔ ျဖည့္စြမ္း ေပးႏိုင္တဲ့သူမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရင္…..!

လူအမ်ားစုဟာ ေနရာေလး..တခုရဲ႔ ခြန္အား ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ဖို႔အား မရိွလွပါဘူး..ေနရာေလး..တခုရဲ႔ ဆြဲအားအရ ဆြဲသြားတဲ့ အေျခအေနကိုပဲ လိုက္ေလ်ာၿပီး ကျပ အသံုးေတာ္ ခံေနၾကေလရဲ႔..။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ တန္ခိုးရိွၿပီး ခြန္အားႀကီးတဲ့ ေနရာေလး..တခုပါလဲ..။ တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လည္း အဲဒီ ေနရာေလး..တခုကို ေရာက္သြားတယ္ ဆိုတာနဲ႔ မိမိရဲ႔ မူလ စိတ္ဓါတ္ ဇာစ္ျမစ္ပါ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၾကၿပီး ေနရာေလး..တခုရဲ႔ ဒဏ္ကို ရွက္ရံ႔ြမႈ မရိွပဲ ခ်စားေနၾကေလရဲ႔..။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ေနရာေလး..တခု ကိုအားကိုးၿပီး သကာလ အာဏာ တန္ခိုး ျပခ်င္တိုင္း ျပေနေလရဲ႔..။

တခ်ိဳ႔ကလည္း ေနရာေလး..တခုကို ေရာက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ မိမိနဲ႔ တူတဲ့ အမ်ိဳးတူ လူသားအားလံုး အေပၚမွာ မေထာက္မညွာ ႀကီးစိုးခ်ယ္လွယ္ ေနေတာ့တယ္..။

>ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေတာ့မွ မတည္ၿမဲတဲ့ ေလာကႀကီးထဲမွာ ေျပာင္းလဲျခင္းကသာ မေျပာင္းလဲေသာ တည္ၿမဲမႈ ျဖစ္ေနေလေတာ့ ေနရာေလး..တခု ဆိုတာ လည္း ခဏတာ ေရဗြက္ ပမာသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ လက္ခံ ယံုၾကည္ၿပီး ျပဳမူ ေနထိုင္ က်င့္ႀကံမယ္ဆိုရင္ လူသား အားလံုးအတြက္ အက်ိဳး ျဖစ္ထြန္းေစႏိုင္မဲ့ သာယာ ခ်မ္းေအးတဲ့ လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္လာၾကမွာပါ..

မိမိလည္း စစ္မွန္ၿပီး တန္ဖိုးရိွတဲ့ ေနရာေလး..တခုေပၚကို မ်က္ေစ့လည္ လမ္းမွားလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္္.. ေရာက္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ မွန္ကန္စြာနဲ႔ မွ်တစြာ. ရပ္တည္ႏိုင္ပါၿပီလား….... အၾကင္နာလက္တစံု ရိွေနပါၿပီလား လို႔ ေမးခြန္းထုတ္ရင္း .…

လူသားတိုင္း မွန္ကန္တဲ့ ေနရာေလး..တခုေပၚမွာ မွန္ကန္စြာ ရပ္တည္ႏိုင္ၿပီး.. ေရာက္ေနရတဲ့ ေနရာေလး..တခုရဲ႔ ကာလသက္တမ္း တေလွ်ာက္ မည္သူ တစံုတဦးကိုမွ ကိုယ္စိတ္ႏွလံုး မပ်က္စီးေစဖို႔ ရည္သန္ ဆႏၵျပဳရင္း….

ငယ္ဘ၀ ရူးသြပ္မႈ…

ငယ္ဘ၀ရဲ႔ အပိုင္းအစေလး ေတြကို ျပန္ပံုေဖၚၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ျဖဴစင္တဲ့ ရူးသြပ္မႈ တခုစီေတာ့ ရိွခဲ့ၾကတယ္..။

ကဗ်ာျမတ္ႏိုးလို႔ ကဗ်ာရူးသြပ္တဲ့သူ၊ စာေပ ရူးသြပ္တဲ့သူ၊ အားကစား ရူးသြပ္တဲ့သူ၊ ငါးေလးေတြကို တယုတယ ေမြးၿပီး ရူးသြပ္တဲ့သူ၊ အႏုပညာ ဗီဇအရ အႏုပညာ ရူးသြပ္ခံုမင္တဲ့သူ၊ အႏုပညာထဲကမွ ဂစ္တာတီးတာ ရူးသြပ္တဲ့သူ၊ သီခ်င္းဆို ရူးသြပ္တဲ့သူ၊ အကကို ရူးသြပ္တဲ့သူ၊ ေက်ာင္းဆရာမေတြ ကို အားက်ၿပီး စာသင္ခ်င္လို႔ ဆရာမ ရူးသြပ္ခဲ့တဲ့သူ…………… စတဲ့ ရူးသြပ္ ခံုမင္ခဲ့တဲ့သူေတြ အမ်ာ းႀကီး…… ရိွခဲ့ၾကတယ္…!!!

ငယ္ဘ၀ တခု.....

ကဗ်ာျမတ္ႏိုးတဲ့ သူေတြ အခ်င္းခ်င္း ကိုယ့္ရဲ႔ ကဗ်ာဖန္တီးမႈေတြကို စာအုပ္ေလးေတြ အျဖစ္ ပံုႏွိပ္လို႔…၊ ၀တၳဳတိုေလးေတြ ေရးၿပီး မ၀ံ့မရဲနဲ႔ မဂၢဇင္းထဲမွာ ေဖၚျပခြင့္ရဖို႔ ႀကိဳးစားပမ္းစား…၊ အားကစား ခံုမင္သူေတြထဲမွာေတာ့ ေဘာလံုး ခ်စ္သူေတြက ေက်ာင္းေပါင္းစံုေဘာလံုး၊ ၿမိဳ႔နယ္ေဘာလံုး၊ ေနာက္ႏိုင္ငံေက်ာ္အထိ ေဘာလံုးသမားေကာင္း အျဖစ္ စိတ္ကူးဖန္တီးလို႔..၊ တိရစာၧန္ေလးေတြကို ခ်စ္ခင္ၾကတဲ့ သူေတြ.. ေမြးျမဴခ်င္တဲ့ သူေတြထဲမွာမွ ငါးေလးေတြ ေမြးခ်င္တဲ့သူေတြက ငါးကန္ေလးေတြ လွလွပပ လုပ္ၿပီး ငါးေလးေတြကိုေမြးလို႔…၊ အႏုပညာ ဗီဇ ထက္သန္သူေတြက ထက္သန္ရာ ထက္သန္ရာ ဘက္မွာ စိတ္ပါလက္ပါ ဖန္တီးလို႔..၊ စာသင္ၾကားခ်င္သူေတြ ကေတာ့ အေျခအေန ေပးရင္ေပးသလို စာသင္ၾကားေပးလို႔..

တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ငယ္ဘ၀ရဲ႔ ပံုရိပ္ေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့ၾကရတယ္.။ ဒါပဲ ျဖစ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ တင္းက်ပ္တဲ့ ေဘာင္အတြင္းမွာ မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္ေန ၾကရတာေတြ…..ဒုနဲ႔ေဒး……..!

