ကမၻာပ်က္တယ္ဆိုတာ..

xx ရက္ xx လ xxxx ခုႏွစ္
ကမၻာပ်က္လိမ့္မယ္တဲ့.
စကားတစ္ခြန္း.
ကမၻာအႏွံ႔ ပ်ံ႕လို႔

ကမၻာပ်က္တယ္ဆိုတာ
ဘာေတြပ်က္မွာလဲ.

လူေတြ ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာလား
သက္ရိွသတၱဝါေတြ ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာလား
အပင္ေတြ တိုက္စားသြားမွာလား
သမုဒၵရာေတြ တိမ္ေကာသြားမွာလား
ျမစ္ေတြ ခမ္းေျခာက္သြားမွာလား
တိမ္ေတြ လြင့္စင္သြားမွာလား
လမ္းမႀကီးေတြ အက္ကဲြသြားမွာလား
ရြာသြန္းေနတဲ့ မိုး တိတ္ဆိတ္သြားမွာလား
ႏွင္းထုႀကီးေတြ အရည္ေပ်ာ္သြားမွာလား
မုန္တိုင္းႀကီးေတြ ေငြ႔ရည္ဖဲြ႔သြားမွာလား

စိုေနတဲ့ ျမက္ပင္ တစ္ခ်ိဳ႕ နဲ႔
ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့ ရိုးတံရွည္ပင္ တစ္ခ်ိဳ႕
ကၽြတ္ထြက္ သြားမွာလား...
ေတာေတာင္ သစ္ေတာႀကီးေတြ
တူးဆြ ခံရေတာ့မွာလား...
ယာေတာ ကိုင္းေတာႀကီးေတြ
မီးရိႈ႕ ခံလိုက္ရတာလား

သက္ဝင္လွပေနတဲ့ ကဗ်ာတစ္ခ်ိဳ႕
ရသေပးစြမ္းေပးတဲ့ စာေပတစ္ခ်ိဳ႕
ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ တစ္ခ်ိဳ႕
အႏုပညာ ေသြးအားလံုး
သစၥာတရားေတြအားလံုး
အေရာင္ဆိုးျမစ္ထဲ ေမ်ာပါသြားၾကမွာလား...

မေကာင္းဆိုးဝါး သက္ရိွသက္မဲ့ေတြ
သစၥာမရိွ.. ပရိယာယ္မာယာေတြ
လုယူဖ်က္ဆီး အသားေရဆုတ္ၿဖဲသူေတြ
ဂုတ္ေသြးစုပ္ မ်က္ရည္ေသာက္သူေတြ
အသက္ႏႈတ္ယူ သဘာဝေဘးဆိုးႀကီးေတြ
လိမ္ညာေကာက္က်စ္ အေယာင္ေဆာင္လိုသူေတြ
ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ဘဝေပၚမွာ တက္နင္းေနသူေတြ
.........................................................ေတြ

ကမၻာ ပ်က္တယ္ဆိုတာ..
ကမၻာ ပ်က္တယ္ဆိုတာ.....
ကမၻာ ပ်က္တယ္ဆိုတာ.........

ပန္းခ်ီပံုရိပ္၏ သက္ဝင္မႈ

သာယာဝေျပာၿပီး ေအးခ်မ္းမႈ ရိွသည့္ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုက ကၽြန္မကို ဆီးႀကိဳေထြးေပြ႕ေနေလသည္။ ကၽြန္မေဘးနားကို ငဲ့ၾကည့္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ ခ်စ္ခင္ေသာ မိသားစုမ်ားက ေႏြးေထြးေသာ အၿပံဳးမ်ားႏွင့္ ဝန္းရံလ်က္ ရိွသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။ သူတို႔အၾကည့္မွ ရုန္းထြက္လိုက္ၿပီး ဝန္းက်င္ အႏွံ႔ တစ္စံုတစ္ခုကို လွည့္ပတ္ ရွာေဖြေနမိသည္။ ကၽြန္မရွာေဖြေနေသာ အရာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ကၽြန္မတို႔ လူ႔အဖဲြ႔အစည္းႀကီးမွ လူအမ်ားလည္း ရွာေဖြေနခဲ့ၾကလိမ့္မည္။ 

ကၽြန္မသည္ ဝန္းက်င္အတြင္းမွ မ်က္ႏွာစိမ္းလူမ်ား၊ မိုးထိေအာင္ျမင့္မားေနေသာ တိုက္တာအေဆာက္အံုမ်ား၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အၾကင္နာ ေမတၱာတရားမ်ား၊ ရိုးသားေသာ မ်က္ဝန္းမ်ား၊ စိမ္းလန္းစိုျပည္လ်က္ရိွေသာ သဘာဝေတာေတာင္မ်ား၊ ခ်မ္းေျမ႕မႈရိွၾကေသာ ကေလးငယ္မ်ား၊ လြတ္လပ္ေသာ ဟန္ပန္အမူအယာမ်ား ကိုေတြ႔ရသည့္အခုိက္ ကၽြန္မ၏ ဘယ္ဘက္ရင္အံုအတြင္း စူးရွနာက်င္ေသာ ေဝဒနာ တစ္ရပ္ကို ခံစားမိလိုက္သည္။

အသက္ရွဴဖို႔ပင္ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ေသာ ကၽြန္မသည္ ကၽြန္မေဘးနား ဝန္းက်င္မွျမင္ေတြ႔ခဲ့ရေသာ အရာ မ်ားကိုေဝဒနာမ်ား ၾကားမွျမင္ေတြ႔ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ကၽြန္မခ်စ္ေသာ သူမ်ားကို ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ေလသည္။ အလိုလို က်ဆင္းလာေသာ မ်က္ရည္စ မ်ားေၾကာင့္ ခ်စ္ခင္သူမ်ား၏ အထိတ္တလန္႔ အေမးေအာက္တြင္ ကၽြန္မတစ္ေယာက္ အသက္ရွဴရန္ သတိ ဝင္လာခဲ့ေတာ့သည္။

