ရင္ထဲတေနရာက ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အိပ္မက္္ေတြျဖစ္တဲဲ့ အိပ္မက္ေတြသာ မက္ခြင့္ ရမယ္ဆိုရင္….. ညတိုင္း မက္လိုက္ခ်င္ပါရဲ႔…
ရာသီေတြ..........
ႏွစ္ေတြ..............
လေတြ...............
ရက္ေတြ.............သာ ကူးေျပာင္းခဲ့ေပမဲ့ ရစ္မူးေနတဲ့ ပံုရိပ္ေတြနဲ႔ ေအးစက္စက္ ႏွလံုးသားကို ျပန္လို႔ တူးေဖၚလိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့….
လြမ္းစရာအိပ္မက္ေတြ တနင့္တပိုး လြယ္ထားရတဲ့ သက္ရိွ တေယာက္ရဲ႔ ခါးသီးစရာ ရုပ္ၾကြင္းေတြက ေလွာင္ေျပာင္ေန သေယာင္ေယာင္….
ရုပ္ၾကြင္းေတြကို ျပန္လို႔ တူးေဖၚ ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ လတ္ဆတ္ေနဆဲလား… ပုပ္သိုးေနတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းလား… နာက်င္မႈေတြနဲ႔ ေအးခဲ မာေက်ာသြားၿပီျဖစ္တဲ့ အရာေလး တခုမွ်ပဲလား… ဒါမွမဟုတ္ တကယ့္ကို သက္မဲ့ ရုပ္ၾကြင္းတခုေလပဲလား…. ေ၀ခဲြမရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဘယ္လိုအရာေတြက ျပဳမူလိုက္ၾကၿပီလဲ..။
ျပဳမူလိုက္ၾကတဲ့ အရာေလး တခုေနာက္ကို ေျခရာခံ လိုက္ၾကည့္ရင္း လုိက္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ဟိုး….. အတိတ္ ကမၻာတခုဆီကို ေရာက္သြားခဲ့ေပါ့..။ ဘာေတြမ်ား ရိွခဲ့ပါလိမ့္….
အတိတ္ရဲ႔ ကမၻာငယ္ေလးထဲမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ အျပည့္.. ၾကည္ႏူးမႈ အျပည့္… အားအင္အျပည့္… ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္… ေပ်ာ္ရႊင္စရာအျပည့္… ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္…နဲ႔ ရဲရဲ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္ေနခဲ့တာကို ေတြ႕ရတဲ့ အခိုက္ ႏွလံုးေသြး တဒဂၤ ရပ္တန္႔သြားခဲ့တယ္…!
ရပ္တန္႔ေနခဲ့တဲ့ ႏွလံုးေသြးထဲကို အသစ္တဖန္ ေလာင္းလိုက္တာကလည္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ေတြပဲ ျဖစ္ေနခဲ့ျပန္တယ္..။
ဟိုးအတိတ္ ကမၻာေလးဆီက ထင္က်န္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ၾကြင္းတခုကို ေကာက္ယူလိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ဘာနဲ႔မွ ေဆးရည္မစိမ္ထားတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းတခု အျဖစ္နဲ႔သာ ဆီးႀကိဳေနေလရဲ႔…။
အတိတ္ ကမၻာဆီက ရုပ္ၾကြင္းေလးကို ေနသားတက် ျပန္ထားခဲ့ရင္း ကိုယ့္ရဲ႔ ကမၻာသစ္ လာရာလမ္းကို ေငးေမာလို႔ေနရင္း…..
ညေနခင္း ဆည္းဆာေလး တခုကိုေတာင္ ေရာက္လာေတာ့မွာပဲ… လွပတဲ့ ညေနခင္း ဆည္းဆာေလးတခုကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးခ်ိန္ မွာေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တမိတဲ့ အိပ္မက္ကေလး... မက္မယ့္ ေနရာေလး တခုကို ဦးေမာ့လို႔.. ဒီေနရာေလးကို သံသယကင္းကင္းနဲ႔ ေရာက္ဖို႔ ဟိုးအတိတ္က ရုပ္ၾကြင္းေလး ရိွရာ ကမၻာငယ္ေလး တခုဆီကိုေတာင္ သြားခဲ့ရေသးတာပဲ…!
သံသယကင္းကင္းနဲ႔ ေဆးရည္မစိမ္ထားတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းေလးကိုေတာ့ လွပေသသပ္စြာ ထုပ္ပိုးၿပီး ေနသားတက် ျပန္ထားခဲ့ပါတယ္ေလ…။
ကမၻာသစ္ေလးဆီက ရုပ္ၾကြင္းေလးလည္း လွပသပ္ရပ္စြာနဲ႔ ကမၻာေျမျပင္ တေနရာမွာ သန္႔ရွင္း လတ္ဆတ္ေနမယ့္ အေရာင္ဆိုးေဆး မပါတဲ့ စိတ္ဆႏၵေတြနဲ႔ ထုပ္ပိုးထားတဲ့ အလတ္ဆတ္ အရွင္းသန္႔ဆံုး အိပ္မက္ေတြနဲ႔သာ မက္ခြင့္ ရႏိုင္ဖို႔ ခြန္အားတစံုကို တိုင္တည္ရင္း ရုပ္ၾကြင္းေလး တခုကို ငံုၾကည့္မိေလရဲ႔...!!!
