မိုးယံထက္ထိ ေအာင္ျမင္မႈအသံမ်ား ၾကားေနရသည့္ ေအာင္ေျမတစ္ေနရာတြင္ ဘာေတြမ်ား လုပ္ေနပါ့မလဲ ဟူသည့္ အေတြးက က်မ၏ စိတ္ႏွလံုးကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ လာေရာက္ ရိုက္ခတ္ ေနပါသည္။ ေအာင္ေျမနင္းၿပီး ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရိွထားသည့္ ေနရာတစ္ခုအတြင္း ေနထိုင္ေနေသာ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါလ်က္ သူ႔အေနျဖင့္ မည္သည့္ အခန္းမွ ပါဝင္ခဲ့ပါသနည္း ဟူသည့္ အေတြးကို ေတြးရင္း တရားဓမၼျဖင့္ အမွန္တရား တစ္ခုဘက္မွာပင္ ရိွေနမွာပါဟု အေကာင္းျမင္ ယူဆရင္း သူေနထိုင္သည့္ ေအာင္ေျမတစ္ေနရာ အတြက္ ဂုဏ္ယူေနမိပါသည္။
မွားျခင္း မွန္ျခင္း ဆိုသည္မွာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အယူအဆ၊ ေနထိုင္ပံုျခင္းရာမ်ား၊ လက္ေတြ႔ဓမၼဓိဌာန္က်မႈမ်ား၊ မိမိဘဝေပး အေျခအေနမ်ား၊ ပတ္ဝန္းက်င္မွ တန္ျပန္မႈမ်ား၊ ေဝဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္မႈမ်ား၊ အသိပညာမ်ား၊ မွတဆင့္ လူ႔အဖဲြ႔အစည္းႀကီး တစ္ခုလံုးအတြင္းတြင္ ေနထိုင္ေနၾကရသည့္ တည္ေဆာက္မႈပံုစံမ်ားထိ အလြန္က်ယ္ျပန္႔လွပါသည္။
လူ႔အဖဲြ႔အစည္းႀကီးတစ္ခုအတြင္း တစ္ဦႏွင့္တစ္ဦး၊ လူမ်ားစုမွ လူနည္းစု၊ အင္အားႀကီးတစ္ခုမွ အင္အားငယ္တစ္ခု၊ အာဏာႀကီးသူမွ အာဏာမဲ့သူ၊ လက္နက္ရိွသူမွ လက္နက္မဲ့သူ၊ ပညာတတ္မွ ပညာခ်ဳိ႕တဲ့သူ၊ ေငြေၾကးခ်မ္းသာသူမ်ားမွ ဆင္းရဲသူမ်ား သို႔ မတရား အမူအက်င့္မ်ားျဖင့္ လူမဆန္စြာ ႏိုင္ထက္စီးနင္း ျပဳမူ လိုမႈမ်ားပါဝင္ေပသည္။
ယင္းသို႔ ျပဳမူပံုမ်ားကိုၾကည့္၍ မွားျခင္း မွန္ျခင္းကို ေဝဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားတတ္ၿပီး မွန္ကန္သည့္ဘက္မွ ေန၍ မွန္ကန္သည့္အလုပ္ကို ေၾကာင္းက်ိဳးသင့္ေလ်ာ္စြာ မွ်မွ်တတ ျပဳမူရေပမည္ဟု က်မ ယံုၾကည္ပါသည္။ က်မယံုၾကည္သည့္အတိုင္း ယံုၾကည္လိမ့္မည္ဟု တထစ္ခ် မွတ္ယူေနမိသည္မွာလည္း လြန္မည္မထင္ပါ။
ပညာသင္ေနစဥ္ ကာလတြင္ပင္ အမွန္တရားကို ခဲြျခားတတ္ေနၿပီးျဖစ္ေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ လက္ေတြ႔ဘဝတြင္လည္း အမွားအမွန္ကို ပိုင္းျခားတတ္ေနေပလိမ့္မည္။ မတရားမႈမ်ားကို ငံု႔ခံမေနတတ္ေသာ သူမ်ား၏ အမူအယာ၊ စိတ္ႏွလံုး ႏူးညံ့မႈ၊ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚမႈ တို႔ျဖင့္ ျပည့္ေနေသာသူ၏ အက်င့္သည္ မည္သည့္အခ်ိန္မွာျဖစ္ျဖစ္ အေၾကာက္တရားႏွင့္ ကင္းေဝးေနေပလိမ့္မည္။