ကၽြန္မခ်စ္ခင္ တန္ဖိုးထားေသာ ကၽြန္မ၏ ဝန္းက်င္ေလးတစ္ခုကို ယခုကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ ျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည့္အတြက္ ခံစားခဲ့ရေသာ နာက်င္မႈ မ်ားကိုပင္ ေမ့ေပ်ာက္ခဲ့ရၿပီး ခ်စ္ခင္ေသာ သူမ်ားကိုပင္ ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ကၽြန္မ၏ အေတြးထဲတြင္ ယခုလို မွန္ကန္သည့္ ဝန္းက်င္တစ္ခု၏ အမိုးေအာက္တြင္ ရိွေနေသာ လူသားမ်ားသည္လည္း ဤဝန္းက်င္ကို တန္ဖိုးထားႏိုင္ေသာ၊ ဝန္းက်င္၏ အနာဂတ္ကို လွပေအာင္ေဆးေရာင္ျခယ္ႏိုင္ေသာ ကိုယ္ပိုင္ စုတ္တံေလးမ်ား ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေပလိမ့္မည္။

ကၽြန္မသည္လည္း  ကိုယ္ပိုင္ စုတ္တံေလးတစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ ကၽြန္မ၏ ဝန္းက်င္ႏွင့္အတူ ေလာက ဝန္းက်င္ေလးကိုပါ ကၽြန္မခ်စ္ေသာ ခ်စ္သူမ်ားႏွင့္အတူ လွပေအာင္ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ကို ေဆးခ်ယ္ခ်င္ပါသည္။ ထို႔အတူ ကၽြန္မေဘးတြင္ ရိွေနေသာ လူသားမ်ားကိုလည္း ကိုယ္ပိုင္ စုတ္တံေလးမ်ားႏွင္ လွပစြာေဆးျခယ္ေနၾကၿပီး သက္ဝင္လွပေနေသာ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီး တစ္ခုကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရခ်င္ပါသည္။ 

ကၽြန္မ၏ မ်က္ဝန္းထဲတြင္ လွပခန္႔ညားေသာ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီး တစ္ခုက သက္ဝင္ ေနၿပီး အရာအားလံုး၏ ေဆးစက္မ်ားက ထပ္၍ ထပ္၍......

ျခယ္မႈန္းထားေသာ ပန္းခ်ီကားႀကီးက ဝံ့ၾကြား ေနရာယူလ်က္ ရိွေနေတာ့သည္။

ဝိညာဥ္မ်ား

လြန္ခဲ့ေသာ
မွတ္မွတ္ရရ ႏွစ္.
ေလာကေလးထဲက
သက္ရိွလူသားအခ်ိဳ႕
နီလြန္းေသာေသြး
ရဲရင့္ေသာ သတၱိ
အတံုးအရုန္း လဲၿပိဳ

ေလာကထဲကေန
ထြက္ခြါခဲ့ၾကရ
သူတို႔ရဲ႕ ဝိညာဥ္
ခု...
ဘယ္ေနရာကမ်ား
ေငးေမာၾကည့္ေနမလဲ

သူတို႔ကို
ေလာကေလးထဲမွာ
ရွင္သန္ခြင့္
မေပးခဲ့ၾကရသလဲ

တဘဝမွာ
တခါသာ
ေသၾကရတယ္.

ရီေမာဟားတိုက္
လိမ္လည္လွည့္ဖ်ား
အႀကိမ္ႀကိမ္ ေသေနၾကတဲ့
လူ႔အႏၶမ်ား

ေဟ့..
တန္ဖိုးဂုဏ္သိကၡာ.မ်ားနဲ႔
ေသမယ္။

(၁၉ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၁၊ ၁နာရီ၄၅ မိနစ္) က ေရးထားတာေလးပါ..။

ရူးသြပ္ရင္ ျဖစ္မယ္ (တဂ္ပိုစ့္)

လူ႔ဘဝ ျဖစ္တည္လာတဲ့ အခိုက္ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးအရြယ္ကစၿပီး ေန႔စဥ္ က်င္လည္ေနရတဲ့ ေလာက ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ ေနတတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကရတယ္။ ဘဝရပ္တည္ ရွင္သန္ဖို႔ အတြက္ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားေနၾကရတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ အဝန္းအဝိုင္းကို လွပေအာင္လည္း တန္ဆာ ဆင္ၾကရတယ္။ မိသားစုကိုလည္ ေႏြးေထြး ေပးၾကရတယ္။ မိမိ တန္ဖိုးထားရတဲ့ သူေတြအတြက္ ႏွလံုးသားနဲ႔ အုပ္မိုးၿပီး ေမတၱာတရား ေပးၾကရတယ္.။

တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ငယ္ဘဝမွာ ရူးသြပ္တဲ့ အရာေတြ ရိွခဲ့ၾကပါတယ္..။ မိမိ စိတ္တည္ရာကို လုပ္ဖို႔႔ စိတ္အားထက္သန္စြာနဲ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ တကယ့္ကို လုပ္ခ်င္တာေတြကို ရူးသြပ္စြာနဲ႔ လုပ္ခ်င္ခဲ့ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕သူေတြရဲ႕ ငယ္ဘဝရူးသြပ္မႈက ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ ေမွးမိွန္ သြားခဲ့ရတာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ မိသားစုရဲ႕ အလိုအရ ေျပာင္းလဲခဲ့ ၾကရတယ္.။ ေက်းဇူးတရားေတြရဲ႕ လြန္ဆဲြမႈေၾကာင့္  ေဝးခဲ့ၾကရတယ္။

တခါတရံမွာ ငယ္ဘဝထဲက ရူးသြပ္စြာ ရိွလာခဲ့တဲ့ အရာေတြက အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ေလ်ာ့ပါး သြားတတ္ ၾကတာမ်ိဳးလည္းျဖစ္တတ္ပါတယ္. အဲဒါကို တကယ့္ရူးသြပ္မႈ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာရင္လည္း တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းေတာ့ မွန္ကန္ပါလိမ့္မယ္။ ငယ္ဘဝမွာ မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္မႈက ပကာသနမပါပဲ အေရာင္ဆိုးမထားတဲ့ အျဖဴေရာင္တစ္ခု ျဖစ္ေနလို႔ပါ.။

အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ မိမိ ရူးသြပ္တဲ့အရာေတြက ဘယ္လိုအသံုးဝင္ၿပီး အက်ိဳးျပဳမလဲ.။ မိမိတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ အက်ိဳးျပဳမွာလား. တပါးသူေတြအတြက္ အက်ိဳးရိွမွာလား. လူ႔အဖဲြ႔အစည္း တစ္ခုလံုးအတြက္ အက်ိဳးျပဳႏိုင္မလား. ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ထုတ္ေနမိတယ္.။ မိမိ ရူးသြပ္ခဲ့ရတဲ့ ရူးသြပ္မႈက အက်ိဳးျပဳႏိုင္တဲ့ အရာျဖစ္ခဲ့မယ္. ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးခဲ့မယ္. တကယ့္ကို ရူးသြပ္ခဲ့ရတယ္အရာဆိုရင္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ မရိွပါဘူး.။ အနည္းဆံုးေတာ့ မိမိရူးသြပ္မႈက သူတပါးအတြက္ အဆိပ္အေတာက္မျဖစ္ပဲ မိမိတကိုယ္စာ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕မႈ ရိွႏိုင္မယ္ဆိုရင္လည္း မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္မႈက အက်ိဳးရိွတဲ့အရာ တစ္ခု ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္.။

