မိုးေတြအံု႕မိႈင္းၿပီး မိုးေကာင္ကင္ႀကီးရဲ႕အစိတ္အပိုင္းတခုမွာ ရြာမလိုဟန္ျပင္တဲ့ မိုးရိပ္မိုးေယာင္။ တခ်က္တခ်က္
မိုးႀကိဳးပစ္လိုက္တဲ့ အသံေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္တခုလံုး မိုးခ်ိန္းသံေတြ ျမည္ဟီးေနတယ္.။ သစ္ပင္ေတြကလည္း ေလယူရာယိမ္းႏဲြ႔လို႔ မိုးခ်ိန္းသံကိုလိုက္ၿပီး ေနာက္ေယာင္ခံေလသေယာင္..။
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းတခုရဲ႕ ေနရာေလးတခုမွာ မိုးခ်ိန္းသံကိုမွ မၾကားရေလာက္ေအာင္ ေငးေမာေနတဲ့ သူတေယာက္။ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ရိုက္ခတ္သံေၾကာင့္ တခ်က္တခ်က္ သတိဝင္လာခိုက္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝိုးတဝါးမပီျပင္္တဲ့ ပံုရိပ္ေလး...။ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာသလို ျဖစ္လာလိုက္.. ေဝးကြာသြားလိုက္နဲ႔.. က်မရဲ႕ ရင္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားမယ့္ အေမရဲ႕ရုပ္ရည္.. အေမ့ရဲ႕ ဟန္ပန္. အသြင္အျပင္. အေမ့ရဲ႕ အၿပံဳး. အေမရဲ႕ ေမတၱာတရား. အေမ့ရဲ႕ အင္အား. အေမ့ရဲ႕ ခြန္အား..တခုက အုပ္မိုးလို႔။ အေမ့ရဲ႕ စကားသံေအာက္မွာ ေမ်ာပါစီးဆင္းလို႔။
မိုးနဲ႔အတူ က်မရဲ႕ ရင္ထဲအသည္းထဲက အလုိအေလ်ာက္ စီးေျမာျဖစ္တည္လာတဲ့ မ်က္ရည္စက္.၊ က်လာတဲ့အခိုက္ တဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေနတဲ့ ႏွလံုးအိမ္ထဲက အရိုးသားဆံုး သေႏၶတည္ေနတဲ့ ျမစ္တစင္း။ အေပးအယူသေဘာမရိွ. ေမတၱာတရား ႀကီးမားၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းေပးတဲ့ အေမရဲ႕အၾကင္နာတရားေအာက္မွာ က်မတေယာက္ နားခိုခဲ့ရတယ္။ တမ္းတလိုက္တိုင္း ေဘးနားမွာ အၿမဲတည္ရိွေနတဲ့ အေမ၊ စိတ္ပူပန္စြာ ေနတဲ့အေမ၊ ဟန္္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ တိုးေဝွ႕ရတိုင္း သတိရေနခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာမထြက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ က်မ.၊ ၊ ေၾကြးေဟာင္းမဆပ္ႏိုင္ေသးတဲ့ က်မ.။ တခါတရံ ဝမ္းနည္းမႈေတြနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ခံရတဲ့အခါ အေမ့ရဲ႕ မ်က္ဝန္းေလးက က်မအတြက္ ခြန္အားတခု.။ အေမ့ရဲ႕အင္အားတခုက က်မရဲ႕ အင္အားတခု.၊ အေမ့ရဲ႕ စကားေလးတခြန္းက က်မအတြက္ စိတ္ခြန္အား.၊ အေမ့ရဲ႕ ျဖဴစင္မႈက က်မရဲ႕ ျဖဴစင္မႈ.၊ အေမ့ရဲ႕ သတၱိက က်မရဲ႕ သတၱိ.၊ အေမ့ရဲ႕ အသက္ရွဴလိုက္တိုင္းမွာ က်မစည္းခ်က္လိုက္လို႔.၊ အေမ့ကို တမ္းတမ္းတတ သတိရေနတယ္။
ကမၻာေျမရဲ႕ တေနရာစီမွာ ရပ္တည္ေနရေပမယ့္ တူညီတဲ့ သံစဥ္ေဖြရွာမႈေတြမွာ ႏွလံုးသားခ်င္း ထပ္တူက် ခုန္ေနခဲ့တယ္။ ေဝးကြာမႈ အမိုးႀကီးေအာက္မွာ အသက္ႀကီးလာတဲ့ က်မအေမရဲ႕ ပံုရိပ္က ႏုပ်ိဳလန္းဆန္း တက္ၾကြဆဲ.။ အနီးဆံုး ႏွလံုးခုန္သံနဲ႔ အတူ က်မရဲ႕ အေမကို ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ရပါရေစ...။