လိုခ်င္ျပင္းျပေသာ စိတ္၊ လုပ္ခ်င္စိတ္ႏွင့္ မွန္ကန္သည့္ခံယူခ်က္ ႀကီးမားေသာသူ၏စိတ္က အေၾကာက္တရားကို ဖံုးလႊမ္း သြားေပလိမ့္မည္။ တခါတရံတြင္ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ မိမိေၾကာက္ေသာအရာ၏ သားေကာင္ျဖစ္သြားခဲ့ရျခင္းလည္း ရိွတတ္သည္ မဟုတ္လား။
ေအာင္ေျမတစ္ေနရာတြင္ ေျခခ်ခြင့္ရေနေသာ သူသည္ အမွန္တရားျဖင့္ ဂုဏ္သိကၡာရိွစြာ ေနထိုင္သည္ ဆိုသည္ပင္လွ်င္ ထိုေနရာသည္ သူ၏ေအာင္ေျမ ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။ လူ႔ေလာကတြင္ ေနထိုင္စဥ္ မိမိေနထိုင္ခြင့္ ရေနေသာ ေနရာသည္ မိမိ၏ ေအာင္ေျမျဖစ္ရန္ လိုအပ္လွေပသည္။
ထိုေနရာတြင္ ဓမၼတစ္ခုအတြက္. တရားမွ်တမႈအတြက္. အမွန္တရားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနမည့္ ရပ္ဝန္းတစ္ခုကို တည္တံ့ေနေစရန္ .. အစဥ္ႀကိဳးပမ္းရေပလိမ့္မည္။ စီးခ်င္းထိုးလွ်င္လည္း ထိုးရေပလိမ့္မည္။
ေအာင္ေျမတစ္ခုေပၚတြင္ ေနထိုင္ေသာ္လည္း သူ၏လုပ္ရပ္ႏွင့္ အျပဳအမူမ်ားသည္ လူအမ်ား၏ ျပစ္တင္ကဲ့ရဲ႕စရာ၊ ဓမၼဘက္မွ ရဲရဲမေလွ်ာက္ရဲေသာ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ျဖင့္ ေနထိုင္ရာ ေနရာတြင္ လိပ္ျပာမလံုမည့္ သူအျဖစ္ႏွင့္ အက်ည္းတန္ ေနေပလိမ့္မည္။ အက်ည္းတန္သူမ်ား မ်ားျပားေနေသာ ေနရာတစ္ခုသည္ ဘယ္ေသာအခါမွ ေအာင္ေျမတစ္ခု ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေပ။ ဘဝတေလွ်ာက္တြင္ မိမိတစ္ေယာက္တည္း အတြက္သာ ၾကည့္တတ္ၿပီး အမ်ားအတြက္၊ ေလာက ဝန္းက်င္အတြက္ အႏွစ္သာရမရိွသူ ျဖစ္ေနမွာကို က်မ ထိတ္လန္႔မိသည္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ မရိွေတာ့.။
ေအာင္ေျမတစ္ခုေပၚတြင္ ေနထိုင္ေနေသာသူသည္ ဝန္းက်င္အတြင္းတြင္ မွ်တမႈရိွေသာ.၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးေသာ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ အျပည့္ရိွေသာ၊ အျပန္အလွန္ တန္ဖိုးထားမႈရိွေသာ၊ ေလးစားမႈရိွေသာ၊ စည္းကမ္းရိွေသာ၊ ေမတၱာမ်ားႏွင့္ ျပည့္ဝေနေသာ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနလိမ့္မည္ဟု အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္ပါသည္။ က်မ ယံုၾကည္သည့္အတိုင္း ျဖစ္ေနမည္ဟု က်မ ရည္မွန္း ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္.။