ဘဝရပ္တည္ေရးအတြက္ မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္မႈေတြနဲ႔ ေဝးကြာခဲ့ၾကရတယ္.။ တခ်ိဳ႕သူေတြရဲ႕ ရူးသြပ္မႈက ဘဝရွင္သန္ရပ္တည္ေရးအတြက္ လမ္းေၾကာင္းေပးႏိုင္တဲ့ အရာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္.။ ဆႏၵျပည့္ဝတဲ့ ရူးသြပ္မႈ တခုေပ့ါ..။ 

တခ်ိဳ႕သူေတြက မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္မႈကိုပဲ ဦးစားေပးၿပီး ဘယ္လိုအခက္အခဲျဖစ္ျဖစ္ မျဖစ္မေန ႀကိဳးစားခဲ့ၾကသူေတြကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ သူတို႔က သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ကို လြတ္လပ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ အုပ္မိုးထားႏိုင္ခဲ့တဲ့ သူေတြေပ့ါ..။ တျခားေသာ အရာေတြထက္ မိမိရူးသြပ္မႈကိုသာ အေလးထားၿပီး လုပ္ခဲ့ၾကလို႔ ေအာင္ျမင္မႈေတြရိွသလို ရုန္းကန္ေနၾကဆဲ သူေတြလည္း ရိွၾကတယ္.။ ရုပ္ဝတၳဳ ပစၥည္း မၾကြယ္ဝရင္ေနပါေစ စိတ္ခ်မ္းသာၿပီး လြတ္လပ္မႈေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေနလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ရမယ့္ သူမ်ိဳးေတြေပ့ါ.။

အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ၊ ခင္မင္ရင္းႏီွးမႈေတြနဲ႔ မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့ ေလာကအေျခအေနေၾကာင့္  မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္မႈေတြကို ေဘးဖယ္ ထားခဲ့ ၾကရတယ္။ မေမ့ႏိုင္ေပမယ့္ ေမ့ေပ်ာက္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ ေနခဲ့ၾကရတယ္။ ရူးရူးသြပ္သြပ္ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြကို မ်ိဳသိပ္ခဲ့ၾကရတယ္။ လက္ေတြ႔ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ ေလာကဓံကေပးတဲ့ ရိုက္ခတ္မႈေတြနဲ႔ လံုးေထြးေနခဲ့ရတယ္.။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္စြာရိွခဲ့တဲ့ အရာကို တျခားေသာ သူေတြအတြက္ .. ဒါမွမဟုတ္ မိမိရဲ႕အတၱအတြက္ ဖံုးလႊမ္းခဲ့ၾကရတယ္.။ မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္မႈေတြကို ဘဝရွင္သန္ ရပ္တည္ေရးဆိုတဲ့ ပကာသန မံႈနံသာေတြနဲ႔ ခ်ယ္ထားျခင္းခံခဲ့ၾကရတယ္။ 

အဲဒီလို မိမိအတၱ၊ သူတပါးေတြရဲ႕ အတၱေတြကိုသာ မိမိရဲ႕ ရူးသြပ္မႈနဲ႔ ဖယ္ရွားႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေလာကႀကီးကို ေအာင္ႏိုင္ၿပီး မိမိရဲ႕ စိတ္ကို မိမိ ေအာင္ႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ၿပီေလ..။ 

လူသားတိုင္း မိမိ ရူးသြပ္ခဲ့ရတဲ့ ရူးသြပ္မႈေတြနဲ႔ လွပစြာ တန္ဆာဆင္ႏိုင္ၾကေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း...။ 

ဆရာေဝမိုးႏိုင္ (မံုရြာ) ရဲ႕ "ရူးသြပ္ရင္ ျဖစ္မယ္" တဂ္ပိုစ့္ေလးကို အခ်ိန္အေတာ္ႀကီး ၾကာမွ ေရးခဲ့ရတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

 

အနီေရာင္ ၾကယ္တပြင့္သို႔...

မေၾကြေစခ်င္တဲ့ ၾကယ္ေတြထဲက
ၾကယ္တပြင့္ ေၾကြလြင့္ခဲ့ေပမယ့္..

နယ္ခ်ဲ႕ ဆန္႔က်င္ေရး

ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရး
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး
ပစၥည္းမဲ့ ျပည္သူလူထုႀကီး
အဖိႏိွပ္ခံ ျပည္သူလူထု.. အတြက္
ပုခံုးထက္က သမိုင္းတာဝန္ကိုထမ္း
ရွင္းသန္ ့ ၀င္းဖန္ ့တဲ့ သူရဲေကာင္း ရနံ႕ေတြနဲ႔
လမ္းျပၾကယ္ တပြင့္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အဘိုး..ရယ္...

သမိုင္းမွာ
သူရဲေကာင္း ၾကယ္ေတြ
ေၾကြဆင္း ခဲ့တယ္ဆိုတာ
ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိ.က
(ဆိုင္းစုမွသည္ မန္ရိႈးဆီသို႔)..
ႏွလံုးအိမ္ထိ ဆဲြငင္
အလင္းအေမွာင္ ကဲြျပားခဲ့ရပါတယ္ အဘိုး..ရယ္...

ခုဆို
ၿငိဳေမွာင္ေနမယ့္ ဆိုင္းစု ေကာင္းကင္ႀကီးနဲ႕
သံစဥ္တူ ႏွလံုးေသြးေတြ..ကို
အနီေရာင္ ၾကယ္တပြင့္က
လြတ္လပ္ခြင့္ေတြနဲ ့အတူ အုပ္မိုးလို႔.....။

(ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ သူရဲေကာင္း ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေက်ာ္ေဇာ သို႔ သဒၶါလိႈင္း၏ လြမ္းသူ႔ ကဗ်ာျခင္း...)