ဒါေပမဲ့ အသက္အရြယ္ ႀကီးလာေပမဲ့ ငယ္ဘ၀ရဲ႔ စိတ္ကူးအိပ္မက္၊ ရူးသြပ္မႈ ေတြက မေပ်ာက္မပ်က္ ရင္ထဲတေနရာမွာ ျဖစ္တည္ေနတာကိုေတာ့ ဘယ္လိုအရာကမွ တားျဖစ္ႏိုင္စြမ္း မရိွၾကပါဘူး.။

ဘ၀ရဲ႔ စိန္ေခၚမႈေတြေၾကာင့္ လမ္းေၾကာင္း ဦးတည္ခ်က္ ေျပာင္းသြားေပမဲ့ ငယ္ဘ၀ရဲ႔ ရူးသြပ္ ခံုမင္မႈေတြကို အေျခအေန ေပးရင္ေပးသလို ထုဆစ္ခ်င္ၾကတယ္… သီကံုးခ်င္ၾကတယ္…။

တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ငယ္ဘ၀ရဲ႔ ရူးသြပ္မႈ အတိုင္း ေမ်ာပါ နစ္၀င္ရင္း ေအာင္ျမင္မႈေတြ တနင့္တပိုးနဲ႔…။

ငယ္ဘ၀ရဲ႔ ရူးသြပ္မႈ လမ္းေၾကာင္းကေန ေသြဖီ သြားခဲ့ရေပမဲ့ ျဖစ္တည္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ ထဲမွာ စိတ္ကူးစိတ္သန္း ထက္သန္စြာ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ မယ္ဆိုရင္ တခ်ိန္တုန္းက မက္ခဲ့..ရူးသြပ္ခဲ့ရတဲ့ ငယ္ဘ၀ ပံုရိပ္ေတြလည္း ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္လာမွာပါ..

တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ငယ္ဘ၀ ရူးသြပ္ခံုမင္မႈေတြက ဘ၀ရဲ႔ ရိုက္ခတ္မႈဒဏ္ေတြ၊ ဘ၀ရဲ႔ ေရစီးေၾကာင္းဒဏ္ေတြေၾကာင့္ မႈန္မိႈင္း ေပ်ာက္ပ်က္ခဲ့ရၿပီး ႏွေျမာစရာ ေကာင္းစြာနဲ႔ လြင့္စင္ သြားခဲ့ၾကရတယ္…။

တခ်ိဳ႔ကလည္း လိႈင္းတံပိုး ဘယ္ေလာက္ပင္ ထန္ထန္ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္ အားမာန္ နဲ႔ ငယ္ဘ၀ ရူးသြပ္မႈကို မျဖစ္မေန တည္ေဆာက္ၿပီး ကူးခတ္ေနၾကတယ္..

တခ်ိန္က ရူးသြပ္ခဲ့ရတဲ့ ငယ္ဘ၀ရဲ႔ အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ မေဖၚႏိုင္ေပမဲ့ ပစၥပၸဳန္မွာ ေတြ႔ႀကံဳ လႈပ္ရွားေနထိုင္ေနရတဲ့ ဘ၀ေလးကိုပဲ မိမိအပါအ၀င္.. မိမိ၀န္းက်င္လွပ သပ္ရပ္ေအာင္..၊ အေကာင္းဆံုး တည္ေဆာက္ႏိုင္ၿပီး အနာဂတ္အတြက္ လွပတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တခု ျဖစ္လာေအာင္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ေနရင္း ငယ္ဘ၀ ရူးသြပ္ခံုမင္မႈေတြကိုလည္း အလွဆင္ ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ရည္ရြယ္ရင္း…

က်မရဲ႔ တခ်ိန္က ငယ္ဘ၀ ရူးသြပ္မႈလည္း က်မနဲ႔အတူ ျဖစ္တည္ခြင့္ မရခဲ့ရရွာ….!!!!!

လဲြေနသည့္ ဆံုမွတ္မ်ား

ဘဝ လမ္းေၾကာင္းႀကီးထဲတြင္ မိမိရည္မွန္းေသာ ဆံုမွတ္တခု ရိွၾကပါသည္။ ရိွလည္း ရိွေနအံုးမည္ ျဖစ္ပါသည္။ လူတေယာက္၏ ဆံုမွတ္ ဆီသို႔သြားရန္ အကြာအေဝး၊ စိတ္ဓါတ္ႀကံ႕ခိုင္မႈ၊ တန္ဖိုး၊ အတိမ္အနက္၊ အရည္အေသြး၊ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ၊ ရဲရင့္မႈ၊ ကိုယ္က်င့္တရား၊ သိကၡာတရား၊ ေမတၱာတရား၊ သည္းခံျခင္း၊ ျဖဴစင္မႈ၊ သစၥာရိွမႈ၊ ဆိုသည့္ ကကြက္ ပံုစံမ်ား အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိွၾကမည္ ျဖစ္သည္။ ကိုယ္တိုင္ သတ္မွတ္ထားသည့္ ဆံုမွတ္တြင္ မိမိအက်ိဳးတခုတည္း အတြက္ ဆံုမွတ္၊ သို႔မဟုတ္ သူတပါးအက်ိဳးအတြက္ ဆံုမွတ္၊ မိမိႏွင့္သူတပါး အက်ိဳးျဖစ္ေစမည့္ ဆံုမွတ္၊ ဆိုသည့္ ဆံုမွတ္မ်ား ရိွၾကသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ဆံုမွတ္တခုကို ေရာက္ရိွရန္ မွ်တေသာ နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ႀကိဳးစားေနၾကရမည္ ျဖစ္သည္။


ဆံုမွတ္။


မည္ကဲ့သို႔ေသာ ဆံုမွတ္ျဖစ္ပါမည္နည္း၊ မိမိ၏ ဘဝသက္တမ္းတေလွ်ာက္ အဓိကက်မည့္ ဆံုမွတ္ကို သြားရန္အတြက္ မည္ကဲ့သို႔ေသာ အရည္အေသြးမ်ား လိုအပ္ပါမည္နည္း၊ မည္ကဲ့သို႔ ႀကိဳးစားၿပီး ေရာက္ေအာင္ သြားပါမည္နည္း၊ မည္ကဲ့သို႔ လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ ေရာက္ေအာင္ သြားပါမည္နည္း။ မိမိ၏ ဆံုမွတ္ကို အမွန္တကယ္ သိေအာင္လုပ္ၿပီး လုိအပ္မည့္္ အရာဟူသမွ်ကို အသိပညာရိွရိွ ဇဲြသတၱိရိွရိွျဖင့္ သြားၿပီး အေရာက္လွမ္းရပါမည္။ မည္သူတဦးတေယာက္မွ် မိမိဆံုမွတ္ႏွင့္ လဲြခ်င္ေသာသူ မရိွႏိုင္ပါ။ မိမိေမွ်ာ္လင့္မထားေသာ္လည္း မိမိမလိုခ်င္ေသာ္လည္း လဲြသြားေသာ ဆံုမွတ္၊ လဲြေနေသာ ဆံုမွတ္၊ ဆံုးရႈံးသြားေသာ ဆံုမွတ္မ်ား ေတြ႔ၾကရပါလိမ့္မည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ မည္မွ်ပင္ ႀကိဳးစားႀကိဳးစား လဲြသြားေသာ ဆံုမွတ္မ်ား ဒုနဲ႔ေဒး ရိွေနပါသည္။ ဆံုမွတ္ကို သြားရန္ ဆူးေညာင့္ခလုတ္မ်ားသည္ အထင္းသား ရိွေနပါလိမ့္မည္။ ဟန္ေဆာင္မႈေတြသည္ မ်ားေနပါလိမ့္မည္။ မာယာ ေထာင္ေခ်ာက္မ်ား အထပ္ထပ္ ကာဆီးထားပါလိမ့္မည္။ ဆံုမွတ္ႏွင့္ လဲြသြားလွ်င္လည္း စိတ္ဓါတ္ ခိုင္ခုိင္မာမာ အဓိကထားၿပီး ေနထိုင္တတ္ရန္ ႀကိဳးစားရပါမည္။ လဲြသြားသည့္ အခါတြင္လည္း မည္သူ႕ေၾကာင့္ထက္ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာကသာ အေရးႀကီးပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ဆိုသည့္ အေျဖကို သိၿပီးလွ်င္ ေလွ်ာက္ရမည့္ လမ္းေၾကာင္း လြယ္ကူသြားပါလိမ့္မည္။ အေျဖ သိရန္သာ ဦးဆံုး ႀကိဳးပမ္းၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။