လူ႔ေလာက လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတြင္ ေနထုိင္စဥ္ အခ်ိန္ကာလအတြင္း မိမိေနထိုင္ခြင့္ ရေနေသာ ေနရာတြင္ မိမိႏွင့္အတူ ေလာကလူ႔အဖြဲ႕အတြင္းရိွ လူအမ်ား၏ ေအာင္ေျမ အျဖစ္ ဖန္တီးႏိုင္ၾကပါေစ...ဟု..။
မွားျခင္း မွန္ျခင္း ဆိုသည္မွာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အယူအဆ၊ ေနထိုင္ပံုျခင္းရာမ်ား၊ လက္ေတြ႔ဓမၼဓိဌာန္က်မႈမ်ား၊ မိမိဘဝေပး အေျခအေနမ်ား၊ ပတ္ဝန္းက်င္မွ တန္ျပန္မႈမ်ား၊ ေဝဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္မႈမ်ား၊ အသိပညာမ်ား၊ မွတဆင့္ လူ႔အဖဲြ႔အစည္းႀကီး တစ္ခုလံုးအတြင္းတြင္ ေနထိုင္ေနၾကရသည့္ တည္ေဆာက္မႈပံုစံမ်ားထိ အလြန္က်ယ္ျပန္႔လွပါသည္။
လူ႔အဖဲြ႔အစည္းႀကီးတစ္ခုအတြင္း တစ္ဦႏွင့္တစ္ဦး၊ လူမ်ားစုမွ လူနည္းစု၊ အင္အားႀကီးတစ္ခုမွ အင္အားငယ္တစ္ခု၊ အာဏာႀကီးသူမွ အာဏာမဲ့သူ၊ လက္နက္ရိွသူမွ လက္နက္မဲ့သူ၊ ပညာတတ္မွ ပညာခ်ဳိ႕တဲ့သူ၊ ေငြေၾကးခ်မ္းသာသူမ်ားမွ ဆင္းရဲသူမ်ား သို႔ မတရား အမူအက်င့္မ်ားျဖင့္ လူမဆန္စြာ ႏိုင္ထက္စီးနင္း ျပဳမူ လိုမႈမ်ားပါဝင္ေပသည္။
ယင္းသို႔ ျပဳမူပံုမ်ားကိုၾကည့္၍ မွားျခင္း မွန္ျခင္းကို ေဝဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားတတ္ၿပီး မွန္ကန္သည့္ဘက္မွ ေန၍ မွန္ကန္သည့္အလုပ္ကို ေၾကာင္းက်ိဳးသင့္ေလ်ာ္စြာ မွ်မွ်တတ ျပဳမူရေပမည္ဟု က်မ ယံုၾကည္ပါသည္။ က်မယံုၾကည္သည့္အတိုင္း ယံုၾကည္လိမ့္မည္ဟု တထစ္ခ် မွတ္ယူေနမိသည္မွာလည္း လြန္မည္မထင္ပါ။
ပညာသင္ေနစဥ္ ကာလတြင္ပင္ အမွန္တရားကို ခဲြျခားတတ္ေနၿပီးျဖစ္ေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ လက္ေတြ႔ဘဝတြင္လည္း အမွားအမွန္ကို ပိုင္းျခားတတ္ေနေပလိမ့္မည္။ မတရားမႈမ်ားကို ငံု႔ခံမေနတတ္ေသာ သူမ်ား၏ အမူအယာ၊ စိတ္ႏွလံုး ႏူးညံ့မႈ၊ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚမႈ တို႔ျဖင့္ ျပည့္ေနေသာသူ၏ အက်င့္သည္ မည္သည့္အခ်ိန္မွာျဖစ္ျဖစ္ အေၾကာက္တရားႏွင့္ ကင္းေဝးေနေပလိမ့္မည္။
လိုခ်င္ျပင္းျပေသာ စိတ္၊ လုပ္ခ်င္စိတ္ႏွင့္ မွန္ကန္သည့္ခံယူခ်က္ ႀကီးမားေသာသူ၏စိတ္က အေၾကာက္တရားကို ဖံုးလႊမ္း သြားေပလိမ့္မည္။ တခါတရံတြင္ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ မိမိေၾကာက္ေသာအရာ၏ သားေကာင္ျဖစ္သြားခဲ့ရျခင္းလည္း ရိွတတ္သည္ မဟုတ္လား။