 

အလႊာပါးေလးတစ္ခ်ပ္

ကမၻာေျမတစ္ေနရာေလးမွာ အမွတ္တမဲ့အျဖစ္ မွတ္မွတ္ရရ ေရာက္ရိွလာခဲ့တဲ့ အလႊာပါးေလးတစ္ခ်ပ္..။

ဘယ္ေနရာကေန လာမွန္းမသိခဲ့တဲ့ အလႊာေလးတစ္ခ်ပ္က ေနာက္ဆံုးဘယ္ေနရာမွာမ်ား အဆံုးသတ္ ေပ်ာက္ကြယ္မလဲ ဆိုတာလည္း သိမေနခဲ့ပါဘူး။ အဆံုးသတ္ရမယ့္ ေနရာေလးတစ္ခုနဲ႔ အဆံုးသတ္မယ့္ အခ်ိန္ဆိုတာကိုသာ သိေနခဲ့မယ္ဆိုရင္.. အဲဒီ အလႊာေလးရဲ႕ သိမႈတစ္ခ်ိဳ႕ကို ဖမ္းဆုပ္လိုက္ခ်င္ပါရဲ႕..။ အလႊာပါးေလးေပၚမွာ ဘယ္လိုအရာေတြက ေနရာယူထားၾကမလဲ.
 

အဆံုးသတ္မသိတဲ့ အရာတစ္ခုနဲ႔အတူ ျဖစ္တည္ခြင့္ ရလာခဲ့တဲ့အခိုက္ လက္ရိွ အလႊာပါးေလးရဲ႕ ေနထိုင္ခြင့္ေလးကေရာ၊ ကမၻာေျမေပၚမွာ ဘာေတြေျခြခ် ထားခဲ့မွာလဲ..၊ ဘာေတြခ်န္ထား ရစ္ခဲ့မွာလဲ..၊ 

အလႊာပါးေလးတစ္ခ်ပ္ေၾကာင့္ ေလာကေလးထဲမွာ ဘာေတြမ်ား အေျခတိုးျမင့္မွာလဲ.. မေျပာင္းလဲပဲ ရိွေနမလား. ပိုလို႕ဆုတ္ယုတ္သြားေလမလား. အလႊာပါးေလးတစ္ခ်ပ္ေၾကာင့္ တျခားေသာ အရာေတြအတြက္ ဝန္ပိေလးလံေစမွာလား၊ အလႊာပါးေလးရဲ႕ တစ္ေနရာစာအတြက္ တစ္ခုေသာ အရာအတြက္ ဘယ္လိုစိန္ေခၚျခင္းေတြပဲ ရိွေနပါေစေလ. အလႊာပါးေလးရဲ႕ တုံ႕ျပန္မႈတစ္ခ်က္က အရာရာကိုေက်ာ္လႊား အံတုႏိုင္မယ့္ မွ်တမႈမရိွ ခက္ခဲတဲ့ အက်ပ္အတည္း အမိုးတစ္ခုေအာက္မွာ ျဖစ္ေနေပမယ့္ တန္ျပန္တိုးေဝွ႕ၿပီး အမွန္တရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ေဖၚထုတ္ေနမယ့္ သတၱိတစ္ခု အလႊာပါးေလး တစ္ခ်ပ္လံုးမွာ စီးဝင္ေနမွာပါ။
 

ေကာင္းျခင္းဆိုျခင္း ေရာျပြန္းေနတယ္ဆိုတာ နိယာမသေဘာတစ္ခု ျဖစ္ေပမယ့္ အလႊာေလးတစ္ခ်ပ္ကေတာ့ ေကာင္းျခင္းေတြပဲ အုပ္မိုးထားခ်င္ခဲ့တယ္၊ ကမၻာေျမေပၚမွာ သင္းပ်ံ႕တဲ့ရနံ႕ေတြ ထံုမႊမ္းၿပီး အလွဆင္ေနခ်င္တယ္၊ အလင္းေရာင္ ထိန္ၿငီးေနတဲ့ ေလာကေလးတစ္ခု ဖန္တီးေပးေနခ်င္တယ္၊ အလႊာေလးထဲမွာ ရိွေနတဲ့ ဝတ္ရည္ေလးေတြကို ေသာက္သံုးခြင့္ရေစခ်င္တယ္၊ ဝတ္ရည္ေလးေၾကာင့္ အင္အားတစ္ရပ္ အျဖစ္ ႀကီးထြားၿပီး တန္ျပန္ အင္အားသစ္ေတြ တိုးပြားေစခ်င္တယ္၊

အလႊာေလးတစ္ခ်ပ္က သူလိုခ်င္တဲ့ အရာေတြကို စိတ္ထဲက တလိုက္ရံုနဲ႔ အရာအားလံုး ျဖစ္လာေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္မယ့္ အာလာဒင္ဆီမီးခြက္ေလး  တစ္လံုးကိုလည္း ေမွ်ာ္လင့္ တမ္းတ မိေနေသးတယ္။

ဘယ္ကေနလာမွန္းမသိ. ဘယ္ေနရာကို သြားရမွန္းမသိ.. ဘယ္လိုအေၾကာင္းနဲ႔ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားရမွန္းမသိ.. ဘယ္ေနရာမွာ စြန္႔လႊတ္ လိုက္ရမွန္းမသိတဲ့ အလႊာေလးတစ္ခ်ပ္က ကမၻာ့ေျမျပင္ တစ္ေနရာ ေလာကေလးထဲမွာ ရိွေနခဲ့ၿပီး မသိတဲ့အရာေတြကို သိေအာင္ ရွာေဖြဖို႔ေတာ့ မရွည္လ်ားတဲ့ ခရီးတစ္ခု ထြက္ဖို႔ ျပင္ေနရၿပီ။။။

ၾကိဳးႏွင့္ ခ်ည္ေသာ... (လက္ဝဲ ရဲ႕ေမြးေန႔ကဗ်ာ)

အေတြးနဲ႔ အသက္ဆက္သူမ်ားရဲ႕ ရင္ဘတ္ကို
ဖြင့္ဟ လွပ္ၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားမိသူ ေလလား
သူမ သေဘာထားၾကီးထားတဲ့ ေလာကၾကီးဟာ
သူမကို ျပန္ျပီး သေဘာထားၾကီးေနျပန္ေလသလား
ၾကည့္....
ကဗ်ာဆန္တဲ့ ေန႔ေတြမွာ...
သူမနဲ႔ အတူ တစ္ေလာကလံုးက
မီးအိမ္ေလးေတြကို ဆြဲ........ လို႔။