ရာသီေတြ..........
ႏွစ္ေတြ..............
လေတြ...............
ရက္ေတြ.............သာ ကူးေျပာင္းခဲ့ေပမဲ့ ရစ္မူးေနတဲ့ ပံုရိပ္ေတြနဲ႔ ေအးစက္စက္ ႏွလံုးသားကို ျပန္လို႔ တူးေဖၚလိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့….
လြမ္းစရာအိပ္မက္ေတြ တနင့္တပိုး လြယ္ထားရတဲ့ သက္ရိွ တေယာက္ရဲ႔ ခါးသီးစရာ ရုပ္ၾကြင္းေတြက ေလွာင္ေျပာင္ေန သေယာင္ေယာင္….
ရုပ္ၾကြင္းေတြကို ျပန္လို႔ တူးေဖၚ ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ လတ္ဆတ္ေနဆဲလား… ပုပ္သိုးေနတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းလား… နာက်င္မႈေတြနဲ႔ ေအးခဲ မာေက်ာသြားၿပီျဖစ္တဲ့ အရာေလး တခုမွ်ပဲလား… ဒါမွမဟုတ္ တကယ့္ကို သက္မဲ့ ရုပ္ၾကြင္းတခုေလပဲလား…. ေ၀ခဲြမရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဘယ္လိုအရာေတြက ျပဳမူလိုက္ၾကၿပီလဲ..။
ျပဳမူလိုက္ၾကတဲ့ အရာေလး တခုေနာက္ကို ေျခရာခံ လိုက္ၾကည့္ရင္း လုိက္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ဟိုး….. အတိတ္ ကမၻာတခုဆီကို ေရာက္သြားခဲ့ေပါ့..။ ဘာေတြမ်ား ရိွခဲ့ပါလိမ့္….
အတိတ္ရဲ႔ ကမၻာငယ္ေလးထဲမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ အျပည့္.. ၾကည္ႏူးမႈ အျပည့္… အားအင္အျပည့္… ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္… ေပ်ာ္ရႊင္စရာအျပည့္… ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္…နဲ႔ ရဲရဲ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္ေနခဲ့တာကို ေတြ႕ရတဲ့ အခိုက္ ႏွလံုးေသြး တဒဂၤ ရပ္တန္႔သြားခဲ့တယ္…!
ရပ္တန္႔ေနခဲ့တဲ့ ႏွလံုးေသြးထဲကို အသစ္တဖန္ ေလာင္းလိုက္တာကလည္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ေတြပဲ ျဖစ္ေနခဲ့ျပန္တယ္..။
ဟိုးအတိတ္ ကမၻာေလးဆီက ထင္က်န္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ၾကြင္းတခုကို ေကာက္ယူလိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ဘာနဲ႔မွ ေဆးရည္မစိမ္ထားတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းတခု အျဖစ္နဲ႔သာ ဆီးႀကိဳေနေလရဲ႔…။
အတိတ္ ကမၻာဆီက ရုပ္ၾကြင္းေလးကို ေနသားတက် ျပန္ထားခဲ့ရင္း ကိုယ့္ရဲ႔ ကမၻာသစ္ လာရာလမ္းကို ေငးေမာလို႔ေနရင္း…..
ညေနခင္း ဆည္းဆာေလး တခုကိုေတာင္ ေရာက္လာေတာ့မွာပဲ… လွပတဲ့ ညေနခင္း ဆည္းဆာေလးတခုကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးခ်ိန္ မွာေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တမိတဲ့ အိပ္မက္ကေလး... မက္မယ့္ ေနရာေလး တခုကို ဦးေမာ့လို႔.. ဒီေနရာေလးကို သံသယကင္းကင္းနဲ႔ ေရာက္ဖို႔ ဟိုးအတိတ္က ရုပ္ၾကြင္းေလး ရိွရာ ကမၻာငယ္ေလး တခုဆီကိုေတာင္ သြားခဲ့ရေသးတာပဲ…!
သံသယကင္းကင္းနဲ႔ ေဆးရည္မစိမ္ထားတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းေလးကိုေတာ့ လွပေသသပ္စြာ ထုပ္ပိုးၿပီး ေနသားတက် ျပန္ထားခဲ့ပါတယ္ေလ…။
ကမၻာသစ္ေလးဆီက ရုပ္ၾကြင္းေလးလည္း လွပသပ္ရပ္စြာနဲ႔ ကမၻာေျမျပင္ တေနရာမွာ သန္႔ရွင္း လတ္ဆတ္ေနမယ့္ အေရာင္ဆိုးေဆး မပါတဲ့ စိတ္ဆႏၵေတြနဲ႔ ထုပ္ပိုးထားတဲ့ အလတ္ဆတ္ အရွင္းသန္႔ဆံုး အိပ္မက္ေတြနဲ႔သာ မက္ခြင့္ ရႏိုင္ဖို႔ ခြန္အားတစံုကို တိုင္တည္ရင္း ရုပ္ၾကြင္းေလး တခုကို ငံုၾကည့္မိေလရဲ႔...!!!