သို႔ျဖစ္လွ်င္


မိမိသြားရမည့္ လမ္းေၾကာင္း လဲြေနၿပီလား၊ သြားေနသည့္ လမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ဦးတည့္ရာ ေလွ်ာက္သြားေနမိၿပီလား၊ ေငးငိုင္ေနမိၿပီလား၊ သြားေနသည့္ လမ္းေၾကာင္း မွားေနၿပီလား၊ တပါးသူ ေလွ်ာက္လွမ္းမႈကိုသာ ၾကည့္ေနမိၿပီလား၊ သို႔မဟုတ္ တပါးသူ၏ ေလွ်ာက္လွမ္းမႈ ေနာက္မွ လိုက္ေနမိၿပီလား၊ ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္ ေနမိၿပီလား၊ ေခ်ာ္လဲခဲ့သည္ဆိုလွ်င္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ျပန္ထျပန္မတ္ၿပီး ျပန္ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ရမည္။ သြားေနသည့္ လမ္းေၾကာင္း မညီညာ၍လား၊ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ညီညာ ေခ်ာေမြ႕ရန္ လုပ္ရေပလိမ့္မည္။ အဓိကမွာ ကုိယ္သတ္မွတ္ထားသည့္ ဆံုမွတ္ တခုကို သိကၡာရိွရိွ၊ ျဖဴစင္မႈရိွရိွ ေရာက္ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ မိမိ၏ ဆံုမွတ္ကိုျဖင့္ ေရာက္ပါ၏၊ မိမိ၏ အတၱ တခုတည္းကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ေရာက္ရမည့္ ဆံုမွတ္မ်ိဳးကို သတိရိွရိွ ဖယ္ရွားႏိုင္ရေပမည္။ မိမိ၏ ကိုယ္က်င့္တရား၊ မိမိ၏ သိကၡာျဖင့္ အလဲအလွယ္ လုပ္လိုက္ရမည့္ ဆံုမွတ္မ်ိဳး၊ ရိုးသားျဖဴစင္မႈကို ဟားတိုက္ခံလိုက္ရၿပီးမွ ရလာမည့္ ဆံုမွတ္မ်ိဳး၊ ယံုၾကည္မႈကို တိုက္စားသြားမည့္ ဆံုမွတ္မ်ိဳး၊ ေမတၱာတရားကို ခ်နင္းခံရမည့္ ဆံုမွတ္မ်ိဳး၊ သစၥာတရားကို ဖံုးလႊမ္းခံရမည့္ ဆံုမွတ္မ်ိဳး၊ ထုိကဲ့သို႔ေသာ ဆံုမွတ္မ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ၾကရသည့္အခါ မိမိ၏ စိတ္အေျခႏွင့္ပင္ တန္ျပန္တိုက္ခိုက္ရေပလိမ့္မည္။


မိမိလိုခ်င္ေနသည့္ ဆံုမွတ္ တခုတည္းကိုသာ ၾကည့္ၿပီး သူတပါး၏ လမ္းေၾကာင္းကို နင္းသြားရမည့္ အျဖစ္မ်ိဳး မျပဳလုပ္မိရန္၊ သူတပါး ျမတ္ႏိုးေနသည့္ အရာကိစၥ ဟူသမွ်ကို တေလးတစားႏွင့္ ေရွာင္က်ဥ္သြားႏိုင္ရန္၊ သူတပါး ေလးစားေသာ အရာကိစၥမ်ားကို မိမိကလည္း တန္ဖိုးထား ေလးစားတတ္ရန္ လိုအပ္ေပမည္။ မိမိလိုခ်င္ေနသည့္ ဆံုမွတ္တခုကိုျဖင့္ ေရာက္ပါ၏၊ သို႔ေသာ္ သူတပါး ေလးစားျမတ္ႏိုးသည့္ အရာတခုကို ဖ်က္ဆီးလိုက္ရမည့္ အျဖစ္မ်ား၊ သူတပါး စိတ္ထိခိုက္ရမည့္ အျဖစ္မ်ား၊ ဝါသနာကို ဟန္႔တားလိုက္ေစမည့္ အျဖစ္မ်ား၊ ျဖဴစင္သည့္ စိတ္ေလးတခုကို အေရာင္ဆိုးလိုက္သည့္ အျဖစ္မ်ား ျဖစ္ခဲ့လွ်င္လည္း မိမိ၏ ဆံုမွတ္သည္ စိတ္ခ်မ္းသာရမည့္ ဆံုမွတ္တခု ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေပ။ ဆံုမွတ္တခုကို ေရာက္ရန္အတြက္ စိတ္ခ်မ္းသာၿပီး မိမိကိုယ္တိုင္ လြတ္လပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္မည့္၊ စိတ္ေပါ့ပါး လန္းဆန္းႏိုင္မည့္၊ တပါးသူ မထိခိုက္ႏိုင္မည့္၊ လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ မည္သူတဦးတေယာက္မွ် ဆံုမွတ္ႏွင့္ မလဲြခ်င္ၾကေပ။ သို႔ေသာ္လည္း လဲြၿပီးရင္း လဲြေနရသည့္ ဆံုမွတ္မ်ားလည္း ရိွမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ရိွလည္း ရိွေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။


ဆံုမွတ္တခုကို မေရာက္မီ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုသည့္ မေရရာေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားႏွင့္ လမ္းေၾကာင္းေသြဖီျခင္းမရိွပဲ မိမိရည္ရြယ္ရာ ဆံုမွတ္တခုသာ မဟာအင္အားတခု ျဖစ္သည္ဆိုကာ အသက္ရွဴလိုက္တိုင္းမွာ စည္းခ်က္က်ေနရေပလိမ့္မည္။ စည္းခ်က္လိုက္တိုင္းတြင္ အင္အားအသိ တိုးလို႔ တိုးလို႔ ရလာလွ်င္ မည္မွ် ေကာင္းေပမည္နည္း။



ဆံုမွတ္ႏွင့္ လဲြသည့္ အခိုက္အတန္႔တြင္လည္း စိတ္ဓါတ္မက်၍ သတၱိရိွရိွ စိတ္ခြန္အား အျပည့္ျဖင့္ ရင္ဆိုင္ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ၿပီး တခ်ိန္တြင္ မလဲြမေသြ ဆံုမွတ္ကို ေရာက္ရမည္ ဆုိသည္ကို ယံုၾကည္ၿပီး ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါလွ်င္ အရာအားလံုး လြယ္ကူေခ်ာေမြ႔စြာ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပသည္။


အားလံုးေသာ သူမ်ား ရည္မွန္းထားသည့္ ဆံုမွတ္ လမ္းေၾကာင္းေပၚသုိ႔ တန္ဖိုးရိွရိွ၊ အဓိပၸါယ္ရိွရိွ၊ မွန္ကန္သည့္ လမ္းေၾကာင္းတခုျဖင့္ အေရာက္လွမ္းႏိုင္ၿပီး လူမႈအက်ိဳးမ်ားကို ပံုသ႑ာန္မတူစြာ ေဖးမလက္တဲြ၍ ဘဝအေမာမ်ား ေျပေပ်ာက္ရန္ ရည္သန္ ဆႏၵျပဳမိပါသည္။။။

အေမွာင္မွ အလင္း….