အို.... ေကာင္းကင္ တဲ့
မ်က္လံုးကို မွိတ္ထားေလမလား
ေခါင္းေမာ့ ထားေလမလား
လက္ေခ်ာင္းေလးေတြခ်င္း ယွက္ျပီး
ရင္ဘတ္မွာ ကပ္ထားေလမလား
အမွန္တရား/ ျငိမ္းခ်မ္းမွဳ/ စစ္မွန္မွဳ/.....
ရင္ထဲကေန ေတာင္းဆုေတြ ျပဳေနေလမလား
သစၥာ ကို သူမ လက္ျဖန္႔ ေတာင္းေနရွာတာပါ
အို ေကာင္းကင္.... တဲ့။

ယံုၾကည္ရာ၊ စြဲလမ္းရာ၊ ရပ္တည္ရာ အတြက္
ျမိဳ႕ပ်က္ညၾကီးထဲမွာေတာင္
သူမဟာ သမာသမတ္က်က်
စည္းစနစ္ရဲ႕ မ်ဥ္းျဖဴလြလြေလးေပၚမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ ကို ရပ္ျပ ေနတယ္။

သူမက ေလ
“ဟိုးမွာ...
ဆက္ေလွ်ာက္ သြားကြဲ႕
အဲဒီလမ္းမွာ
အမွန္တရား/ ျငိမ္းခ်မ္းမွဳ/ စစ္မွန္မွဳ/.....”
အဲဒီ ညႊန္ျပမွဳေတြအတြက္
အရာရာကို ကၽြန္ေတာ္
အံတုဖို႔ ျဖစ္လာခဲ့ရတယ္။    ။

အမ သဒၶါလွိဳင္း ေမြးေန႔ အတြက္ အမွတ္တရ ကဗ်ာ

လက္ဝဲ

ဘေလာ့ဂါ ကဗ်ာဆရာ လက္ဝဲ ရဲ႕ ေမြးေန႔အမွတ္တရ ကဗ်ာေလးပါ။

ေအာင္ျမင္ျခင္း ႏွင့္ ရံႈးနိမ့္ျခင္း

လူတို႔၏ သတ္မွတ္ခ်က္ အတုိင္းအတာအရ ေအာင္ျမင္ေသာသူ၊ ရံႈးနိမ့္ေသာသူ၊ မ်ားအျဖစ္ ေလာကဇာတ္ခံုေပၚတြင္ အလွည့္က် ေနရာေပးေနရေပသည္။ ဘဝတစ္ေကြ႔၏ အလွည့္အေျပာင္း၊ အခ်ိန္ႏွင့္ အေျခအေန၊ ႀကိဳးစားမႈ အေနအထား မ်ားႏွင့္ ေျပာင္းလဲျခင္းကသာ မေျပာင္းလဲေသာ နိယာမတစ္ခု အရ ေအာင္ျမင္မႈမွ ရံႈးနိမ့္မႈ၊ ရံႈးနိမ့္မႈ မွ ေအာင္ျမင္မႈ အျဖစ္ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို အၿမဲ ႀကံဳဆံု ေနရေပမည္။ အစဥ္သျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈ မရိွႏိုင္သလို က်ရံႈးျခင္းလည္း အစဥ္ မရိွႏိုင္ေပ။ ရံႈးနိမ့္မႈမွ ေအာင္ျမင္မႈ သို႔ တက္လွမ္းရသည့္အခါ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ခံစားခ်က္သည္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ခံစားခ်က္ျဖစ္မည္မွာ မလဲြဧကန္ပင္.။

ေအာင္ျမင္မႈ မွ ရံႈးနိမ့္မႈ အျဖစ္ လက္ခံရသည့္အခါတြင္ ခံစားရမည့္ ခံစားခ်က္သည္ လူတစ္ဦးစီ၏ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕မႈ ႏွင့္ ခံႏိုင္ရည္ရိွမႈ၊ အေတြ႕အႀကံဳ ရင့္က်က္မႈ တို႔အလိုက္ မတူညီစြာ ခံစား ရေပလိမ့္မည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ရံႈးနိမ့္မႈကို အဘယ္လူသားကမွ် လြယ္လင့္တကူ လက္ခံႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။

တခါတရံ မည္မွ်ပင္ ႀကိဳးစား အားထုတ္ေစကာမူ ရံႈးနိမ့္ျခင္း မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရသည့္အခါ ပို၍ဝမ္းနည္း နာက်င္ရေပသည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္လာသည့္အခါ မိမိရံႈးနိမ့္ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းသည္ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္သလဲ ဆိုသည္ကို ျပန္လည္ ေတြးေတာသင့္ေပသည္။

အစုအဖဲြ႕အေပါင္းႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမ်ိဳးတြင္ ရံႈးနိမ့္ခဲ့ရသည့္အခါ ရံႈးနိမ့္မႈ၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ တစ္ဦးခ်င္းစီ၏ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈႏွင့္ နားလည္မႈ၊ အခ်င္းခ်င္း အေပးအယူ မွ်တမႈ၊ တကိုယ္ေကာင္းမဆန္မႈ၊ တာဝန္သိမႈႏွင့္ တာဝန္ယူႏိုင္မႈ၊ တာဝန္ေဆာင္ႏိုင္မႈ၊ ဇြဲရိွမႈ မ်ား မည္မွ် လိုအပ္ေနသလဲဟု သံုးသပ္ရေပမည္။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာပင္ တျခားေသာ အစုအဖဲြ႔အေပၚတြင္ အႏိုင္ရလိုမႈ မႀကီးျခင္း၊ တဘက္သတ္ အႏိုင္မက်င့္ျခင္း၊ မွ်တစြာ အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံျခင္း၊ ေလးစားမႈရိွျခင္း၊ မ်ားလည္း ရိွေနပါရဲ႕လားဟု ဆန္းစစ္ရေပမည္။ ရံႈးနိမ့္မႈ၏ ရလာဒ္ကို အေသအခ်ာ ပိုင္းျခားစဥ္းစားသင့္ေပသည္။

မိမိႏွင့္အတူ အဖြ႔ဲအေပါင္းတစ္ခု၏ ေအာင္ျမင္ျခင္းသည္ ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ေအာင္ျမင္မႈ ျဖစ္ရေပမည္။ ရံႈးနိမ့္သည့္အခါတြင္လည္း ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ရံႈးနိမ့္မႈ ျဖစ္ရေပမည္။ ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ရံႈးနိမ့္မႈတစ္ခုသည္ ရံႈးနိမ့္မႈျဖစ္ေသာ္လည္း ေလးစားစရာေကာင္းၿပီး လွပသက္ဝင္ေနလိမ့္မည္။