မိုးႀကိဳးပစ္လိုက္တဲ့ အသံေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္တခုလံုး မိုးခ်ိန္းသံေတြ ျမည္ဟီးေနတယ္.။ သစ္ပင္ေတြကလည္း ေလယူရာယိမ္းႏဲြ႔လို႔ မိုးခ်ိန္းသံကိုလိုက္ၿပီး ေနာက္ေယာင္ခံေလသေယာင္..။
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းတခုရဲ႕ ေနရာေလးတခုမွာ မိုးခ်ိန္းသံကိုမွ မၾကားရေလာက္ေအာင္ ေငးေမာေနတဲ့ သူတေယာက္။ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ရိုက္ခတ္သံေၾကာင့္ တခ်က္တခ်က္ သတိဝင္လာခိုက္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝိုးတဝါးမပီျပင္္တဲ့ ပံုရိပ္ေလး...။ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာသလို ျဖစ္လာလိုက္.. ေဝးကြာသြားလိုက္နဲ႔.. က်မရဲ႕ ရင္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားမယ့္ အေမရဲ႕ရုပ္ရည္.. အေမ့ရဲ႕ ဟန္ပန္. အသြင္အျပင္. အေမ့ရဲ႕ အၿပံဳး. အေမရဲ႕ ေမတၱာတရား. အေမ့ရဲ႕ အင္အား. အေမ့ရဲ႕ ခြန္အား..တခုက အုပ္မိုးလို႔။ အေမ့ရဲ႕ စကားသံေအာက္မွာ ေမ်ာပါစီးဆင္းလို႔။
မိုးနဲ႔အတူ က်မရဲ႕ ရင္ထဲအသည္းထဲက အလုိအေလ်ာက္ စီးေျမာျဖစ္တည္လာတဲ့ မ်က္ရည္စက္.၊ က်လာတဲ့အခိုက္ တဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေနတဲ့ ႏွလံုးအိမ္ထဲက အရိုးသားဆံုး သေႏၶတည္ေနတဲ့ ျမစ္တစင္း။ အေပးအယူသေဘာမရိွ. ေမတၱာတရား ႀကီးမားၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းေပးတဲ့ အေမရဲ႕အၾကင္နာတရားေအာက္မွာ က်မတေယာက္ နားခိုခဲ့ရတယ္။ တမ္းတလိုက္တိုင္း ေဘးနားမွာ အၿမဲတည္ရိွေနတဲ့ အေမ၊ စိတ္ပူပန္စြာ ေနတဲ့အေမ၊ ဟန္္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ တိုးေဝွ႕ရတိုင္း သတိရေနခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာမထြက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ က်မ.၊ ၊ ေၾကြးေဟာင္းမဆပ္ႏိုင္ေသးတဲ့ က်မ.။ တခါတရံ ဝမ္းနည္းမႈေတြနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ခံရတဲ့အခါ အေမ့ရဲ႕ မ်က္ဝန္းေလးက က်မအတြက္ ခြန္အားတခု.။ အေမ့ရဲ႕အင္အားတခုက က်မရဲ႕ အင္အားတခု.၊ အေမ့ရဲ႕ စကားေလးတခြန္းက က်မအတြက္ စိတ္ခြန္အား.၊ အေမ့ရဲ႕ ျဖဴစင္မႈက က်မရဲ႕ ျဖဴစင္မႈ.၊ အေမ့ရဲ႕ သတၱိက က်မရဲ႕ သတၱိ.၊ အေမ့ရဲ႕ အသက္ရွဴလိုက္တိုင္းမွာ က်မစည္းခ်က္လိုက္လို႔.၊ အေမ့ကို တမ္းတမ္းတတ သတိရေနတယ္။
ကမၻာေျမရဲ႕ တေနရာစီမွာ ရပ္တည္ေနရေပမယ့္ တူညီတဲ့ သံစဥ္ေဖြရွာမႈေတြမွာ ႏွလံုးသားခ်င္း ထပ္တူက် ခုန္ေနခဲ့တယ္။ ေဝးကြာမႈ အမိုးႀကီးေအာက္မွာ အသက္ႀကီးလာတဲ့ က်မအေမရဲ႕ ပံုရိပ္က ႏုပ်ိဳလန္းဆန္း တက္ၾကြဆဲ.။ အနီးဆံုး ႏွလံုးခုန္သံနဲ႔ အတူ က်မရဲ႕ အေမကို ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ ရပါရေစ...။