ေမွာက္မိုက္ေနတဲ့ ေနရာ ရပ္၀န္းေလး တခုထဲ ကေန အလင္းေရာင္နဲ႔ ျပည့္စံုေနတဲ့ ေနရာ ရပ္၀န္းေလး တခုကို ၾကည့္လုိက္တဲ့ အခါ ခံစား သိရိွလိုက္ရတာက အလင္းထဲမွာ ရိွေနတဲ့ သက္ရိွ သက္မဲ့ အရာေတြ အားလံုးကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီအခါ ကိုယ္က အေမွာင္ထဲကေန အလင္းထဲက အရာအားလံုးကို ျမင္ေနရတဲ့အခါမွာ ၀မ္းသာသလိုလို၊ ေက်နပ္မႈ ရိွသလိုလို ပီတိ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။

အလင္းထဲမွာ ရိွေနတဲ့ သက္ရိွ သက္မဲ့ ၀တၳဳ ပစၥည္းေတြကို အေမွာင္ထဲကေန ၾကည့္ခ်င္သလို ၾကည့္လို႔ ရေနတာ ဆိုၿပီးေတာ့လည္း အေမွာင္ထဲမွာပဲ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္ၾကျပန္တယ္။

တခါတရံေတာ့လည္း အေမွာင္ထဲက လူဟာ အလင္းထဲမွာ ရိွေနတဲ့ လူေတြရဲ႔ လႈပ္ရွားမႈ၊ ေျပာဆိုမႈ၊ ေနထိုင္မႈ၊ စတာေတြ ကို ၾကည့္ၿပီး အေမွာင္ထဲမွာပဲ လႈပ္ရွားၾကျပန္တယ္။ ဒါေတြကို ၾကည့္ၿပီး အေမွာင္ထဲက လူဟာ အလင္းထဲက လူထက္ အစစအရာရာ သာေနတယ္လို႔ ထင္ျမင္မိေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေတးသြားတပုဒ္လို ပါပဲ။

ကိုယ္တိုင္က ရိုးသား ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ရိွတဲ့သူဟာ အၿမဲတမ္း အေမွာင္ေလာက ကမၻာႀကီးထဲမွာပဲ ရိွမေနၾကဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ အေမွာင္ထဲက လူဟာ အလင္းေရာင္ထဲကို ခနျဖစ္ျဖစ္ ၀င္ၾကည့္မိခဲ့ရင္ အလင္းေရာင္ထဲက လူေတြရဲ႔ ခံစားခ်က္၊ အလင္းေရာင္ထဲက လူေတြရဲ႔ ႏွလံုးေသြးကို သိနားလည္ၿပီး သေဘာေပါက္ သြားမွာပါ။

လူေတြရဲ႔ ဘ၀ တသက္တာ ဆိုတာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တခုအေနနဲ႔ သိပ္ကို တုိေတာင္း လြန္းလွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေမွာင္ထဲမွာ ရိွေနတဲ့ လူေတြဟာ အေမွာင္ထဲမွာပဲ စီးေမ်ာ နစ္၀င္မေနပဲ အလင္းရိွတဲ့ ေနရာေလးတခု၊ ဒါမွမဟုတ္ အလင္းေရာင္ ရပ္၀န္းထဲကို ၀င္လာခဲ့မယ္ဆိုရင္ တန္ဖိုး ရိွတဲ့ အခ်ိန္တခုကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ သြားႏိုင္မွာပါ။ အဲလို တန္ဖိုးရိွတဲ့ အခ်ိန္တခု ကို ျဖတ္သြားရမဲ့ ဘ၀ ယာဥ္ရထားႀကီး ေပၚမွာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးမႈေတြနဲ႔ အတူ ေလာကႀကီးရဲ႔ ေကာင္းက်ိဳးေတြကို သယ္ပိုးရြက္ေဆာင္ႏိုင္ၿပီး လူမႈဘ၀ ဖူလႈံမႈ ေတြနဲ႔ အေဖၚေကာင္းေတြကို ပိုင္ဆိုင္ၾကရမွာ မလဲြဧကန္ပါပဲ..။

အခု အေျခအေနမွာ ဆိုရင္ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက အေမွာင္ေလာကထဲမွာပဲ က်င့္သား ရသလို ျဖစ္ေနၾကျပန္တယ္။ အလင္းထဲမွာ ဆိုရင္ ရင္ဆိုင္ရမဲ့ ျပႆနာေတြ၊ ေျပာဆိုရမဲ့ စကားအသြားအလာေတြ နဲ႔ တည့္တည့္ တိုးႏိုင္၊ တည့္တည့္ ရင္ဆိုင္ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အလင္းထဲကေန ျပႆနာ တခုကို ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္း လိုက္ႏိုင္တာက ပိုလို႔ ျမင့္ျမတ္္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ အေမွာင္ ဘ၀ ထဲကေန အလင္းေရာင္ ဘ၀ထဲကို ၀င္ၾကည့္ လုိက္မယ္ဆိုရင္ ဘ၀မွာ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ရင္းႏွီးမႈေတြ၊ မၾကားဖူးေသးတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေတြ၊ အဆက္အသြယ္ေတြ၊ တန္ဖိုး မျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ၊ မႀကံဳဖူးေသးတဲ့ ဘ၀ အေျခအေနေတြ နဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳလာမွာပါ။ ဒါကိုက ဘ၀မွာ သိပ္ကို တန္ဖိုးရိွတဲ့ အခ်ိန္တခုကို ေက်ာ္ျဖတ္သြားႏိုင္ၿပီေပါ့။

အလင္းထဲမွာ ေနၿပီးေတာ့လည္း အလင္းထဲမွာ ရိွေနၾကတဲ့ လူေတြရဲ႔ ပကတိ ရိုးသားဟန္၊ ျဖဴစင္ဟန္၊ ေျပာဆိုဟန္၊ လႈပ္ရွားမႈဟန္၊ ေတြးေခၚဟန္၊ ေနထိုင္ဟန္၊ ေတြကို လက္ေတြ႔ ၾကည့္ရႈ လက္ေတြ႔ ရင္ဆိုင္ ေတြ႔ႀကံဳ ရမွာပါ။ ပညာရည္ ျပည့္၀တဲ့ သူေတြဆီကေန ပညာယူလို႔ တိုးတက္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ၾကမယ္။ အသိဥာဏ္ ျပည့္၀တဲ့ သူေတြဆီကေန မသိေသးတဲ့ အေၾကာင္းခ်င္းရာေတြကို သိရိွ နားလည္ႏိုင္ၾကမယ္။

အေမွာင္ဘ၀ထဲမွာပဲ ေနၿပီး အေမွာင္ထဲမွာ ရိွေနတဲ့ လူေတြဟာ အေမွာင္ထဲမွာပဲ ျဖတ္သန္းေနၾကတဲ့ လူေတြကို ျမင္ႏိုင္ပါ့မလား…။

က်မဟာ အေမွာင္ေၾကာက္တတ္သူ ဆိုေတာ့ အလင္းထဲမွာပဲ ေနၿပီး အလင္းကိုပဲ ၾကည့္ေနခ်င္တယ္။

အလင္းေရာင္ ရပ္၀န္း ထဲမွာ ရပ္တည္ေနၿပီး အလင္းေရာင္ ရပ္၀န္းထဲဲမွာ ရိွေနတဲ့ လူေတြကို အၿပံဳးပန္းေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ႔ စိတ္ရင္းအမွန္ အတိုင္း ေျပာဆို ဆက္ဆံ၊ အသိပညာေတြ ဖလွယ္ ႏုိင္ၾကၿပီး၊ တူညီတဲ့ ဘ၀လမ္းေၾကာင္းထဲမွာ တူညီတဲ့ စိတ္ေကာင္းစိတ္ျမတ္ေတြနဲ႔ စိမ္းလန္း ေ၀ျဖာ အလွဆင္ ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ရင္ထဲ တေနရာကေန လိႈက္လိႈက္လွဲလဲွ ဆႏၵျပဳရင္း…..။

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ရၿပီး ေၾကြးသစ္ေပးႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ရပါလို၏

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္…..

လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ မရၾကပါဘူး။

တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ေၾကြးေဟာင္း ဆပ္ခြင့္ရေပမဲ့ မဆပ္ၾကတဲ့သူေတြ..၊ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ဆပ္ခြင့္ မရၾကသူေတြ..၊ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ မဆပ္ႏိုင္ၾကသူေတြ..၊ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ေၾကြးေဟာင္းကိုပဲ စားသံုးေနသူေတြ..

ေၾကြးေဟာင္းဆိုတာ မိဘ အေပၚတင္ေနတဲ့ အေၾကြးလား.. မိမိကို ေက်းဇူးျပဳဖူးသူေတြ အေပၚတင္ေနတဲ့ အေၾကြးလား…….

အဲလို ..........`လား´ ေပါင္းမ်ားစြာ စဥ္းစားမိျပန္တယ္...။

တခ်ိဳ႔က ဆပ္ခြင့္ရေပမဲ့လည္း မိမိရဲ႔ အသိဥာဏ္ မျမင္မႈ အတြက္၊ မိမိရဲ႔ ေလာဘ အတြက္၊ မိမိရဲ႔ ေမ့ေလ်ာ့မႈ အတြက္၊ မိမိရဲ႔ မိုက္မဲမႈ အတြက္၊ သူတပါး လႊမ္းမိုးမႈ ေအာက္မွာ ေနရတဲ့ အတြက္၊ မိမိ ကိုယ္တိုင္က မဆပ္ႏိုင္ပါဘူး…. မလုပ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ ထင္ျမင္ေနတဲ့ အတြက္၊ လူ႔ေဘာင္ ေလာကႀကီးရဲ႔ မ်ားေျမာင္လွတဲ့ ကိစၥ အေထြေထြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ ေနရတဲ့ အတြက္၊ က်ပ္တည္းလွတဲ့ ဘ၀ေပး အေျခအေန တခုေအာက္မွာ ေနရတဲ့ အတြက္၊ အေ၀းေရာက္ ေနၾကတဲ့ အတြက္၊ နီးေနေပမဲ့လည္း မလိုအပ္ဘူးလို႔ ထင္ေနတဲ့ အတြက္၊ …………… အတြက္ေတြ ေၾကာင့္ ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ မရၾကပါဘူး။

တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ဆပ္ခြင့္ ႀကံဳေပမ့ဲ၊ ဆပ္ခြင့္ ရေပမဲ့ မဆပ္ၾကသူေတြေပါ့.....

တခ်ဳိ႔ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ဆပ္ခြင့္ မရႏိုင္ၾကသူေတြေပါ့.....

တခ်ိဳ႔အေနနဲ႔ေတာ့ ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ဆံုးရံႈး ေနၾကရတာပါ…။ အဲလို ဆံုးရံႈးေနရတဲ့ သူေတြ အေနနဲ႔လည္း တနည္းနည္းနဲ႔ ဆပ္ခြင့္ ရဖို႔ ႀကိဳးစား ရမွာပါ.။

ေၾကြးေဟာင္း ဆပ္ခြင့္ မရၾကသူေတြနဲ႔ ေၾကြးေဟာင္း ဆပ္ခြင့္ ရေပမဲ့ ေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့ သူေတြ……..အေမွာင္လမ္းမွာ ေလွ်ာက္လွမ္း ေနၾကသူေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့လည္း ဆပ္ခြင့္ရေစဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တမိတယ္။

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ရဖို႔ ပံုစံ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ သူေတြ ရိွသလို ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ရိွၿပီး ေၾကြးေဟာင္း ဆပ္ေနသူေတြရဲ႔ ပီတိ ျဖစ္စရာ ေျခလွမ္းေတြကလည္း အတုယူစရာလို႔ ထင္ျမင္မိတယ္။

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ႀကံဳတယ္ဆိုကတည္းက ထူးျခားလွတဲ့ ကုသိုလ္ အျဖစ္ကို ေရာက္ေနပါၿပီ။

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ရၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လို ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔မဆို ဆပ္ႏိုင္ၾကပါေစ…။

ေၾကြေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တသူ အားလံုးလည္း ဆပ္ခြင့္ ရႏိုင္ၾကပါေစလို႔…။

ေၾကြးသစ္ေပးႏိုင္ခြင့္…..

လူတိုင္းနီးပါးဟာ ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ မရႏိုင္ၾကေပမဲ့.. ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ မႀကံဳႏိုင္ေပမဲ့.. ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနေပမဲ့...

ေၾကြးသစ္ေပးဖို႔.. ေၾကြးသစ္ခ်ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ၾကတဲ့ အလုပ္တခုပါပဲ..။(ဒါကလည္း အမ်ားအားျဖင့္ သားသမီးအေပၚ မွာဆိုရင္ ပိုမွန္ကန္ပါတယ္)

ေၾကြးသစ္ဆိုတာ မိမိရဲ႔ သားသမီး အေပၚ ခ်မဲ့ ေၾကြးသစ္လား.. အလွဴဒါနနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ခ်မဲ့ ေၾကြးသစ္လား.. မိမိရဲ႔ ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြ အေပၚ ခ်မဲ့ ေၾကြးသစ္လား.. အကူအညီ လိုအပ္ေနတ့ဲ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေပၚ ခ်မဲ့ ေၾကြးသစ္လား.. ဒုကၡေရာက္သူ အေပၚကို ခ်မဲ့ ေၾကြးသစ္လား..

ေငြအင္အား၊ လူတေယာက္ရဲ႔ ေမတၱာတရားကို အေျခခံလို႔ စိတ္ဓါတ္ ခြန္အားနဲ႔ ဘယ္အရာ. ဘယ္အလုပ္. ဘယ္ေနရာ. ဘယ္အေျခအေနမ်ိဳး. မွာမဆို ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ ထက္ထက္သန္သန္ နဲ႔ ကူညီႏိုင္တာလည္း ေၾကြးသစ္ ခ်ျခင္း တမ်ိဳးပဲ မဟုတ္ပါလား..။

မိမိကိုယ္တိုင္ မျမင္မိေပမဲ့ မိမိရဲ႔ လုပ္ရပ္ တခုဟာ သူတပါးရဲ႔ လိုအပ္မႈ တခုကို ျဖည့္ဆည္းေပးလိုက္ ရတာကိုက ေၾကြးသစ္ခ်တာပဲေလ…။

မိမိ ကိုယ္တိုင္ေရာ ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ရၿပီး ေၾကြးသစ္ ခ်ဖို႔ ေမတၱာေတြ.၊ စိတ္ဓါတ္ ခြန္အားေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရရိွထားၿပီလဲ... ရလာတဲ့ ေမတၱာ ခြန္အားကိုလည္း လက္ေတြ႔အသံုးခ်လို႔ ရေနပါၿပီလား....