တစ္ဦးခ်င္းယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ ၿပိဳင္ပဲြမ်ိဳးတြင္ ရံႈးနိမ့္သည့္အခါ မိမိ၏ လိုအပ္ခ်က္ကို ကိုယ္တုိင္လြတ္လပ္စြာ ေဝဖန္ပိုင္းျခားခြင့္ ရိွေပသည္။ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ ေဝဖန္မႈမ်ိဳးကို လက္ခံရေပမည္။ ထိုအခါ လိုအပ္သည့္ အရာကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သေဘာေပါက္ သိရိွ၍ ျပန္လည္ျပဳျပင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေအာင္ျမင္မႈကို ရရိွႏိုင္ပါမည္။ ထိုေအာင္ျမင္မႈကိုလည္း ဆက္လက္တည္တံ့ေနေစရန္ အစဥ္ႀကိဳးစားေနရေပမည္။ ေလာကသေဘာတရားအရ အစဥ္အၿမဲ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ အစဥ္အၿမဲ ရံႈးနိမ့္ျခင္း မရိွေသာ္လည္း  မည္သူမဆို ေအာင္ျမင္ျခင္း ဆိုသည္ကို ႏွစ္သက္သျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈရရန္ တစိုက္မတ္မတ္ အားထုတ္ေနရေပလိမ့္မည္။

ၿပိဳင္ပဲြတစ္ခုကုိ စတင္ယွဥ္ၿပိဳင္ရသည့္ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါမ်ိဳးတြင္လည္း အေတြ႕အႀကံဳ မရင့္က်က္ေသးသျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈကို လက္ခံ ႏိုင္ေသာ္လည္း ရံႈးနိမ့္မႈကို လက္ခံႏိုင္ရန္ ခက္ခဲေပသည္။ ထိုသို႔ ရံႈးနိမ့္လာလွ်င္ ရံႈးနိမ့္မႈကို လက္ခံႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ထားသင့္သည္။ ရံႈးနိမ့္ျခင္း၏ လကၡဏာအျဖစ္ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသူ၏ မ်က္ရည္စက္မ်ား၊ ဝမ္းနည္းဖြယ္စကားလံုးမ်ား၊ ကို သတိထားျပဳျပင္သင့္သည္။ ထိုရံႈးနိမ့္မႈမွ သင္ခန္းစာေကာင္းမ်ား ရယူတတ္ရန္သာ အေရးႀကီးလွေပသည္။ ထိုသင္ခန္းစာသည္ ဘဝတစ္ခု၏ ၿပိဳင္ပဲြတိုင္းတြင္ အသံုးဝင္မည့္ လက္နက္ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ မွ်မွ်တတ၊ ျဖဴစင္မႈႏွင့္ တရားေသာ လက္နက္ျဖစ္ရေပမည္။

ေအာင္ျမင္ခဲ့လွ်င္လည္း ထိုေအာင္ျမင္မႈတြင္ မိန္းေမာမေနပဲ ေအာင္ျမင္မႈ၏အေၾကာင္းရင္းသည္  ၿပိဳင္ပဲြတိုင္းတြင္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ရန္ နည္းလမ္းေကာင္းတစ္ခု ေျခလွမ္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္ဟု ႏွလံုးသြင္း ထားရေပမည္။ ေအာင္ျမင္မႈ၏ အေၾကာင္းရင္းကို အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် သင္ၾကားေလ့က်င့္ရင္း ရံႈးနိမ့္မႈကို အကာအကြယ္ ယူရေပမည္။

ေအာင္ျမင္မႈ၊ ရံႈးနိမ့္မႈ တိုင္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ရိွေနေသာ အေၾကာင္းရင္းမ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ႏွင့္ သေဘာေပါက္ နားလည္စြာ ရွာေဖြႏိုင္ၿပီး၊ ထိုရွာေဖြမႈမ်ားထဲမွ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းႏွင့္ တရားမွ်တစြာ ျပင္ဆင္ေလ့လာႏိုင္ၿပီး၊ ဘဝတိုက္ပဲြမ်ားတြင္လည္း တပါးသူအေပၚ၊ တျခားေသာ ဝန္းက်င္တစ္ခုအေပၚ မထိခိုက္၊ မနာက်င္ေစပဲ အေကာင္းဆံုး ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ေပြ႔ပိုက္ ထားႏိုင္ေစရန္ ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

တေစၦတစ္ေကာင္ရဲ႕ည

တိတ္ဆိတ္ညကို ျဖတ္သန္းစဥ္
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း တိုးေဝွ႕လာတဲ့ တေစၦတစ္ေကာင္
ငါ့ကိုယ္ကို ေဖါက္ထြင္းလို႔
ေလာကႀကီးကို စိမ္ေခၚခ်င္သတဲ့
ေလာကႀကီးထဲက ဘယ္လိုအရာေတြနဲ႔
စီးခ်င္းထိုးခ်င္ရတာလဲ
ငါ... ခဏတာ ေမ့ေျမာ..

တခ်ိဳ႕..
ေမွာင္လြန္းတဲ့ ညေလးထဲ
စီရရီ ထြက္ေပၚလာတဲ့ လင္းေရာင္ျခည္တခ်ိဳ႕
ေလာကႀကီးကို အေရာင္ေျပာင္း
ႏွလံုးသားကိုယ္စီနဲ႔ထြန္းညိွ ထားၾက..
စၾကာဝဠာ တစ္ခုလံုး
ဟုန္းဟုန္းေတာက္..

တခ်ဳိ႕..
ညစ္က်ယ္က်ယ္ အေတြးနဲ႔
ေဝဖန္ ေလကန္ ျပစ္တင္ ရံႈ႕ခ် ေဘးထြက္
လူ႔အႏၶမ်ားနဲ႔ ကခုန္ျမဴးတူး
တန္ဖိုးမဲ့ ခရီးသည္..

တခ်ိဳ႕..
မဟုတ္ကို အဟုတ္လုပ္
မရိွကို အရိွလုပ္
လိမ္ညာမႈကို ျဖဴစင္ဟန္လုပ္
အတုကို အစစ္လုပ္
ယုတ္မာမႈကို သူေတာ္ေကာင္းဟန္လုပ္
ဟန္လုပ္ ခရီးသည္..