ေအာင္ေျမတစ္ေနရာတြင္ ေျခခ်ခြင့္ရေနေသာ သူသည္ အမွန္တရားျဖင့္ ဂုဏ္သိကၡာရိွစြာ ေနထိုင္သည္ ဆိုသည္ပင္လွ်င္ ထိုေနရာသည္ သူ၏ေအာင္ေျမ ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။ လူ႔ေလာကတြင္ ေနထိုင္စဥ္ မိမိေနထိုင္ခြင့္ ရေနေသာ ေနရာသည္ မိမိ၏ ေအာင္ေျမျဖစ္ရန္ လိုအပ္လွေပသည္။
ထိုေနရာတြင္ ဓမၼတစ္ခုအတြက္. တရားမွ်တမႈအတြက္. အမွန္တရားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနမည့္ ရပ္ဝန္းတစ္ခုကို တည္တံ့ေနေစရန္ .. အစဥ္ႀကိဳးပမ္းရေပလိမ့္မည္။ စီးခ်င္းထိုးလွ်င္လည္း ထိုးရေပလိမ့္မည္။
ေအာင္ေျမတစ္ခုေပၚတြင္ ေနထိုင္ေသာ္လည္း သူ၏လုပ္ရပ္ႏွင့္ အျပဳအမူမ်ားသည္ လူအမ်ား၏ ျပစ္တင္ကဲ့ရဲ႕စရာ၊ ဓမၼဘက္မွ ရဲရဲမေလွ်ာက္ရဲေသာ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ျဖင့္ ေနထိုင္ရာ ေနရာတြင္ လိပ္ျပာမလံုမည့္ သူအျဖစ္ႏွင့္ အက်ည္းတန္ ေနေပလိမ့္မည္။ အက်ည္းတန္သူမ်ား မ်ားျပားေနေသာ ေနရာတစ္ခုသည္ ဘယ္ေသာအခါမွ ေအာင္ေျမတစ္ခု ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေပ။ ဘဝတေလွ်ာက္တြင္ မိမိတစ္ေယာက္တည္း အတြက္သာ ၾကည့္တတ္ၿပီး အမ်ားအတြက္၊ ေလာက ဝန္းက်င္အတြက္ အႏွစ္သာရမရိွသူ ျဖစ္ေနမွာကို က်မ ထိတ္လန္႔မိသည္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ မရိွေတာ့.။
ေအာင္ေျမတစ္ခုေပၚတြင္ ေနထိုင္ေနေသာသူသည္ ဝန္းက်င္အတြင္းတြင္ မွ်တမႈရိွေသာ.၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးေသာ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ အျပည့္ရိွေသာ၊ အျပန္အလွန္ တန္ဖိုးထားမႈရိွေသာ၊ ေလးစားမႈရိွေသာ၊ စည္းကမ္းရိွေသာ၊ ေမတၱာမ်ားႏွင့္ ျပည့္ဝေနေသာ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနလိမ့္မည္ဟု အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္ပါသည္။ က်မ ယံုၾကည္သည့္အတိုင္း ျဖစ္ေနမည္ဟု က်မ ရည္မွန္း ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္.။
လူ႔ေလာက လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတြင္ ေနထုိင္စဥ္ အခ်ိန္ကာလအတြင္း မိမိေနထိုင္ခြင့္ ရေနေသာ ေနရာတြင္ မိမိႏွင့္အတူ ေလာကလူ႔အဖြဲ႕အတြင္းရိွ လူအမ်ား၏ ေအာင္ေျမ အျဖစ္ ဖန္တီးႏိုင္ၾကပါေစ...ဟု..။