ေၾကြးေဟာင္းကိုပဲ ရိတ္သိမ္းၾကၿပီး ေၾကြးသစ္ မ်ိဳးေစ့မခ် ႏိုင္သူေတြ အတြက္ မ်ိဳးေစ့က်ဲဖို႔ တိုက္တြန္း ဆႏၵျပဳရင္း…

(ယေန႔ ကဆုန္လျပည့္ `ဗုဒၶေန႔´ အတြြက္ ရည္စူးၿပီး ရင္ထဲ တေနရာမွာ ခိုေအာင္းသြားႏိုင္ဖို႔ အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း..)

မ်က္ႏွာဖံုးမ်ားနဲ႔ကကြက္

မ်က္ႏွာဖံုး………!!!


လူတိုင္း လူတိုင္းမွာ မ်က္ႏွာဖံုး ကိုယ္စီ ရိွၾကၿပီး အဲဒီ မ်က္ႏွာဖံုး ကိုယ္စီနဲ႔ပဲ ကခုန္ေနၾက ရတာပါ။ မ်က္ႏွာဖံုး ကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိွၾကေလေတာ့…… လူတဦးနဲ႔ တဦးရဲ႔ မ်က္ႏွာဖံုး ေတြလည္း တူႏိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး။

တခ်ိဳ႔က မင္းသား မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က လူၾကမ္း မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က အၿပံဳး မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ဳိ႔က လူခ်မ္းသာ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က လူဆင္းရဲ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က ဘီလူး မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က ဟန္ေဆာင္ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ဳိ႔က အရူး မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က အာဏာရ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က ပညာတတ္ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က ပညာမဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ဳိ႔က ရိုးသားတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က လိမ္ညာတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က အထင္ႀကီးေနတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က အားငယ္တဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က မ်က္ရည္ေတြ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး၊ တခ်ိဳ႔က ေဒါသေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာဖံုး………။

မ်ားလြန္းလွတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေတြထဲမွာ ကိုယ္လည္း ဘယ္လို မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔ ပါလိမ့္……။

တခ်ိဳ႔ကလည္း ေနရာ ေဒသ ကိုလိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာဖံုး အမ်ိဳးမ်ိဳးကို တပ္လို႔ ကခုန္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ကလည္း ေနရာ ေဒသ ေျပာင္းသြားေပမဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး တမ်ိဳးထဲကိုပဲ တပ္ၿပီး ကကြက္မ်ိဳးစံုနဲ႔ ကၾကျပန္တယ္။ တခ်ိဳ႔ကလည္း အခ်ိန္ကာလ ကိုလိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာဖံုး ေျပာင္းသြားၾကတယ္..။ ဘယ္လိုပဲ မ်က္ႏွာဖံုး ေျပာင္းလဲ သြားပါေစ…. အေရးႀကီးတာကေတာ့ မိမိရဲ႔ စိတ္နဲ႔ တထပ္တည္း က်ႏိုင္တဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး ျဖစ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ မိမိရဲ႔ စိတ္မပါပဲ သူတပါးရဲ႔ လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူတပါးရဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေငြအင္အားရဲ႔ မလြန္ဆန္ႏိုင္မႈေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အတၱကို ေရွ႔တန္းတင္တာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္… ဟန္ေဆာင္ မ်က္ႏွာဖံုး ကိုတပ္ရင္ မလွမပနဲ႔ အက်ည္းတန္ မ်က္ႏွာဖံုး ျဖစ္သြားမွာပါ။

မိမိရဲ႔ စိတ္နဲ႔ ညီမွ်ႏိုင္မဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးကို ကိုယ္တိုင္ ေရြးခ်ယ္လို႔ လွပေသခ်ာ သပ္ရပ္တဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး တပ္ဖို႔ပါပဲေလ။ တပ္ႏိုင္ဖို႔ စိတ္လည္း ရိွရမွာပါ။ သူတပါး တပ္ခိုင္းတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး ကို မတပ္ဖို႔ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္း ရိွရမယ္…။

မိမိ ကိုယ္ပိုင္ မ်က္ႏွာဖံုး ကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ တပ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္.။

ေနရာ ေဒသ ကိုလိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာဖံုး ေျပာင္းတပ္မယ္ ဆိုရင္လည္း မိမိ ကိုယ္တိုင္ လွပတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး ျဖစ္ဖို႔ကို ေသခ်ာ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ၿပီး အမ်ားရဲ႔ ရႈံ႕ခ် ကဲ့ရဲ႔မႈက လြတ္မွသာ သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္တဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔ လူအျဖစ္နဲ႔ ရပ္တည္ႏိုင္ၿပီး လွပတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး လူသား ျဖစ္သြားမွာပါ…။

ၿမိဳ႔မ်က္ႏွာဖံုး………

ၿမိဳ႔မ်က္ႏွာဖံုး ဆိုတာလည္း ရိွေသးတာပဲေလ။ ၿမိဳ႔ရဲ႔ လူခ်မ္းသာ အထင္ကရ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး…၊ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ၿမိဳ႔မ်က္ႏွာဖံုး လို႔ ေခၚၾကတာလဲ…၊ ဓန အင္အား ခ်မ္းသာတာ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ႏိုင္မယ္၊ အာဏာ ရိွတာ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ႏိုင္မယ္၊ လူခ်စ္လူခင္ မ်ားၿပီး အမ်ားအက်ဳိး ကူညီ ေဆာင္ရြက္ ေပးႏိုင္တာ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ႏိုင္မယ္၊ ဓန အင္အားလည္း ခ်မ္းသာၿပီး အမ်ားအက်ိဳး ကူညီေပးႏိုင္လို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ရိွတဲ့သူ တေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ႏိုင္မယ္၊ စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္းရိွတဲ့ သူတေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ႏိုင္မယ္………..။

ၿမိဳ႔မ်က္ႏွာဖံုး ဆိုေပမဲ့လည္း လူထုအမ်ားရဲ႔ ခ်စ္ခင္မႈကို ပိုင္ဆိုင္ထားႏိုင္တဲ့ သူလား…. ဒါမွမဟုတ္ အမ်ားရဲ႔ ရံြရွာ မုန္းတီးမႈကို ပိုင္ဆိုင္ ထားတဲ့ သူလား…….။ အမ်ားက မလဲႊသာ မေရွာင္သာ ခ်စ္ခင္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ ေနၾကရတဲ့ သူလား……။

တခ်ိဳ႔ကလည္း အသိအျမင္ေတြ ရၿပီး ဟန္ေဆာင္ မ်က္ႏွာဖံုး ေတြကို ခြါခ်လို႔ မိမိနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးကို တပ္ၿပီး ေပ်ာ္ျမဴးလို႔………!

တခ်ိဳ႔ကလည္း အသက္အရြယ္ ႀကီးလာေပမဲ့ ဟန္ေဆာင္ မ်က္ႏွာဖံုးေတြ၊ တန္ဖိုးမရိွတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေတြကို တပ္လို႔ မိမိရဲ႔ အတၱ ထဲမွာ ေနာင္တမရ ေပ်ာ္ျမဴး ႏွစ္ၿခိဳက္ ေနဆဲပဲ…….!