တခ်ိဳ႕..
ကိုယ္က်င့္တရားကို ေရာင္းစားၾက
အတၱေတြကို ဖလွယ္ၾက
ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားထက္ အေရာင္ေျပာင္းၾက
ရင္ခုန္သံခ်င္း လဲလွယ္ၾက
အသည္းကို အစားထိုးၾက
ႏႈတ္ထြက္စကားလံုးမ်ား လႊင့္ပစ္လိုက္ၾက
တာဝန္ခံယူရမႈကို စားသံုးလိုက္ၾက
ငရဲသား ခရီးသည္..

တခ်ိဳ႕..
အတၱတိုက္ပဲြေတြၾကား
အတၱကိုယ္စီ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ပဲြမွာ
အတၱေတြနဲ႔ စ
အတၱေတြနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္ရမယ္ဆိုတာ
အတၱလူသားမ်ား မသိေလေရာ့သလား
ေလာက ခရီးသည္..

ခရီးသည္ေတြၾကားမွ
တေစၦတစ္ေကာင္ရဲ႕ည..။

အစစ္လား အတုအေယာင္လား

ေလာကဝန္းက်င္အတြင္းတြင္ မည္သည့္အရာက အစစ္လား၊ မည္သည့္အရာက အေယာင္ေဆာင္ထားေသာအစစ္ (အတုအေယာင္) ဟု ထင္ရသည့္အရာလား ဆိုသည္မွာ ေဝခဲြမရႏိုင္ခဲ့ပါ။ ထိုအရာကပင္ က်မစိတ္ကို စိန္ေခၚေနေသာ အရာျဖစ္ခဲ့သည္ဟု သိလာရပါသည္။ မည္မွ်ပင္ က်မကို စိန္ေခၚေနပါေစ က်မ၏စိတ္ မယိမ္းမယိုင္ပဲ မည္မွ်ကာလထိ ရပ္တည္ထားႏိုင္ပါ့မလဲ ဆိုသည္ကိုလည္း က်မ၏ေရွ႕ဆက္ရမည့္ခရီးကို ႀကိဳတင္မျမင္ရသည့္အတြက္ က်မမသိႏိုင္ခဲ့ပါ။ က်ိန္းေသသည္မွာ လူတစ္ေယာက္၏ စိတ္အေျခခံသည္ အမွန္တကယ္ စစ္မွန္ျခင္း၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္ျဖစ္ျခင္း ဆိုသည္ကိုပင္ က်မစိတ္တြင္ ကိန္းေအာင္းမေနခဲ့ပါ။ 

အထူးသျဖင့္ လူသားမ်ား၏ အတြင္းစိတ္သ႑ာန္ထဲတြင္ ရိွေနမည့္ သေဘာထားမ်ား၊ တံု႕ျပန္လာမႈမ်ားကို အစစ္အတုဟု ခဲြျခားရေလာက္ေအာင္ က်မစိတ္တြင္ ယံုမွားသံသယ ရိွမေနခဲ့ပါ။ မ်က္စိႏွင့္ျမင္ႏိုင္စြမ္းရိွမည့္ အရာမ်ားကို အစစ္လား၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္လား ဆုိသည္ကို တိုင္းတာရန္ လြယ္ကူႏိုင္ေသာ္လည္း စိတ္၏ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုကိုျဖင့္ အစစ္လား၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္လားဆုိသည္ကို ဘယ္ေသာအခါမွ သံသယျဖင့္ မထင္မွတ္ခဲ့ပါ။ ဒါကိုပင္ က်မကို အယံုလြယ္သူဟု သတ္မွတ္လွ်င္လည္း ခံယူရပါမည္။ 

အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္ဆိုသည္မွာလည္း အစစ္အတိုင္းကဲ့သို႔ပင္ ပံုရိပ္တည္ရိွေနၿပီး တခ်ိဳ႕အရာမ်ားမွာ အစစ္ထက္ပင္ ပံုသ႑ာန္ႀကီးသေယာင္. စစ္မွန္ေသာ သေဘာထားရိွသူထက္ပင္ ပို၍ စိတ္ထားစစ္စစ္ ရိွသေယာင္ ရိွေနတတ္သည္ကို ေတြ႔လာရပါသည္။ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုကို လြန္ေျမာက္မွသာလွ်င္ ထိုအေယာင္ေဆာင္ထားေသာ အစစ္ဆိုသည္မွာ ပံုရိပ္ေယာင္တစ္ခု ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာခဲ့ေလသည္။ ထိုသူတို႔သည္ ၾကာရွည္ အေယာင္ေဆာင္ မထားႏိုင္ေသာ သူမ်ားျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မည္သို႔ပင္ရိွေစ အေယာင္ေဆာင္ျခင္းဆုိသည္မွာ မည္သည့္အတိုင္းအတာ၊ အခ်ိန္မည္မွ်ၾကာ အထိ ထိန္းထားႏိုင္ပါမည္လဲ ဆိုသည္ကိုလည္း က်မ သိခ်င္ခဲ့ပါသည္။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ အသက္ရွင္ေနထိုင္ေနစဥ္ ကာလတစ္ခုပတ္လံုး အေယာင္ေဆာင္ျခင္းကို ထိန္းထားႏိုင္ၾကသည္လား။ သို႔မဟုတ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ ေခတၱ အေယာင္ေဆာင္ထားရျခင္းလား. အေျခအေနတစ္ခုအတြက္လား. ကိုယ္က်ိဳးအတြက္လား. သူတပါး၏ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ေစမႈအတြက္ ဆိုသည့္ ေယာင္ခ်ာခ်ာ စိတ္ကူးအတြက္လား. ဆိုသည့္  အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္လားဟု က်မေတြးမိခဲ့ပါသည္။ အခ်ိဳ႕အတြက္မူ အေယာင္ေဆာင္ျခင္း အတုအေယာင္ ဆိုသည္ကိုပင္ အစစ္ျဖစ္သည္ဟု အခိုင္အမာ ယူဆသြားျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးသည္။ 

အခ်ိဳ႕သူမ်ားကမူ ဆက္ဆံရသည့္ တဘက္သား၏ ျပဳမူပံုအရ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္အတုျဖင့္ တန္ျပန္ခဲ့ၾကေပသည္။ ထိုသို႔ေသာ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးသည္ ဘဝတခုအတြက္ ေနထိုင္ရမည့္ အခ်ိန္ကာလတြင္ ယံုၾကည္မႈ ဆိတ္သုဥ္းၿပီး စစ္မွန္ေသာ တန္ဖိုးရိွမည့္ စိတ္ထားတစ္ခု ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ဆက္ဆံေရးကို ေရရွည္ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ရန္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး၊ လူမႈတစ္ဖဲြ႔ႏွင့္တစ္ဖဲြ႔ ယံုၾကည္မႈရရန္ စစ္မွန္ေသာ စိတ္အစစ္ျဖင့္ ဦးစြာတည္ေဆာက္ရေပသည္။ ဆက္ဆံမႈ အစမပ်ိဳးခင္မွာပင္ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္အတုမ်ားျဖင့္ ျဖစ္ေစ ရည္ရြယ္ခ်က္ရိွရိွ ဆက္ဆံမည္ဆိုလွ်င္ ဘယ္ေသာအခါမွ စစ္မွန္ေသာ အရာတစ္ခုကို ရလာမည္မဟုတ္ေပ။ ထိုသို႔ေသာ  စိတ္အတုမ်ားျဖင့္ ေနထိုင္ေနေသာ သူမ်ားတြင္လည္း အစစ္လား၊ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာအစစ္ (အတုအေယာင္) လား၊ ဆိုသည္ကိုပင္ ခဲြျခား မသိျမင္ႏိုင္ေတာ့ပဲ သက္ရိွလူသားမ်ား ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ အစစ္ဟူေသာ ေဝါဟာရ တစ္ခုအေနျဖင့္ပင္ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္ျဖင့္ ခရီးဆက္ေလွ်ာက္ေနေပလိမ့္မည္။ 

ပို၍ဆိုးသည္ကား မိမိကိုယ္တုိင္ အေယာင္ေဆာင္ျခင္းပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ မိမိ၏စိတ္ႏွလံုး၊ မိမိ၏အရိပ္၊ မိမိ၏ သစၥာတရား၊ မိမိ၏ေမတၱာတရားကို အေယာင္ေဆာင္ထားမိလွ်င္ မိမိကိုယ္တိုင္ပင္ ေခ်ဖ်က္ရေပမည္.။ အေယာင္ေဆာင္ထားေသာ စိတ္တစ္စံုေၾကာင့္ မိမိမဟုတ္ေသာ အျခားတစ္ေယာက္. လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအတြင္း တြင္ နာက်င္စရာ၊ ဆံုးရံႈးစရာမ်ား ျဖစ္ႏိုင္လာလိမ့္မည္။ 

စိတ္ႏွလံုး စစ္မွန္မႈ ႏွင့္ အတုအေယာင္ကို သက္ရိွလူသားမ်ားသည္ မည္ကဲ့သို႔ ေပတံျဖင့္ တိုင္းတာၾကသနည္း။ မိမိအေပၚတြင္ မိမိလိုလားမည့္ အျပဳအမူျဖင့္ ေျပာဆိုဆက္ဆံသည္ကို အစစ္အမွန္ဟု ေျပာႏိုင္ပါမည္လား၊ သို႔မဟုတ္ မိမိမလိုလားမည့္ ထိုသူ၏အတံု႔အျပန္ကိုၾကည့္၍ အတုအေယာင္ရိွေသာ စိတ္ဟု ေျပာဆိုၾကမည္လား။ ကနဦး ေျပာဆိုဆက္ဆံေနစဥ္တြင္ မိမိ၏စိတ္အတြင္း အမွန္တကယ္ လိုလားသည့္စိတ္၊ အမွန္တကယ္ မလိုလားသည့္စိတ္၊ အမွန္တကယ္ ျပဳမူဆက္ဆံလိုေသာစိတ္၊ အမွန္တကယ္ မဆက္ဆံခ်င္ေသာစိတ္၊ အမွန္တကယ္ ထားႏိုင္ေသာ ေမတၱာတရားစိတ္၊ အမွန္တကယ္ မထားႏိုင္ေသာ ေမတၱာတရားစိတ္၊ အမွန္တကယ္ မထားႏိုင္ေသာ အမူအယာရိွခဲ့လွ်င္လည္း မထားႏိုင္သည့္စိတ္၊ မ်ားျဖင့္ ဆက္ဆံခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ အစစ္ႏွင့္ အတုအေယာင္ ကို ခဲြျခားႏိုင္ေပမည္။ မိမိ၏စိတ္တြင္ ထင္ဟပ္လာသည့္စိတ္. မိမိ၏စိတ္အရင္းခံျဖင့္သာ တံုျပန္ေျပာဆိုသင့္ေပသည္။ သို႔မဟုတ္ပါက တဘက္လူသား၏ စိတ္တြင္ မိမိေျပာဆိုဆက္ဆံေနသည့္ စိတ္ကို အစစ္ဟုသာ ထင္ေနခဲ့ၿပီး အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုကို ေရာက္ခဲ့၍ မိမိေျပာဆိုဆက္ဆံခဲ့ေသာ စိတ္သည္ အစစ္အမွန္မဟုတ္ပဲ တဘက္သားအေပၚ အတုအေယာင္စိတ္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္ကို သိရိွခံစားခဲ့လွ်င္ အတိုင္းအဆမရိွ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြ နာက်င္ရလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ဝမ္းနည္းနာက်င္မႈမ်ိဳးကို မိမိမခံစားခ်င္သလို မိမိမဟုတ္ေသာ သူတပါးကိုလည္း မခံစားရေစရန္ မိမိကပင္ ေနထိုင္ဆက္ဆံတတ္ရန္ အထူးလိုအပ္လွေပသည္။ မိမိ၏ စိတ္ရင္းစိတ္မွန္ စိတ္အစစ္ျဖင့္ တပါးသူ၏ စိတ္ႏွလံုးကို တန္ဖိုးထားရေပမည္။ 

အေယာင္ေဆာင္ထားေသာစိတ္ျဖင့္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် မတံု႕ျပန္မိေစရန္၊ အတုအေယာင္စိတ္ျဖင့္ မျပဳမူ မဆက္ဆံမိေစရန္၊ မိမိကိုယ္တိုင္ သတိေပးရင္း စစ္မွန္ေသာ စာနာမႈမ်ား ျပည့္ႏွက္ေနေသာ စိတ္တစ္စံုျဖင့္ စိတ္ရင္းအမွန္အတုိင္း မေျပာင္းမလဲေသာ စိတ္အစစ္မ်ားကို ပိုက္ေထြး၍ ေလာကဝန္းက်င္တြင္ အလွဆင္ ျပဳမူႏိုင္ၾကရန္ ဤစာစုေလးျဖင့္ ဆႏၵျပဳရည္မွန္းပါသည္။။။