တခ်ိဳ႔ကလည္း အသက္အရြယ္ ငယ္ေပမဲ့ မိမိရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔ မိမိရဲ႔ စိတ္နဲ႔ထပ္တူက်တဲ႔ အမ်ားအတြက္ တန္ဖိုး ရိွႏိုင္မဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး ေတြ တပ္ၿပီး ဘ၀ရဲ႔ ႀကီးျမတ္မႈကို ခံယူေနလို႔………..!

တခ်ိဳ႔ကလည္း ပညာတတ္ေပမဲ့ သူတပါးရဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ ေအာက္က မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပဲ တပါးသူရဲ႔ မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔ ကျပ အသံုးေတာ္ ခံလို႔………..!


တခ်ိဳ႔ကလည္း အေျခအေန တခုေၾကာင့္ အတတ္ပညာ မရိွေပမဲ့ အသိပညာ ၾကြယ္၀ၿပီး လူသားေတြ အတြက္ အက်ိဳး ရိွမဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး ကိုတပ္လို႔ ၾကည္ႏူး ရႊင္လန္း ႏွစ္ၿခိဳက္ၿပီး ေလာက လမ္းေၾကာင္းႀကီးေပၚမွာ အက်ိဳးရိွရိွ ေလွ်ာက္လွမ္းလို႔...........!

လူသား အားလံုးလည္း ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ လွပ သပ္ရပ္ သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္တဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေတြ နဲ႔သာ အလွဆင္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း......။

မွန္မွန္ကန္ကန္ ကြက္လပ္ျဖည့္တတ္ပါေစ..

ေက်ာင္းသားဘ၀…..

ေက်ာင္းတက္စဥ္က… ေတာက္ေလွ်ာက္ သင္ခဲ့ရတဲ့ စာေတြထဲမွာ `လိုအပ္ေသာ ေနရာတြင္ ကြက္လပ္ျဖည့္ပါ´ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ကို သတိရၿပီး အေတြး တခု ၀င္လာခဲ့တယ္။

`ကြက္လပ္ျဖည့္ပါ´ ဆိုတာ စာေၾကာင္းတေၾကာင္းမွာ အဓိပၸါယ္ ျပည့္စံုဖို႔ အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေနရာ ကြက္လပ္မွာ လိုအပ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ စကားစုေလး ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျဖည့္ေပးျခင္းပါပဲ။ ဒါမွ အဓိပၸါယ္ ရိွတဲ့ စာေၾကာင္းတေၾကာင္း၊ မွန္ကန္တဲ့ စာေၾကာင္း တေၾကာင္း ျဖစ္လာမွာေပါ့.။

မွန္မွန္ကန္ကန္ နဲ႔ လိုအပ္တဲ့ ေနရာကို ျဖည့္ေပးဖို႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ မလိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ ျဖည့္ေပးလို႔ မရသလို၊ လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာမွာ ျဖည့္ရင္လည္း မွန္မွန္ကန္ကန္ ျဖည့္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ တခ်ိဳ႔ကလည္း လိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ ကိုပဲ မွားယြင္းစြာ ျဖည့္ေနတတ္ၾကေသးတယ္။ အဓိကက လိုအပ္တဲ့ ေနရာ ကြက္လပ္မွာ လိုအပ္ေနတာကို မွန္မွန္ကန္ကန္ နဲ႔ ျဖည့္တတ္ဖို႔ပဲေလ..။

ဒီလိုပါပဲ……. လူ႔ဘ၀ႀကီးမွာလည္း လိုအပ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရိွပါလိမ့္မယ္။ အဲလို လိုအပ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္ေတြမွာ....၊ လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာေတြမွာ…. အဓိပၸါယ္ ရိွတဲ့ အျပဳအမူေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြ၊ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ့ ရုပ္၀တၱဳ ပစၥည္းေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ ခြန္အားေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ အကူအညီေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ သင္ၾကားမႈေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ ေျပာဆိုမႈေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ စိတ္ထားေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့ အေျပာအဆိုေတြ…၊ `မွန္ကန္တဲ့ …………. ေတြ´ ကို လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာ၊ ကြက္လပ္ေတြမွာ လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာအလိုက္ ကြက္လပ္ျဖည့္ေပး တတ္ၾကဖို႔ အေရးႀကီးဆံုးပါပဲ..။

ဒါမွလည္း မွန္ကန္တဲ့ အဓိပၸါယ္ ျပည့္၀တဲ့ စာေၾကာင္းလိုမ်ိဳး အဓိပၸါယ္ ရိွတဲ့ ဘ၀ စာေၾကာင္းႀကီး ျဖစ္လာမွာပါ..။

လိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္ မျဖည့္ဆည္းပဲ မလိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ ျဖည့္ခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း အဓိပၸါယ္ ျပည့္၀တဲ့ စာေၾကာင္း၊ အဓိပၸါယ္ ျပည့္၀တဲ့ ဘ၀ေတြ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

တခ်ိဳ႔ ကိစၥေတြမွာ မလိုအပ္တဲ့ ကြက္လပ္ ေနရာမွာ ျဖည့္ေနၾကၿပီး လိုအပ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္ ေနရာမွာ မျဖည့္ၾကတဲ့ အတြက္ လဲြေခ်ာ္မႈေတြ၊ တိမ္းေစာင္းမႈေတြ၊ တဦးနဲ႔ တဦး နားလည္မႈ လဲြတာေတြ၊ မျဖစ္သင့္တာ ျဖစ္ၾကရတာေတြ၊ ဆံုးရံႈးမႈေတြ၊ နစ္နာမႈေတြ၊ တဦးနဲ႔ တဦး သံသယ ျဖစ္မႈေတြ၊ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့သြားတာေတြ၊ ခင္မင္မႈ ပ်က္စီးသြားတာေတြ၊ ျဖစ္သြားၾကလိမ့္မယ္….။

လိုအပ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္ ေနရာမွာ မွားၿပီး ျဖည့္ခဲ့ရင္ စာေၾကာင္းတေၾကာင္းလံုး မွားသြားလိမ့္မယ္…။ အဲလိုပဲ ဘ၀ႀကီးမွာလည္း လိုအပ္ေနတဲ့ ကြက္လပ္ ေနရာမွာ မွားၿပီး ျဖည့္ခဲ့ၾကရင္….. ဘ၀ စာေၾကာင္း တေၾကာင္း မွားရာကေန ဘ၀ စာမ်က္ႏွာ တခုလံုး မွားသြားႏိုင္တယ္ေလ…။ မွားတာကို အခ်ိန္မီ သိခဲ့ရင္ေတာ့ ျပန္ျပင္လို႔ ရေကာင္းရႏိုင္ပါတယ္…။ ဒါေပမဲ့ ဖ်က္ရာေလးေတာ့ က်န္ရင္ က်န္ခဲ့ႏိုင္တာေပါ့…။

တခ်ိဳ႔ကလည္း လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္မႈ ေတြနဲ႔ ကြက္လပ္ ေတြကို ျဖည့္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ ကလည္း သြယ္၀ိုက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြန႔ဲ ကြက္လပ္ ေတြကို ျဖည့္ေနၾကရတယ္။ တခ်ိဳ႔ ကလည္း အေျပာအဆို၊ အျပဳအမူ၊ စိတ္ကူး စိတ္သန္း၊ ေတြနဲ႔ ကြက္လပ္ ေတြကို ျဖည့္ေနၾကတယ္။

လိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ပံုစံနဲ႔ ကြက္လပ္ ျဖည့္ေပး ေနၾကတဲ့ သူေတြအားလံုးကို ေလးစား အတုယူလ်က္.....

လိုအပ္တဲ့ ကြက္လပ္ ေနရာမွာ လိုအပ္တဲ့ အရာကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျဖည့္ေပးႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း…..

အရံႈး၏ ျဖစ္တည္မႈ

ေလာကႀကီးမွာ အရံႈးဆိုတာကို ေၾကာက္ၾကတဲ့သူ၊ မေတြ႔ခ်င္တဲ့သူ၊ ရင္မဆိုင္ခ်င္တဲ့သူ၊ မလိုခ်င္တ့ဲသူ၊ လက္မခံခ်င္တဲ့သူ ..!!!!! အရံႈးထဲက ရုန္းထြက္ခဲ့တဲ့သူ….! ေတြ…ပါပဲ..။

အရံႈးကို လူသားတိုင္း မေတာင့္တၾက…။

မေတာင့္တေပမဲ့လည္း မိမိရဲ႔ သေဘာသဘာ၀အရ ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တပါးသူရဲ႕ ပေယာဂ ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အရံႈးဆိုတာ ျဖစ္ေပၚတတ္ေလေတာ့ လူသားေတြ အတြက္ လက္ခံရ ခက္ခဲတဲ့ အရာတခု ျဖစ္ခဲ့ေပါ့….။

အရံႈးဆိုတာမွာလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိွၾကတာပဲကိုး…။ ကိုယ့္ပညတ္ခ်က္နဲ႔ကိုယ္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္၊ ေခါင္းစဥ္ေတြ ဖြင့္လို႔ မတူညီတဲ့ ေခါင္းစဥ္တခုေအာက္မွာ ရံႈးျခင္း၊ ႏိုင္ျခင္း ဆိုတာ ကဲြလဲြၾကေလေတာ့ ပံုသ႑န္လည္း မတူညီ…၊ ခံစားခ်က္လည္း မတူညီ…၊ အတိုင္းအဆလည္း မတူညီ…၊ အျဖစ္အပ်က္ျခင္း မတူညီ…၊ ျပင္းထန္ပံုျခင္းလည္း မတူညီ..၊ လက္ခံပံုျခင္းလည္း မတူညီ ႏိုင္ၾက…..

ဆိုေတာ့…..

ျပန္လို႔ ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ ၾကတာမွာလည္း မတူညီႏိုင္ဘူးေလ..။

အေရးႀကီးတာကေတာ့ ရံႈးၿပီးတဲ့သူဟာ ျပန္လို႔ တည့္မတ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာေပါ့။ ဘ၀မွာ လဲက်ဖူးတဲ့သူ၊ က်ရံႈးဖူးတဲ့သူေတာ့ ရိွၾကမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်ရံႈးၿပီးရင္..၊ လဲက်ၿပီးရင္သာ ျပန္ထူႏိုင္ေအာင္..၊ ျပန္ေအာင္ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာပါ။


က်မ အပါအ၀င္ အရံႈးကို မလိုခ်င္တဲ့ သူေတြဟာ အၿမဲ မဟုတ္ခဲ့တာေတာင္ တခါေတာ့ အရံႈးနဲ႔ ႀကံဳဖူးခဲ့ၾကမွာပါေလ….။ ႀကံဳလာခဲ့ရတဲ့ အရံႈးကို ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ ေ၀ခဲြပိုင္းျခားၿပီး အသင့္ေတာ္ဆံုး နဲ႔ ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ပါပဲ..။

တခါတရံေတာ့လည္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အရံႈးလို႔ ထင္တာေတြဟာ တကယ္ေတာ့ မရံႈးဘူးဆိုတာ ေတြ႔ျမင္ခ်င္မွ ေတြ႔ႏိုင္မွာပါ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေအာင္ျမင္ေနပါတယ္..၊ အရံႈးမဟုတ္ပါဘူး… ႏိုင္ေနပါတယ္လို႔ ထင္ေနတာေတြက ရံႈးေနတာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္…။

ဒါေပမဲ့လည္း ကိုယ္အႏိုင္ရခ်င္တဲ့ ကိစၥတရပ္ဟာ တျခား လူတေယာက္မွာ အရံႈးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ သြားလိမ့္မယ္။ အဓိက အေရးႀကီးတာက ကိုယ့္ေၾကာင့္…၊ ကိုယ့္ရဲ႔လုပ္ရပ္ေၾကာင့္…၊ ကိုယ့္ရဲ႔ အျပဳအမူေၾကာင့္…၊ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ အတြက္ေၾကာင့္…၊ ကိုယ္လိုခ်င္တာ တခု အတြက္ေၾကာင့္…၊ ကိုယ့္ရဲ႔ ေလာဘေၾကာင့္…၊ ကိုယ့္ရဲ႔ မလိုလားအပ္တဲ့ ေဒါသေၾကာင့္…၊ တျခား သူတေယာက္ မရံႈးသြားဖို႔ပဲ လိုမယ္ေလ..။

လူတေယာက္ဟာ အၿမဲတမ္း က်ရံႈးတဲ့သူတေယာက္ ျဖစ္ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီ အရံႈးဆိုတဲ့ အရာေတြထဲကပဲ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ႏိုင္တာေတြ… ရွာေတြ႔ႏိုင္မွာပါ။ အရံႈးထဲကပဲ အရံႈးကို ခြန္အားအျဖစ္ ေမြးျမဴၿပီးေတာ့ ဆက္လက္ ရွင္သန္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာေပါ့.။

အရံႈးကို ျပန္လို႔ကုစားတဲ့ အခါမွာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္လည္း မတူႏိုင္ဘူးေလ။

တခ်ိဳ႔က အရံႈးကို လြယ္လြယ္နဲ႔ ကုစားလို႔ ရႏိုင္ေပမဲ့ တခ်ိဳ႔အတြက္ေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ႔ ကုစားဖို႔ဆိုတာ ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္…။

ဘ၀ဆိုတဲ့ ေလာက လမ္းေၾကာင္းႀကီးေပၚမွာ ကိုယ္တေယာက္တည္းသာ မဟုတ္ပါပဲ အရံႈး ဆိုတာ လူတိုင္း ေတြ႔ႀကံဳ ႏိုင္တဲ့ အစက္ေလး တစက္ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ယံုၾကည္လိုက္ရင္ အရာအားလံုးကို ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းဖို႔.. ခြန္အားသစ္ေတြ ေမြးဖြားဖို႔… ေက်ာ္လႊားသြားႏိုင္ဖို႔… ျပန္လည္ ျပဳျပင္ဖို႔… ေျပာင္းလဲပစ္ဖို႔… ဆိုတဲ့ အင္အားသစ္ေတြ ရဖို႔ လြယ္ကူ သြားမွာပါ..။

ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္နဲ႔ ဆိုင္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လိုမ်ိဳး ျဖစ္ျဖစ္ ရံႈးျခင္း၊ ႏိုင္ျခင္း ဆိုတာ အဓိက မက်ေစပဲ ကိုယ္ျပဳသမွ် ကိစၥ ကိုယ္ပဲ ခံစားရတာမို႔ သတိေလးနဲ႔ ကပ္ၿပီး စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္တာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္မွာပါ..။

အဓိကက ရံႈးၿပီးရင္း မရံႈးဖို႔ပါပဲေလ……..!!!!!